HINDI PARA SA ATIN ANG HULING BUWAN NG TAON:
1. Hindi lahat ng huli ay para sa atin. Hindi lahat ng huling sandali ay nakatadhanang maging huli. Minsan, nakukuntento na lang ang panahon sa natitirang pagkakataon.
2. Pagkakataon na rin siguro para malaman mong hindi ko tanggap ang paglisang naganap pero sino ako para sabihing manatili ka?
3. Mananatiling iyo ang espasyong minsang naging iyo.
4. Iyo ang paglayang lagi mong hinihiling sa mga bituin. At akin ang pag-asang makalaya bago sumibol ang susunod na kabanata na kung saan, hindi naman talaga natin kailangang magbitaw ng isang kumusta at paalam.
5. Paalam sa mga pagkakataong hindi ko piniling sumubok muli dahil alam konv higit na mahalaga ang umalis kaysa magtiis sa mga sa isang bagay na wala namang patutunguhan.
6. Ngayon ang itinuturing kong sariling likhang-araw-ng-kalayaan. Ikaw ang labingdalawa ng Hunyo sa pinakamasakit na paraan ng paglaya; ikaw ang pinakamasakit na uri ng pagmamahal na naramdaman sa huling buwan ng taon.
7.. Taon-taon kong itatanong ang sariliâpara saan ba ang pag-ibig kung may pagbitiw?
8. Bibitawan kita sa panahong ikaw lang at ang pagmamahal ko sa'yo ang kinakapitan ng puso ko.
9. Puso ang ginamit ko nang ibigin kita. At baka nga nagkamali ako. Baka dapat ay inisip ko muna kung saan hahantong ang minsang pagsugal para hindi na natin kailangang mauwi sa paglaya at pagpaparaya.
10. Hindi ba't minsan din tayong naging alipin ng mga biglaang pagbagal at pagbilis ng oras? At hindi ako nabigyan ng pagkakataong hagkan ka ng mahigpit, hindi ko nasiguro na baka 'yun na ang huling beses na masisilayan natin ang pagtatalik ng liwanag at dilim. Dahil pagkagising natin, hindi na katulad ng dati ang lahat.
11. Lahat ay magbabago. Ituturing ko itong para bang nagsimula tayong muli bilang mga estranghero na nagtagpo sa 'di malamang dahilan. Ilang daan na rin ang tinahak ng mga 'di mapigil na paghinga.
12. Parang kahapon lang noong masaya pa tayong dalawa, hindi mo pa kailangang kailangang k'westiyunin kung bakit nga ba minahal kita.
13. Inisa-isa ko ang mga dahilan kung bakit ako uuwi sa pagsuko at pagbitiw.
15. Susuko lang ako. Dahil kung pagsuko na lang ang paraan para mahagkan ang paglaya, sino ako para ipagkait ang bagay na 'yaon.
16. Malaya kitang ipauubaya sa iyong tadhana.
17. Nakatadhana nga siguro talagang mauwi tayo sa kasalukuyan nang sa gayon ay hindi na natin masasaktan ang damdamin ng isa't isa. Nakatadhana nga sigurong magtagpo tayo sa walang kasiguraduhan.
18. Hindi kailanman naging sigurado ang tadhana sa atin. Napapagod din pala 'toâkatulad natin.
19. Hindi kailanman atin ang sandaling ito.
20. Ito na ang huli pero bakit pakiramdam ko, simula pa lamang ito ng panibagong pag-alis?
21. Tinupad ng damdamin ko ang matagal ko nang hilingâmakilala ang huli.
22. Huli na ba talaga ang lahat para sa atin? Hindi na ba kayang pawiin ang pagkawala, pagkaligaw at pagod ng kahapon? Paano kung puwede pa palang sumubok pero takot lang tayo?
23. Tayo ang tumapos sa istoryang akala natin ay hindi magwawakas.
24. Nguni't may wakas ang lahat.
25. Lahat ay nawawala. Lahat ay napapagod. Lahat ay maaaring maligaw at hindi sapat ang pag-ibig para ibalik ka.
26. Hindi lahat ng pagbalik at pananatili ay nangangahulugang pag-ibig. Minsan, dito natin natatagpuan ang para sa atinâdito sa huling buwan ng taonâtamang pag-ibig, maling pagkakataon.
Palagiangâako'y ginigipit ng mga huling sandali. Ang sakit mong palayain.
Takot akong mawala ka, pero nawala kitaânang dahil sa pagmamahal.
https://open.spotify.com/track/24ngpWhBOxKJtIPnzSNX8c?si=Laeos8CoRn-d8KOZevSEmA&utm_source=copy-link
jacobvanloon
stormborns
vaporwave
discoholicmusic
areudirty
pixelskylines
2087
blakekathryn
