Danielle Verschuren

1e jaars student aan AKV Sint Joost

[danielleverschurenstjoost]

Introductie week BK

In de eerste week van het derde blok hadden we de introductie van de vakstudies. Er stond niks aangegeven in de roosters van wat we precies gingen doen, dus ik ging er eigenlijk gewoon van uit dat we een gewone lesweek zouden hebben. dit was niet echt het geval. We mochten het atrium gebruiken om te experimenteren, met verlangens of aannames die we hadden over de academie. Ik schrok daar best van, dat we gelijk iets moesten maken. Misschien is schrikken niet het juiste woord, ik vond het gewoon eng om gewoon te beginnen. Maar gelukkig hadden we goede begeleiding, daardoor had ik het gevoel dat ik snel aan de slag kon.

ik werkte vanuit het verlangen, mijn verlangen was het maken van een ruimte vullende installatie. Maar de interessante vraag was natuurlijk waarom ik dat wilde doen. Ik was heel geïntrigeerd over hoe je met werk iemand klein kon laten voelen. Daardoor ben ik gaan onderzoeken door mijzelf groot te maken en op een wandje in het atrium te gaan zitten. Ik voelde me alleen helemaal niet groot toen ik boven op dat ding ging zitten, ik voelde alleen mijn hoogtevrees. Daar ben ik toen mee verder gegaan, ik heb al mijn angsten opgeschreven en gekeken hoe ik hier beeld bij kon maken.

Maar ik merkte dat veel mensen mijn angsten helemaal niet deelden, een aantal mensen vonden mijn angsten juist fijn. Dat zette mij aan het denken en ik besloot in plaats van alleen angst af te beelden, juist een soort dualiteit af te beelden.

Ik heb in deze introductieweek weer gemerkt hoe angstig ik ben om werk te maken en vooral om het goed te doen. maar door het gewoon te doen en het ‘goed’ doen los te laten voelde ik mij eigenlijk veel fijner. Ik denk dat ik goed moet gaan denken over een werkwijze die bij mij past. Ik ben namelijk wel een control freak, maar het is nooit zo erg geweest als nu. Ik ben nu niet in staat om de controle los te laten, dus die werkwijze past op dit moment niet bij mij.

Het werken met dualiteit vond ik erg leuk, het gaf ruimte voor meer vragen en meer kanten aan een verhaal. Ik denk dat ik daardoor ook minder aannames maakten. Ik weet niet of ik kan werken met meer kanten in al mijn werk, maar ik wil het zeker wel proberen. Ik wil eigenlijk ook wel stoppen om met zoveel aannames een werk te gaan maken, ik zou wat meer leeg beginnen met mijn werk.

Reflecteren op mijn eigen werk en dan daarmee verder werken vind ik nog steeds lastig. Als ik vind dat klaar ben met een werk, kan mijn hoofd het niet zien als iets anders. Ik kan er dan niks meer aan toevoegen of weghalen, ik wil dan compleet iets anders maken. Misschien als ik meer met materialen experimenteer, dat ik dan verder kan komen.

Ik ben de afgelopen blokken heel erg er meer bezig geweest wat de academie van mij wilt. Ik wil dit veranderen, ik wil dit blok er naar opzoek wat ik zelf wil. Wie ben ik als kunstenaar, wat voor kunst wil ik maken en waar heb ik plezier in als ik het maak. Dat zijn de vragen die centraal gaan staan bij mij dit blok.

[danielleverschurenstjoost]

Zintuigen les 6

Voor zintuigen les zes had ik weer gefilmd, ik heb de judoka’s om mij heen zo goed mogelijk onderzocht. Wat ik vooral ontdekte was dat judo voor mij een hele zachte sport is, het enige harde is het vallen. Ik wilde kijken of ik dit kon overdrijven door al het geluid weg te halen, behalve het luide. Om zo het gevoel te overdrijven.

Ik heb dit gefilmd met mijn telefoon camera. Ik merk wel dat dat echt de kwaliteit van dit filmpje naar beneden haalt. Het geluid is ook echt niet zuiver en dat is wel jammer, zeker omdat hier het geluid zo belangrijk is. De volgende keer moet ik proberen om dit met beter materiaal uit te voeren

[danielleverschurenstjoost]

Zintuigen les 5

Voor zintuigen les 5 heb ik de lichamelijkheid en ruimtelijkheid proberen te onderzoeken tijdens mijn lessen, ik heb gekeken hoe judoka’s ten opzichte van elkaar een ruimtelijkheid creëren. 

