Scared to love but risking it all

199x | Leo | Psych By Heart |

[deactivatedbyelle]

Caged at Thirty

At thirty, she stands, a lone silhouette,

A life of dreams she hasn’t met.

An only child, her world so small,

A beating heart feels caged by all.

Her wings are clipped, her steps are stayed,

By a mother's love, though well displayed.

A fragile heart, its rhythm fraught,

Freedom's taste remains uncaught.

The streets call softly, the world out there,

But she's confined by tender care.

Not living, just breathing, day by day,

Her spirit longs to break away.

Yet hope flickers, a quiet spark,

A chance to chase the looming dark.

Perhaps one day she'll find her voice,

And claim her life, her own true choice.

[deactivatedbyelle]

Sad and bad as it may seem. Naalala ko dati after mawala ng tatay ko naiisip ko sana ako na lang yung nawala baka hindi ganon kalungkot nanay ko that time. Baka mas kayanin nya kung ako na lang.

[deactivatedbyelle]

Mir4 Scammer: Jhon Liano and Dexter Cornelio.

You will remembered. Di ko makakalimutan kung sino man kayo sa totoong buhay at ang kalokohan na ginawa nyo sakin.

Bahala na si Lord sa inyo at sa mga panloloko nyo.. May pag gagamitan ako nung pera eh.

Rush need, kaya naloko tuloy. Stressed na din ako, dapat pala hindi ko minadali. Sana pala kami na lang ang nag seal nung account talaga mas mainam pa.

[deactivatedbyelle]

Is it weird?

The deeper I know about you. The more I loved and care for you.

[deactivatedbyelle]

Hindi ko din alam bakit nabubwisit ako sayo. Pinapatulog mo lang naman ako kasi anong oras na tapos mamaya may pasok pa ko. Siguro gusto pa kita talaga makasama pero feeling ko ngayon ayaw mo na ko makasama Kaya pinapatulog mo na ko. Alam mo yung utak ko sobra sobra na naman pag function. Naiisip ko lang,

What if all this time talaga ay may pamilya ka na tinatago sakin Kaya hindi ka active sa mga social media kasi hindi yun yung tunay mo na account.

What if Kaya hapon ka na nakakapag online kasi may anak ka pala na hinahatid sundo sa school?

What if bored ka lang talaga at nagkaron ka ng opportunity kaya lumapit ka na.

What if pinaglalaruan mo lang lahat ng nararamdaman ko?

What if ako pala yung talo dahil nagpaloko ako sa taong dalawang picture lang ang meron ako. Natatakot ako masaktan dahil sayo. Kasi importanteng tao ka na sa buhay ko.

Ayoko mag isip ng masama tungkol sayo pero hindi mapigilan ng utak ko mag isip ng sobra sobra pag dating sayo. Hanggang ngayon kasi feeling ko wala naman ako masyadong alam pag dating sayo.

[deactivatedbyelle]

I know it’s getting late but I just need to do this. I need to keep writing hanggang fresh pa yung feelings.  Okay. Sunday, 31st. Dapat gumagawa akong payroll but I believe that I just really need to meet this guy. Okay, dito naman kasi talaga sa tumblr nag simula ang lahat lahat. Kung paano ko nakilala ang isang @kimpoyfeliciano at kung paano kami naging mag kaibigan. Oo, ike claim ko na, na friends kami.. Bakit ba! Naniniwala ako don. Yung friendship ba na, hindi nyo kailangan lagi mag usap. Pero pag nagkita kayo. YON! GANON! 

Okay so.. Here’s the thing. Ang aga ko umalis ng bahay kasi sabi nila 12nn daw GT. Kaloka sila at dahil alam ko na traffic inagahan ko.

12:15 nandon na ako sa area. And pag dating ko wala pa kahit isang sign na may magaganap na event dun sa party zone nila. Nakakaloka kaya. AKala ko naligaw na ako ng lugar na pinuntahan e. I waited. waited.. and waited for more minutes. Hanggang sa may mga nadinig ako na na nagbabanggit ng familiar names. Familiar lang pero hindi ko kilala. So, at least kahit papano nakahinga ako coz of the assurance na dun nga at that I am on the right place.

Moving on.. Let’s skip the part na giniginaw ako kasi grabe yung aircon dun. I just said it..haha Okay so ito na nga. Pag dating nya, grabe yung feeling. Hindi ako lumapit. Tinitigan ko lang sya. Tinitigan ulit. At tinitigin pa din.. Alam ko naman na di ko makakalimutan ichura nya pero I just need to do it. Kailangan ko lang talaga titigin sya. 

Special Moment #1

Yung sa second game. Na “Kimpoy Facts” he was mouthing something like “Ano daw yun?” basta parang ganon eh. Dahil nga sa nakatitig ako sa kanya, I said, Facts! Hanggang sa maintindihan nya. 

Special Moment #2

Yung ise-serve na yung food. Sabi nung host “Let’s call Lxx to serve the lunch.” Hindi ako yung mag seserve okay. Pero syempre super react ako. Sabi ko, “AKO? Bakit ako?” napansin nya yun e. Natawa din sya e while I am pointing to myself.

