j i y a n @dusunkisaclarinomzumda - Tumblr Blog

“Nasıl unutur insan, nasıl alışır bunca acıya?”

“Giden gitmişti çoktan. Rica etmek, umut etmek, hayal etmek boştu. Eksile eksile öğrendik.”

“Sonra gittin. Sokakta kuş ölüsü bulmuş çocuklar gibi ağladım.”

“Benim duvarlarım bir sana çiçek açtı.”

Sevgili yapınca karşı cinsten takip ettiği herkesi engelleyen insanları tedavi ettiğimiz zaman muasır medeniyetler seviyesine çıkacağız.

Hayattaki en güzel şey; tüm kusurlarınızı bilmesine rağmen sizin hala muhteşem bir detay olduğunuzu düşünen birilerinin olması.

Ben sana güvenince kendimi dağa yaslanmış gibi hissederim sandım, meğer sen uçurummuşsun.

Gidebileceğin en uzak yeri gördük, gitmek yerine oturup çözüm üretseydin bundan fazlası olurduk; hatta biz, en iyisi olurduk.

Sen öyle herkese anlatılmazsın.

Bedel ödemediğin hiç bir şeye sahip olamazsın..

Ben sen olmadan seni sevdim

“Herkese mezarlık, sana bahar bahçeyim”

Olmuyorsa da bir miktar zorladım her zaman. Çünkü elimden geleni yaptım diyebilmek dünyanın en güzel hissi.

size güzel ve heyecanlı gelen şeyler bize artık yorucu geliyor. bu; zamanın insana yaşattığı güzel şeylerin bir sonu olduğunun kanıtıdır.

Benim bir şeyler diyemiyor oluşumun, aylarca sıktığım çenemin ağrısından olduğunu bil.

“hâlâ sırtımdan vuruyorlar, iyi ki göğsümde bir yerlerdesin.”

j i y a n