Ik heb hierna geprobeerd te kijken of ik dit kan nabootsen. Kan een persoon de ruimte van een ander persoon bepalen?

Dit leek wel te lukken, maar ik vond het er vooral heel stom uitzien. Ik denk dat het makkelijker is om meerdere mensen te gebruiken om een ruimte creëren, maar ook weer niet te veel mensen. Ik denk dat als er een persoon de ruimte ervaart, moeten drie of vier mensen de ruimte creëren, ik denk dat dat een goede balans is. Met meer mensen moet het een vermenigvuldig zijn van die drie of vier.

[danielleverschurenstjoost]

Zintuigen les 4

Omdat het verschil in het beleven van geluid van judo zo anders is tussen mensen die het beoefenen en die dat niet doen, dacht ik dat het interssant zou zijn om te kijken of ik dat kon veranderen. Door beeld waar iedereen positief over is samen te smelten met het geluid van judo dacht ik dat mensen het misschien anders ervaren.

[danielleverschurenstjoost]

Zintuigen les 3

Voor de derde les van zintuigen moesten we een ruimte kiezen en deze onderzoeken. Voor mij was de ruimte mijn judo zaal, wat me vooral interesseerde in deze ruimte is de ruimtelijkheid en het geluid.

De ruimtelijkheid zit hem niet perse in de hoge ruimte of de grootte. Het zit hem in de judoka’s zelf, hoe iedereen in de zaal altijd een idee heeft hoe ver ze van elkaar af moeten blijven. De mensen creëren hun eigen ruimte

Het geluid is interessant omdat het voor mij heel normaal is, maar voor andere klinkt het vaak pijnlijk. Hoe harder je valt, hoe beter je valt eigenlijk. Zo lijkt het voor de meeste mensen niet, en vaak is de reactie ook: ‘Doet dat geen pijn?’. Terwijl voor mij het geluid van een harde val een goed gevoel geeft; want die persoon is dan goed gevallen.

[danielleverschurenstjoost]

Zintuigen les 1 en 2 

Voor zintuigen les 1 moesten we in een groep bedenken hoe we een zintuigelijke ervaring van een ruimte moesten maken. De eerste stap was natuurlijk de beslissing, welke ruime we gingen maken. De keuze was al snel tussen een caleidoscoop en een kerk. 

Omdat het idee van een caleidoscoop te veel werk was om te creëren in een week en omdat we veel meer verhaal hadden bij de kerk, besloten we daar mee verder te gaan.

We hebben er voor gekozen om zo weinig mogelijk met de visuele aspecten te doen, we begonnen wel met het idee om glas in lood ramen na te maken. Maar na wat brainstormen besloten we dat achter ons te laten omdat het te duidelijk was en omdat het aanspreken van andere zintuigen veel interessanter vinden. Daar hebben we allemaal minder ervaring mee. 

Wat we belangrijker vonden was de ruimtelijkheid; dat gevoel van een grote ruimte. Dat vonden we het meest kenmerkend voor een kerk.

Ook het geluid en de geur van een kerk hebben we na proberen te maken, doormiddel van kaarsen en wierook.

Maar de wierook, zo kregen we als feedback, deed te veel denken aan een tempel. Ook het geluid was niet duidelijk genoeg, waar ik dacht dat het galmende geluid van een kerk genoeg was, vonden andere dat we beter geluid van een mis of iets dergelijks hadden kunnen gebruiken. 

Ik weet niet of ik het daar mee eens ben.

[danielleverschurenstjoost]

Bronnen les 1 en 2 

Voor bronnen les 1 gingen we er van uit dat we volgende week naar Utrecht centraal gaan. Wat kan je verwachten op Utrecht centraal.? Ik focuste me vooral op de mensen:

De disconnectie tussen reizigers 

Waar gaan mensen naar toe

Verhalen

Waarom heeft iemand een koffer bij?

Iemand met een koffer met een vliegtuigsticker; gaan ze op reis, zijn ze op doorreis, zijn ze net aangekomen?