Special Moment #3

Lumapit ako nung kumakain na yung iba. Binigay ko yung cake na dala ko tsaka yung ballers ng group namin. Wala pa sya non e. So I gave mine out. Tapos ayon, hinug ko sya. Yung tipong ayaw na pakawalan. Yung hug na kung pwede wala ng katapusan. But it has to end you know.

Special Moment #4

Nung nag pa picture ako at grabe yung yakap ko pa din sa kanya. Yung tipo bang, pwede ba na iuwi na kita? Papakilala na kita sa nanay ko. O wait, kilala ka na nya. Ikaw na lang di nakaka kilala sa kanya..

Pucha, patulugin mo ako Paolo! Pero sana ikaw ang nasa panaginip ko.

Love,

Lxx

[deactivatedbyelle]

Kagabi: *Naguusap kaming dalawa*

M: Ang hirap lang sa kanya pamilya lang talaga meron sya. If she loses it wala, wag naman sana. Wala na matitira sa kanya. You, if you lose your job, may pamilya ka pa. May setback ka pa kahit papano.

N: Wala naman na ko pamilya. Wala na ***** mo.

Me: AKO! ANONG TINGIN MO SAKIN?

*naupo na lang ako at tumahimik* Tbh, gusto ko umiyak that time. Nasasaktan ako e.

Kanina: (Hindi ko alam kung anong pinag uusapan namin basta, nasabi na lang nya ulit na parang wala na naman sya pamilya) Ano ba talaga ko? Hindi ba ko parte nung pamilya na sinasabi nya? Hindi nya na ba ko nakikita? Hindi lang naman sya ang nawalan ah. Nawalan din ako. Nasaktan din ako. Nasasaktan pa din ako. Stupid as it may sound, I even checked google kung ano ba talaga ang meaning ng "Family".

[deactivatedbyelle]

Ever since nag quit at lumipat ako sa new job ko hindi pa yata ako nakakapag blog ulit. 

August 19- Went to MEGA. Dinner at Frankie’s. JCo. Flafe with Bruh after.

August 20- last day ko sa SGCC. Me time at KFC for lunch.

September 11 - “orientation” sa new work

At this point of time, (12/02/15) medyo alanganin na naman ako sa work ko. Kaya ko sya pero at times, it’s actually hard. Lalo na pagkailangan ko mag kaha tapos sabay pa yung payroll. And to be honest ang dami kong backlog sa reports ko. SSS. PhilHealth reports ko ng 2 months di pa updated. Gusto ko nga sana i-request sa mga boss ko if possible na mag compressed work days na lang ako kasi halos madalas naman 8 na din ako nakakauwi. Sana lang i-allow nila ako.

Tbh, nahihirapan pa din siguro talaga ako kasi ang hirap na ikaw yung magpapasunod ng tao tapos mga mas matanda sayo lahat ng papasunurin mo. Another thing pa yung minsan, okay hindi minsan, madalas, di ko alam ano isasagot ko sa kanila pag tinanong nila ako regarding different things. It makes me ask myself if, “Tama ba na nandito ako?” Pero I’m holding on. Naniniwala ako na kaya ko to. Kahit minsan nakakaiyak na mga nangyayari sa buhay ko. Pinipigil ko na lang e.

Hindi ko na lang talaga alam pano gagawin ko pag nawala na mga kaibigan ko don. Pano pag nawala yung mga taong pinaghuhugutan ko ng lakas ng loob? Yung mga tao na hinahawakan ko para hindi ako bumitaw sa ginagawa ko..

[deactivatedbyelle]

Random Open Letter

Pagmamahal pa din naman matatawag kahit ikaw lang ang nagmamahal di ba?

Kailangan ba pag nagmamahal ka naibabalik sayo yung pag mamahal na ibinibigay mo? Hindi ba pwede na kahit masakit, kahit mahirap, kahit ikaw lang ang nagmamahal patuloy ka pa din nagmamahal. Kasi sa hindi sinasadyang pagkakataon nagmahal ka sa isang taong nagmamahal ng iba. 

Yung pagmamahal na gusto mo ng kalimutan pero hindi mo magawa. 

Yung pagmamahal na tinatago mo na lang, para sa ikaliligaya nya.

Patuloy na nagmamahal hindi ko alam hanggang kailan,

Lxx, notesofalostchild

[deactivatedbyelle]

Nakakamiss makita yung picture mo na black and white pero alam ko na blonde hair ka na naka pa-pogi pose tapos yung blackshirt mo at domokun na stuff toy habang nakaupo ka. 

Hindi ko alam kung nasaan ka na ngayon. Kung ano na ang pinagkakaabalahan mo. Basta alam ko lang inhinyero ka na. Binati kita. Dito sa blog ko. Kaya lang hindi ko alam kung nakita mo. Baka hindi kasi kung ano ano na yung pinalit ko sa username ko. Hanggang ngayon hindi ko pa din nakikita si Mr. Right. Siguro nga hanggang sa huli ikaw ang magiging Mr. Right ko. Kahit hindi ikaw yung Mr. Right para sakin. Isa ka kasi talaga sa mga tao na sobrang laki ng impact na ginawa sa buhay ko. Kung alam mo lang! Ilang taon na nga ba ang lumipas simula ng totally mawalan tayo ng connection? More than 2 years na. Pero wala pa din masyado nagbago. Namimiss ko pa din na kausap ka gabi gabi. Kainis ha. Nakakamiss ka kasi. 

