Şarkı · 1999 · Süre 5:20
official daine visual archive

❣ Chile in a Photography ❣
I'd rather be in outer space 🛸
art blog(derogatory)
trying on a metaphor

Love Begins
Sweet Seals For You, Always
No title available

★

JVL
Game of Thrones Daily
Mike Driver
🪼
hello vonnie
Sade Olutola
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open

No title available
d e v o n
occasionally subtle

#extradirty

seen from Malaysia
seen from United States
seen from United States
seen from Bangladesh
seen from United States
seen from United States
seen from United Kingdom

seen from United States

seen from Germany

seen from Türkiye
seen from United States

seen from Indonesia

seen from United States

seen from Romania

seen from United States

seen from United States

seen from Czechia
seen from Israel
seen from United States

seen from Netherlands
@deepgrkm
Şarkı · 1999 · Süre 5:20
Bu arada biraz moralim bozuk uykum geç gelecek sanırım 23:47
Dünyayı güzellik kurtaracak ısrarla inanmak istiyorum
İçimde bir sessizlik değil, bir uğultu var artık. Çivilerle kazınmış gibi her hatıra, kabuk tutmadan kanıyor. Zaman, tenimi değil zihnimi soyuyor, parça parça, acıya doymadan. Gözlerim hâlâ açık ama içimdeki görme arzusu küle dönmüş. Duvarlar bana doğru eğiliyor sanki, nefes almak giderek ihanete dönüşüyor. Gökyüzü gri değil artık, kurşun gibi ağır. Geceler, karanlık değil, içimdeki boşluğu yankılayan bir mezarlık. Her uyku denemem, biraz daha bataklığa cekiyor beni. Duygularım, çözülmeye yüz tutmuş eski mektuplar gibi, harfleri silinmiş, anlamı çürümüş. İçimde bir çocuk, sesi kısılarak ağlıyor ama kimse duymuyor. Belki de duyanlar çoktan sağır oldu. Kendi bedenim bir yabancı gibi geliyor, ellerim bana ait değil artık. Aynaya her baktığımda bir adım daha siliniyor kimliğimden. Ruhumun çatlaklarından sızan o siyah şey, belki pişmanlık, belki sadece hiçlik, gittikçe büyüyor. Ve işte burada, çürüyen ruhumun ortasında, kendimi hâlâ yaşamaya ikna etmeye çalışıyorum. Ama içimden bir ses fısıldıyor, bu çürüme son değil, belki sadece hak ettiğin sessizliğin başlangıcı.
Bizde isterdik güzel insanlar olmayı,güzel insanlar gibi yaşamayı,onlar gibi mutlu olmayı…
hıçlık
Şunu anladım ki hayat o kadar da cömert değil. Her kahkaha mutlaka gözyaşlarına, her gülümseme bir gün hüzne dönüşüyor. Aslında hayat, hiç de cömert değil; verdiği şeyi her zaman alıyor. Hiçbir gülüşün yanına kâr kalamıyor, hepsi bambaşka gözyaşlarına gebe. Asla borçlu kalamıyorsun hayata. Uyanıp gözlerini açtığın her gün, yorgunlukla gözlerini kapatacağın gecelerin habercisi. Gittiğin yollar, dönüşlerini hazırlıyor. Belki her gün birileri girerken hayatına, bir o kadar da insan çıkıp gidiyor. Aldığın her nefesi vermek zorundasın devam etmek için. Tuttuğun her eli bir gün bırakmak, sarıldığın herkese bir gün veda etmek zorunda bırakıyor hayat. Ve bittiğinde hayat denen şey aslında nasıl geldiysen öyle gidiyorsun. Hiç gülmemiş, hiç ağlamamış, hiç sevmemiş, hiç kırılmamış, hiç yaşamamış gibi. Verilen her şey alınmış ve sen geldiğin hiçlikle gidiyorsun.
31012020
Korku perdelerimi kaldırdım, yüzleştim,yaşadım. Şimdi benim hayattan alacaklarımı isteme vakti mi ?
Duygusal başlangıç noktası soğuk bir oda gibi
2 den 0 a düşürdüm hislerimi
Yine bir yerlerde dip kuytu yerde hissediyorum kendimi
Bana mutsuzluğun resmini çizebilir misin?
Toksit olanı bırak, yalnız kal, hayatını monotona getir. Huzur bulamazsan burdayım.
Terkedilmiş evler kadar yalnız, mevsimsizim.
Çalınmayı bekleyen kapı ziliyim, ben isimsizim.
2024 oldu
Aykırıya,ayrıntıya,ayrıksıya,azınlığa tutkunum...
Bütün yalnızlar gibi özgür, bütün özgürler gibi yalnız...
Güneş mi doğdu baharı bekleyelim.