Toen ik eenmaal op het station was merkte ik dat ik soms compleet de mensen om mij heen negeerde en pas toen ik goed rond keek, merkte ik op dat deze mensen allemaal een eigen verhaal hebben. Ze maken dit moment allemaal anders mee. Dit soort momenten heb ik wel vaker, maar nog steeds zijn deze momenten heel intens.

Toen ik thuis kwam merkte ik dat ik geen woord kende in het Nederlands dat het gevoel uitlegde wat ik gevoeld had. Ik herinnerde me wel dat ik ooit een ander woord er voor tegen kwam

Sonder (: the realisation that each random passerby is a living a life as vivid and complex as your own- Dictionary of obscure sorrows)

Vanuit dit woord ben ik verder gegaan. Omdat ik hierbij een soort verwondering voelde. Waarom heeft alleen 1 taal zo’n specifiek woord? Waarom zit er zo veel verschil in talen. Waarom is dit zo’n onbekend woord?

Al deze vragen vond ik zo mooi, dat ik er probeerde beeld bij te maken

Dit waren een simpele illustratie en figuren uit draad. De illustratie vond ik vrij cliché, een van de eerste dingen waarbij je aan denkt als je naar dit woord kijkt ,denk ik. De figuurtjes waren gebaseerd op het werk van Craigie Horsfield. Deze man zijn werk hebben wij gezien in het Centraal museum. Horsfield print zijn foto’s op onconventionele materiaal. Bijvoorbeeld op stof, of op aquarel papier of op en fresco wijze. Daarom dacht ik ook dat het interessant zou zijn als ik dit er in zou betrekken en zou proberen een tekening te maken met stof en draad. Dit bleek helaas moeilijker te zijn dan verwacht, en ook niet perse aansluitend op wat ik wilde vertellen

[danielleverschurenstjoost]

Beoordeling Zinuigen

Voor de beoordeling van zintuigen hoefde ik alleen een nieuw experiment te organiseren. Ik koos ervoor om weer met tast te experimenteren. Ik ging kijken of mensen hun zintuigen konden linken. In dit geval; roept een bepaalde aanraking een geur, smaak, geluid, vorm of kleur op?

Dit was natuurlijk niet het geval, als ik hier beter over nagedacht had, had ik me kunnen herinneren dat er zoiets bestaat als synesthesie. Synesthesie is als je zintuigen niet goed gescheiden zijn. Dit is een verschijnsel dat niet veel voorkomt, nauwelijks zelfs. Dus het was onmogelijk voor een persoon zonder synesthesie dit waar te nemen.

De reden dat ik dit blok een voldoende heb gekregen is vanwege mijn participatie en inzet, niet vanwege het werk dat ik heb laten zien. Ik ga proberen dit vak, volgend blok, veel serieuzer te nemen.

Feedback: Je experimenten waren te voorspelbaar, je bent zeer actief in de les en dat wordt gewaardeerd. 

Eindpunt: 6

[danielleverschurenstjoost]

Beoordeling Bronnen

Wat ik miste voor bronnen was een doel dat ik wilde bereiken. Wat probeer ik over te brengen? En hoewel ik het zelf doorhad, kreeg ik het niet overgebracht aan mijn klasgenoten. 

Dus ik moest proberen het precies onder woorden te brengen wat ik probeer te vertellen. Het koste me even maar daarna kwam ik er achter. Ik wil een einde maken hetronormaviteit. Ik wil niet dat mensen er van uit gaan dat mensen hetero zijn totdat er bewijs is dat ze dat niet zijn. Ik wil niet niet dat ik een serie moet kijken met alleen heteroseksuelen. We zijn een acceptatie cultuur, maar we mogen ook best eens wat meer doen dan dat. 

Daarom had ik een aantal hashtags bedacht die goed dat gevoel overbrengen van: Ik wil niet alleen de norm zien op televisie; er zijn meer seksualiteiten, gender identiteiten, rassen en geloven dan Hollywood en televisie in het algemeen laten zien.

