Seni sevmek ne güzel şey…
Ayaklarımı yerden kesiyorsun. Okulda olsun , yurtta olsun, yemek yerken , yürüken hep seni düşünüyorum. Acaba oda yedimi yemeğini , üşüyormudur, hastamıdır iyimidir , cannı sıkkınmıdır gibi deli sorular oluyor aklımda. O güzel gülüşünle rüyalarımı süslüyorsun. Hayatımın yönünü değiştirdin gülüşünle her gecen gün dahada yaklaşıyorum kalbine.. Seni düşünmek güzel şey, Dünyanın en güzel sesinden en güzel gülüşü dinlemek ayrı güzel, ben artık o gülüşü dinlemek değil görmek istiyorum bu hayatta..
Parkta salıncak sırası bekleyen çocuk gibi bekledim seni. Biraz heycan biraz da salıncagı başkası kapacak korkusu işte. Bazen iyi geceler canım derdin. Gecenin iyiliğiinden çok , canın olma düşüncesi yeşerir durur içimde. Yaşamak ümitli bir iştir. Gülüşünü sevmek gibi ciddi bir iştir.. Gelişigüzel değil , yaşanılası gibi seviyorum seni aldığın hernefeste yanında olmak gibi seviyorum işte..Ben senin en çok gülüşünü sevdim. Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi. Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren. Bana her zaman dost her zaman sevgili..
Gülüşünün üstüme sinmişliği var sevgili. Bir bozuk saat gibidir yüreğim hep sende durur bu hayatta. Belki biraz geç rastladım gülüşüne ama herşey geç gelmiyor mu yurdumuza? Ve gülüşüne olmayan özlem hiçbirşeye benzemiyor sevgili. Sana bir hayalimden daha bahsedeyim ; bir cafede kahve içeriz. Şanmız varsa yağmurda yağar. Sonra damlara anlam yüklemece oynarız. Benim damlam senin alnından öper güzel şeyler olur belki. Bence sen gel kahve içmeye…
Sadece varlığınla bile huzurlu bir yaşam yaratmana hayranım.. Günlük programlarımın tam ortasındasın. Konu sen olunca hayattaki herşey duruyor benim için. Seninle telefon görüşmelerimizde gülmeye bayılıyorum o gülüşünü duymayı duyduktan sonrakii tepkimi ve hal ve hareketlerimi görebilsen keşke. Aşk kelime değil bir cümledir. Kurmak içinse özneyle yüklem değil, iki yürek gerekir.. Ben daha ne isterim ki bu hayattan , hayatıma giren en iyi armağansın..
Erkek adamdan öyle şeyler cıkmaz sanıyordum ama ne zaman seni düşünsem içimden kelebekler çıkıyor be gülüşü güzel.. Sen yanım da yokken yemekler boğazımdan gecmiyor.Birlikte yapmadıgımız hiçbirşeyden keyif almıyorum. Hayat donuk insanlar donuk.. Seninle yıldızların altında kitaplar okumak ve daha sonra birbirimize anlatmak en büyük hayallerimden biri mesela bu hayatta. Şak diye hayatıma dalan insan… Öylesine biri değil yalnızca sen olduğunda bu kadar güzelleşebilirdi hayat. Yalnızca sen olduğun için bu kadar güzel hayat..
Sana birazda aşkımın evrelerinden bahsetmek istiyorum. İlk Gülüşünü keşfedişim daha sonra kii aşama gülüşünü görmem ve gülüşünle tanısmam oldu. ilk iki evre olan görme ve tanısma evreleri aşkın durumuna göre yer değiştirebilir.. Her iki durumda da aşk beklenmedik ve süprizlerle doludur. Ben bu ilk iki evrede sana karsı olan sevgimi hissettim… Daha sonra ilk telefon konuzmamız biraz başlarda kekelemiştim buda aşkın diğer evresi.. Bir diğer evresi de yukarıda da bahsettiğim gibi içimden kelebeklerin cıkmasıydı..
Sensizlik de bir eylemdi.. Bunaltıcı gecelerde, pencerenin önüne oturduğumda anlıyordum ki sensizliği bile senle yaşıyordum.. Sonrası mı, hep hasret , hep gülüşüne yazılanlar… Bir kalem alıyorum başlıyorum yolculuğa… Seyyah oluyorum her harfimi yoluna kurban eden. Önce bir harita çiziyorum, gülüşünü işaretliyorum bütün yollara, ömrümün hazinesine , gülüşüne çıkarıyorum bütün yolları..
Mutluluk topluyorum uzak diyarlardan, pencerenden sızsın diye güzel gülüşüne… Kalem yorgun, gece uzun, düşlerimden devam edeceğim sen yolculuğuma… Hadi çık gel duam gibi… Gel gönlüme, düşüme.. Yazsam daha çok yazarım , ben artık yaşamıma yerleşen o gülüşü istiyorum…