Hanggang ngayon iniisip ko pa din kung paano pag nagkita tayo ulit. Kung ano reaksyon mo. Kasi syempre kung paano ka mag rereact dun ko din ibe-base yung reaksyon ko. Sana ganon pa din. Kung pano tayo pag nagkikita sa hallways ng school. Bawat memories ko with you wala akong gusto na itapon or kalimutan. Lahat special. Hindi ko alam kung dahil ikaw kasi yung kasama kaya ganon.

/jumpcliff Miss na miss na kita! /sabogconfetti

[deactivatedbyelle]

Storyahe.1

“Tagal. Pababa ka na ba?”

Pagtingin ko sa phone ko yan yung message na bumungad sakin. Di ko napansin yung message 30 minutes ago pa yung message nya. Nako lagot ako dun pinaghintay ko na naman sya.

“Nasa elevator na ko.” at sinend ko agad yung reply ko.

Paglabas ko ng elevator nakita ko na nakatayo sa may lounge suot ang kulay itim nya na jacket. Nakatalikod sya pero alam ko na sya yun. May nakasulat kasi na Navarro sa likuran ng jacket nya at number na 15 naman sa sleeves  yun daw ang unang araw na nakita nya ako. Sabi nya lang. Di ko naman alam dahil hindi ko naman sya nakita non. Niyakap ko sya galing sa likod at inilagay ang kamay ko direcho sa bulsa ng jacket nya. Hinawakan nya ang kamay ko na kasalukuyang nasa loob ng jacket nya at humarap sa akin.

“Ang lamig ng kamay mo. Patay ka ba?” habang hawak hawak ang mga kamay ko.

“Oo. Patay na patay sayo.” Nangiti ako sa sinabi ko, ganon din sya.

Inalis nya ang jacket nya at iniabot ito sakin. “Suot mo. Baka mag kasakit ka pa.”

“Hindi naman ako si Navarro bakit ko isusuot yan?”

“Suot na. Aarte pa e. Sapak you want?”

“Yessir! Sige po isusuot na.”

[deactivatedbyelle]

Why can’t it be simple? I love you. You love me. End of story.

notesofalostchild

[deactivatedbyelle]

I was battling with myself on that fight. And I wasn't strong enough to win the fight. I did finish the fight but I know that I didn't give it my all

notesofalostchild

[deactivatedbyelle]

I am not listening to you, but I hear you. There’s a huge difference between listening and just hearing. Okay?

notesofahildlostc

[deactivatedbyelle]

Nag i-scroll ako ng posts ko sa tumblr tapos nakita ko yung post ko before nung after na makita kita sa SM Baliwag. NAKAKAMISS! Kahit may sideline ako Pao, ikaw at ikaw pa din ang binabalik balikan ng puso ko. Hindi ko sila magawang mahalin ng kamukha nung pag mamahal ko sayo e. Hindi ko naman sila iniiyakan kamukha ng pag iyak ko sayo. At hindi nila ako napapasaya ng kamukha ng pag papasaya mo sakin dahil sa mga reply mo o sa simpleng KAHIT ANO na ginagawa mo. Hindi nila nagagawa yun. Hindi si James Reid. Hindi si King Certeza. Hindi si Enchong Dee. Hindi si Paulo Avelino. Hindi si Daniel Padilla ang nakakagawa non. IKAW LANG! Jusko Pao. Ano ba ginawa mo sakin? Ilang taon na lumipas ganito pa din e. Mag fafangirl ako sa iba pero sa huli wala.. Ikaw pa din. Miss na miss na kita kimpoyfeliciano

Gusto kita yakapin ulit. I wanna hug you so tight. Gusto ko na maging close tayo. Gusto kita makasama. Gusto ko makakulitan ka. Gusto ko pag nakita mo ako maaalala mo na yung pangalan ko kahit di ko sinasabi. Gusto kita makita. Gusto kita mahawakan. Gusto ko madinig yung boses mo na tinatawag ako. Gusto kita!

Kaya ba single pa din ako hanggang ngayon hinahanda ako ni Lord para sayo?

[deactivatedbyelle]

I’d love to do photography

But I’m asking myself if is it even possible to do that? I mean I am a BS Psychology graduate and I wanna travel, eat and do photography for a living. I’m actually thinking of putting up a small cafe business but at the moment it is just impossible for me to do it. We weren’t taught at school regarding all this ISO, aperture, shutter speed and exposure. It’s something I just hear most of the times. I do hear them and tried studying them but I think I need more time so I would be able to know them they way I know the psychological theories. 

[deactivatedbyelle]

If I can choose who I'd fall in love with I would not choose you.

notesofalostchild