Sen gittiğinden beri ruhum duvarlar arasına sıkıştı sevgilim kurtulamıyorum
Misplaced Lens Cap

JVL
art blog(derogatory)
noise dept.

izzy's playlists!
No title available
d e v o n
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
Jules of Nature

祝日 / Permanent Vacation
Game of Thrones Daily
i don't do bad sauce passes

Kiana Khansmith
todays bird
sheepfilms

if i look back, i am lost

pixel skylines
styofa doing anything
Xuebing Du

seen from United Kingdom

seen from Malaysia

seen from Malaysia

seen from Türkiye

seen from United States

seen from Malaysia
seen from Italy

seen from Türkiye

seen from Malaysia

seen from Türkiye

seen from United States
seen from China

seen from Türkiye

seen from Argentina

seen from Türkiye

seen from South Korea

seen from Germany

seen from Italy

seen from Canada

seen from Singapore
@denizyangini
Sen gittiğinden beri ruhum duvarlar arasına sıkıştı sevgilim kurtulamıyorum
Sevgilim,
Sen benim huzurumsun.
yalnızlığı yalnız seninle aldattım
ben öldüm bir kere gelir miydin?
hiç birşey yıkamadı beni, senin ağzından çıkan iki kelime hariç..?
Doruklara doğru dolu dizgin sevda uğruna.
Sevgisizliğin dayatıldığı coğrafyalarda aşk şiiri yazmak bile başlı başına baş kaldırmaktır...
susmak en büyük vedadır.
dinlenmemek sevilmemek değildir ama dinlememek sevmemektir.
sen bana hiç gelmedin ama ben senden hiç gidemedim
Bir rüya gördüm alacasından. Senin için hayra yordum.
yusuf zindana atılmış, züleyhâ'nın dünyası zindan.
Ölüdür ve öldürülmüştür bütün umutlar.
“Oradasın, biliyorum. Bu satırları okuyorsun. Şimdi bu satıra geçtin, kaşların çatıldı. Kafan karıştı. Kimle konuştuğumu, bu satırları kime yazdığımı anlamaya çalışıyorsun. Ben bu satırları sana yazıyorum. Ona, buna, şuna değil. Sana yazıyorum. Dünyanın her neresindesin bilmiyorum, hangi şehrin hangi sokağında okuyorsun bu yazdıklarımı bilmiyorum. Bir otobüste misin, trende misin, saat orada kaç? Bilmiyorum... Ekrana dökülen saçların ne renk inan bana tahmin edemiyorum. Ve inan bana, bunların hiçbirinin önemi yok. Saçlarının renginin, saçlarının olup olmamasının, nerede olduğunun, saatin kaç olduğunun... Tek önemli olan sensin. Bu satırları okuyor olman. Neler yaşadın, neleri atlattın, neler yaşayacaksın, neleri atlatmak zorunda kalacaksın bilmiyorum. Tek bildiğim var, bu dünyada çıkmaz sokak yok. Sonuna geldiğini düşündüğün her yolda, o yolun sonunda bir duvar da görsen adım attığında yıkılacak o duvar. Belki mahvolmuş bir haldesin, belki pes ettin, belki çaresizsin, belki artık hiçbir şeyin iyi olacağına inanmıyorsun. Ama sen bu satıra geçtiysen, hâlâ umut var demektir. Çünkü bu satırları okumaya devam ediyorsan bu satırlardan bir kurtuluş yolu, bir cevap arıyorsun demektir. Derin bir nefes al. Bir nefes daha. Ve bil ki, ‘Vardır elbet bir çıkılacak yol.’ Yeter ki o yola adımını at. O telefonu eline al, kendini tuttuğun o mesajı at. Aynanın karşısına geç, kendine bir bak. O kadar değerlisin ki kendinin kendine yazık etmesine izin verme, saçlarını tara. Bir özür dile kendinden. Kendine yaptığın haksızlıklar için, kendini soktuğun o çıkmaz sokak için, kendini suçladığın her an için özür dile kendinden. Bu dünyadaki en önemli insan sensin. Bu dünyadaki en değerli insan sensin. Başkalarına verdiğin değerin yarısını bile kendine vermediysen eğer, şimdi bir kez daha özür dile kendinden. Ve bir kez daha. Unutma, herkes gittiğinde bile ruhun seninle kalacak... Senin en yakın arkadaşın, en daimi ailen sensin...”
Kalbimin içi seninle dolup taştı :)
Bir tek seninle konusamadim ama butun kagitlara dert yandim
“gülümsediğini görüyorum, ama üzgünsün.”