Dolunay Vakti

Kelime kelime yolculuk… Farkındalık, edebiyat ve hayatın satır araları. Dolunay vakti başlıyor.

[dolunayvaktii]

Enerjiler nasıl? Nasılsınız? 🥰

[dolunayvaktii]

[dolunayvaktii]

“İçinin kıvranmasını hissediyorum,

Olduğun yerde olamamanın ağırlığını,

Kafanın içinde dans eden ihtimallerin fısıltısını,

Ve biliyorum, bu bir son değil—

Zaman bile bize diz çökmek zorunda.”

-Dolunay Özbek

[dolunayvaktii]

DÜŞÜNCELER GEÇİCİDİR

Zihnimiz, sürekli bir düşünce üretim merkezidir. Ama her düşünce gerçeği yansıtmaz. Bir bulut gibi geçip gider. Onu tutmaya çalışmak da, ondan kaçmaya çalışmak da boşuna çaba. Sadece gözlemle.

Psikolojide buna “bilişsel ayrışma” deriz: Düşüncelerimizin biz olmadığını fark etmek. Bu farkındalık, özgürlüğün ilk adımıdır.

Bugün sadece 2 dakikalığına bile olsa düşüncelerini izlemeyi dene. Yargılamadan. Değiştirmeye çalışmadan. Sadece gözlemle.

Kendine iyi bak, zihnine nazik ol.

[dolunayvaktii]

Yalnız değilim, sadece erkenim,

Henüz keşfetmedi dünya beni.

Ama duy, yavaşça yaklaşıyor sesim,

Gör beni, çünkü ben kendimi gördüm bile.

Yalnız değilim, sadece erkenim,

Ve ben bu geceye inat,

Parlayacağım delice!

[dolunayvaktii]

Susmadım —

belki titredim,

ama düşmedim

O dokunuşunla beni yaktığını sandın

Ama ben o yangından

bir orman büyüttüm.

[dolunayvaktii]

[dolunayvaktii]

Şimdi külleri savrulmuş bir hâlin içinden

başka biri yürümeye başladı.

Tanıdık ama yeni.

Bildik ama hiç yaşanmamış gibi.

[dolunayvaktii]

“BİR SABAH SADECE YAŞAMAK İSTEDİM”

Annemden değil,

Ülkemden öğrendim susmayı.

Çünkü burada kelimeler bile

Yargılanıyor mahkeme salonlarında.

Gülmek fazla geliyor bu coğrafyaya,

Umut kurşunla tartılıyor,

Ve sevmek bazen bir muhalefet eylemi.

Ben sadece yaşamak istedim.

Bir sabah uyanıp, kahvemi içip,

Haberlerde iyi bir şey duymayı…

Ama her sabah başka bir karanlık geliyor

Ve her akşam “daha ne olabilir ki?” diye sorarken

Bir şey daha oluyor.

Korkuyu bize miras bıraktılar,

Gençliğimizin yerine.

Ve sonra da bize vatan sevgisi öğrettiler,

Susarak sevilmesini bekledikleri bir vatana.

Ben bu yükü taşımak zorunda değildim.

Ben sadece yirmili yaşlarımda

Bir müzik açıp dans etmek istiyordum.

Ama şarkılar bile artık ağlıyor.

Ama bilsinler:

Biz sustukça büyüyoruz içimizde,

Biz ezildikçe bileniyoruz.

Çünkü bu kadar karanlık,

Ancak doğacak bir güneşin habercisi olabilir.

Ve o gün geldiğinde —

Ne mahkemeler yeter,

Ne yasalar durdurabilir bizi.

Çünkü biz artık

Sadece üzgün değiliz.

Hazırız.

-Dolunay Özbek

[dolunayvaktii]

[dolunayvaktii]

Tepkini Yönet: Öfke Kontrolünü Ele Al

Öfkeni kışkırtmalarına izin verme.

Düşünmeden tepki veren, yönlendirilmeye en açık kişidir. Düşün, sorgula, sonra hareket et.

Gerçek Bilgi Peşinde Ol: Algı Oyunlarını Boz

Kim söylüyor?

Neden şimdi?

Kimin işine yarıyor?

Bu üç soruyu sormadan hiçbir şeye inanma.

Kutuplaşma Tiyatrosuna Katılma

Seni “biz” ve “onlar” diye ayırmak istiyorlar. Bölünmüş bir halk, yönetilmesi en kolay halktır.

Birbirini düşman görmeyi bırak. Oyunun kurucuları hep yukarıda, kavga edenler aşağıda.

Kendi Gündemini Yarat: Sana Verileni Tüketme

Gündemi sadece televizyon, sosyal medya veya haberlerden alırsan, başkalarının seçtiği konulara maruz kalırsın.

Kendi araştırmanı yap, kendi gündemini belirle.

Gerçek Özgürlüğün Ne Olduğunu Anla

Özgürlük, sana verilen iki seçeneği seçmek değil, seçenekleri kimin sunduğunu fark etmektir.

Kendi kararlarını, yönlendirilmeden verebiliyor musun? Bunu test et.

Alternatif Ağlar Kur: Gerçek Bağlantılar Önemli

Gerçek dostluklar ve bağımsız düşünce grupları oluştur.

Manipülasyondan çıkmak istiyorsan, aynı farkındalığı paylaşan insanlarla bir araya gel.

[dolunayvaktii]

UYANNN !!!

Kime kızacağını, neye inanacağını, hangi tarafta duracağını çoktan belirlediler. Sana seçenek sunup özgür olduğunu hissettiriyorlar ama aslında neyi seçersen seç, onlar kazanıyor.

Özgürlük, bir tarafı seçmek değil. Oyun kurucuları fark edip oyundan çıkmak. Peki, sen hâlâ oynuyor musun?

[dolunayvaktii]

Erkek kardeş bir limandır.

[dolunayvaktii]

Yanlış yöne bakarsan gece bitmez,

Duymak istemezsen hiçbir ses yetişmez.

Görünmez sanırsın kendini bazen,

Oysa ışık hep vardır,

Sadece doğru yere düşmez.

[dolunayvaktii]

İnci renginde bir yankı bırakmışsın geceye. Zifiri karanlığın içinde nefes aldığını gördüm.

“Karanlığın içindeki nefesini duyabilen var mı?”

[dolunayvaktii]

“İçinin kıvranmasını hissediyorum,

Olduğun yerde olamamanın ağırlığını,

Kafanın içinde dans eden ihtimallerin fısıltısını,

Ve biliyorum, bu bir son değil—

Zaman bile bize diz çökmek zorunda.”

-Dolunay Özbek

[dolunayvaktii]

Gözlerine uzun süre bakarsam, başka bir evrende uyanabilirim…