#Iwanttoseeme #characterlikeme #makemevisible  

Feedback: Verbaal sterke betrokken houding. Leer met je beeldonderzoek en analyse meer te experimenteren. Overtuig jezelf

Eindpunt: 7

[danielleverschurenstjoost]

Beoordeling: Eigen blik en makerschap

Voor de beoordeling van eigen blik had ik het gevoel dat ik nog veel moest doen, ik had de week ervoor slechte feedback gekregen en ik was compleet niet gelukkig met mijn eigen werk. Ik besloot de doeken waar ik niet tevreden over aan te passen, zodat ze wat interessanter zouden zijn. Hier hield ik natuurlijk weer meer rekening met mijn beeldaspecten dan met het verhaal dat ik wil overbrengen. Ik heb er vooral stukken uitgesneden zodat het niet meer perse op een doek zou lijken.

Verder besloot ik ook een animatie te maken, op dit punt dacht ik nog de studierichting ILAN te willen volgen, dus het leek me logisch als ik nog probeerde meer in deze richting te werken. Ik probeerde een animatie te maken voor de angst die ik eigenlijk altijd voel maar dit resulteerde in een veel te dramatisch filmpje. Het liet een heel eenzijdige blik in mijn hoofd zien.

Mijn feedback: ‘Met meer zelfvertrouwen studeren, mogelijkheden volop aanwezig’

Eindpunt: 6

[danielleverschurenstjoost]

Zintuigen les 5 en 6

Voor deze lessen wilde ik proberen om een onderwerp aan te snijden wat mij heel erg na het hart ligt. Seksisme.

Ik wilde kijken of ik een seksistisch ervaring na kom maken met zintuigen, mijn eerste idee was om een dit met geluid te doen. Hoe vrouwen altijd nageroepen worden op straat. Maar ik vond dit een te makkelijke oplossing. Het werd geen ervaring maar een soort nabootsing.

Dus ik keek verder en kwam uit bij geur, hoe zouden mannen reageren als ik een mannen geurtje op zou doen? Ik heb dit uitgeprobeerd door zelf het geurtje op te spuiten en in de stad te gaan om te vragen voor mensen hun reacties. Die reacties bleven uit. Mensen wilden niet bij mij in de buurt komen en als ze me wilden helpen, vonden ze het toch te ver gaan om aan mij te ruiken.

Als feedback had ik gekregen dat het misschien makkelijker was als ik in plaats van zelf een luchtje op te spuiten, ik zou vragen of ik dat bij andere mensen zou mogen doen. 

Dus ook toen ben ik de stad ingelopen om dit uit te proberen. Ook dit was gênant en ongemakkelijk. Het werkte beter, mensen waren meer geneigd om mee te werken, maar ik kreeg niet de reacties die ik wilden. Mensen vonden het niet raar om een luchtje op te doen van het tegenovergestelde geslacht en de uitzondering die dat wel vond, daarbij had het meer te maken met het feit dat ze al een luchtje op had en die zou niet lekker ruiken met haar eigen geurtje.

[danielleverschurenstjoost]

Bronnen les 6

Voor bronnen les 6 was ik eigenlijk de weg een beetje kwijt, ik had mijn standpunt gemaakt en ik wist niet goed hoe ik hier mee verder moest gaan. Vooral ook omdat uit feedback bleek dat mensen mijn standpunt niet begrepen, waarom is het belangrijk dat deze mensen homo- of biseksueel zijn? Waarom niet wilde ik terug gillen.

Ik had dus maar gewoon filosofen opgezocht, gezocht hoe zij denken over homoseksualiteit. Ik heb o.a. Freud gevonden die een brief naar een moeder met een homoseksuele zoon stuurde. Hij vond niet dat deze zoon in aanmerking kwam om behandeld te worden, want er was niks mis met hem.

Ook had ik een infographic gevonden over de seksualiteiten van mensen die op televisie verschijnen. Ik wilde kijken of ik daar zelf ook nog een antwoord op kon vinden, betreffende de percentages homoseksuele in de werkelijke wereld. Maar deze percentages waren niet betrouwbaar, ze verschilde te veel van elkaar. 

[danielleverschurenstjoost]

Eigen blik les 6

Voor eigen blik les zes had ik om een of andere reden weer bedacht dat nog een paar doeken een goed idee waren, een zwart doek met goede spetters en een zwart doek met een gat erin. 

Ik ga hier weinig over zeggen omdat het gewoon heel slecht was. Het had niks te maken met wat ik aan het doen was. Ik heb zonder onderliggende gedachtes deze doeken gemaakt. Ik was overgenomen door de wil om abstract te werken. 

[danielleverschurenstjoost]

Zintuigen les 4

Voor zintuigen les vier had ik het idee om te werken met taal. Hoe onwerkelijk het verschil is als je een taal kan begrijpen en wanneer je hem niet kan begrijpen. Ik had een aantal woorden Japans voorbereid en dan moest de klas proberen er achter te komen wat deze woorden betekende. Helaas sloeg ik hier de plank flink mis mee. 

De uitkomst van dit experiment was niet dat mensen zich gingen verwonderen om het niet kunnen spreken van een taal, maar dat iedereen zich heel ongemakkelijk begon te voelen. Mijn klasgenoten omdat ze niks begrepen van wat ik zei en ik omdat ik met lege blikken werd aangekeken. Niet alleen dit maar Phillipe merkte ook op dat dit experiment vrij weinig te maken had met zintuigen maar meer met cultuur.

[danielleverschurenstjoost]

Bronnen les 4 en 5

Voor bronnen les 4 had ik besloten me te focussen op vergeten homo- of biseksuelen in de geschiedenis. Ik kon me herinneren dat Anne Frank een passage geschreven had over het vrouwelijk lichaam en hoe ze zich daar ook aangetrokken tot voelde, een passage die niet in iedere uitgave van haar dagboek staat. 

Ik vroeg me af waarom, als mensen niet hetero seksueel waren, de geschiedenis dit niet vaak verteld. Ik bedoel, het is niet alsof het uitmaakt, maar is het niet mooi om te weten? In deze wereld waarbij seksuele geaardheden die niet hetero zijn toch vaak als minder gezien worden. Dan is het toch fijn, zeker als je een andere geaardheid hebt, om te weten dat deze bekende figuren jouw geaardheid delen? 

Daarom heb ik foto’s van een aantal mensen gezocht die niet hetero waren, maar toch veel hebben betekend voor onze geschiedenis.

De les erna heb deze bewerkt, ik heb er zwarte strepen met verf overheen gezet. Dit staat voor het feit dat als we hun geaardheid geheim houden, ook een gedeelte van deze mensen niet kunnen zien. We missen geen belangrijke, noodzakelijke informatie, maar het beeld wat je hebt is niet compleet. 

[danielleverschurenstjoost]

Eigen blik les 4 en 5

De vierde les van eigen blik was ik ziek, wat we voor deze les moesten doen was nog best veel:

een one minute sculpturen maken

foto’s van een bestaande omgeving maken, die overeen kwam met onze innerlijke ruimte

foto’s maken van het driedimensionale werk maken, dat werk opzicht zou zijn.

Dit heb ik dus allemaal thuis moeten doen, vooral het maken van een one minute sculpture was nog lastig omdat dat in de les zelf gebeurd was, de les die ik dus gemist had.

Voor al deze werken heb ik geprobeerd rekening te houden met mijn onderwerp. Maar ik had deze niet goed genoeg uitgewerkt voor mezelf. Mijn onderwerp, mijn eigen ruimte, was een ruimte van chaos waarbij de chaos voor rust zou moeten zorgen.

Maar hoe werk je dat uit? Ik probeerde zo vaag mogelijke foto’s te maken om dit gevoel na te bootsen, maar ik wist zelf ook niet goed welk gevoel dit was.

Voor de vijfde les had ik een viertal schilderijen gemaakt. Deze had ik vooral gemaakt om technieken uit te proberen. Het verder niks wat ik wilde overbrengen. Chaos misschien, maar ook hier was ik meer bezig met beeldaspecten dan met een gevoel

[danielleverschurenstjoost]

Zintuigen en makerschap les 2

Voor les twee moesten we onze eerste experiment verbeteren, maar omdat ons groepje niet tevreden was met ons experiment hadden we besloten om iets anders uit te proberen. We kozen ervoor om iets te doen met het zintuig voelen, we probeerde te kijken of we het blind zijn konden simuleren. Het was goed te doen, maar het was wel duidelijk dat het verschil tussen mensen die al langer een zintuig missen en mensen die afhankelijk zijn van hun zicht.