The Bowery Presents

roma★
Today's Document
Claire Keane

gracie abrams
Fai_Ryy
The Stonewall Inn
wallacepolsom
occasionally subtle

Product Placement

@theartofmadeline

izzy's playlists!
🩵 avery cochrane 🩵
No title available
TVSTRANGERTHINGS
KIROKAZE
macklin celebrini has autism

tannertan36
sheepfilms

No title available
seen from United States
seen from Bulgaria

seen from Malaysia
seen from Netherlands
seen from United States

seen from Germany
seen from Japan
seen from Malaysia
seen from Bahrain

seen from Austria

seen from United States
seen from United Kingdom

seen from United States

seen from Malaysia
seen from Brazil

seen from United States

seen from Estonia

seen from Malaysia
seen from Bahrain
seen from United States
@dziubasia
Najdziwniejsze w traceniu z kimś kontaktu nie jest to, że ta osoba znika z twojego życia. Najdziwniejsze jest to, że świat kręci się dalej. Budzisz się, robisz kawę, idziesz do pracy, gadasz z ludźmi, a jakaś część ciebie wciąż utkwiła w tamtym jednym, konkretnym letnim wieczorze. I nikomu o tym nie mówisz, bo i po co? Przeszłość to ciche miejsce. Najlepiej tam nie wchodzić z butami.
„Nie wszystko zależy od ciebie. Deszcz i tak spadnie, ludzie i tak będą żyć po swojemu, a świat i tak będzie się kręcił bez względu na twoje zmartwienia. Skup się na tym, co możesz zmienić, i odpuść to, na co nie masz wpływu. Wtedy życie stanie się lżejsze, a ty spokojniejsza”
— autor nieznany
Najbardziej boli moment, w którym przestajesz być dla kogoś ważny, mimo że jeszcze chwilę wcześniej obiecywał ci cały świat. Bardzo dynamiczna promocja uczuć.
Nie nauczyłaś mnie jak to jest żyć bez Ciebie
Nie sztuką jest zabłysnąć. Sztuką jest nie zgasnąć.
Pewnego dnia pojawi się ktoś kto mimo, że nie lubi tańczyć zatańczy z Tobą bo nie chodzi o taniec, chodzi o Ciebie.
Zawsze jest ta jedna osoba, w którą twoje serce zakochuje się bez pamięci. Ale to nigdy się nie udaje — czy to z powodu czasu, czy odległości, albo czegokolwiek innego, co życie wam obojgu rzuca pod nogi. Nawet jeśli w głębi duszy wiesz, że to się nie uda, wciąż masz nadzieję i zawsze przywitasz ją z otwartymi ramionami, kiedy zdecyduje się wrócić do domu.
Najbardziej wyczerpującą rolą, jaką przyszło nam odgrywać w dorosłym życiu, jest rola osoby, która zawsze sobie radzi. Świat przyzwyczaił się do tego, że nie pękamy, że jesteśmy filarem dla innych, że zawsze mamy rozwiązanie. Czasami największym marzeniem jest móc po prostu usiąść i powiedzieć: „Dzisiaj nie mam siły'”, nie czując przy tym winy.
„Za każdym razem, gdy opierasz się zakończeniu pewnego etapu w swoim życiu, opóźniasz własny rozwój. Najczęściej trzymasz się czegoś ze strachu przed rozpadem, lecz w rzeczywistości niektóre rzeczy muszą się rozpaść, abyś mógł zrobić przestrzeń na nowe rzeczy. Na relacje, które niosą wzajemność, na wybory zgodne z twoją naturą, na ścieżki, które naprawdę do Ciebie pasują. Rozpad nie zawsze jest stratą, często bywa początkiem dla lepszych rzeczy”
- @harmony-and-peace
„Dziewczyno, ogarniasz się każdego dnia. Wstajesz, mimo że czasami masz ochotę rozpłakać się i schować pod kołderkę. Ogarniasz życie na tyle, ile potrafisz. Ciągle znajdujesz czas dla ludzi, którzy Cię potrzebują. Nauczyłaś się, co znaczy słowo siła. Pokazałaś ją niejednokrotnie sobie i innym. To jest dowód, żeby spojrzeć na życie inaczej i zobaczyć, ile już przeszłaś, ile masz w sobie siły, determinacji i nadziei. Dalej się uśmiechasz albo chociaż próbujesz. Dalej próbujesz być dobra, mimo że tak wielu ludzi chciało Cię złamać. Wciąż wierzysz, że ludzie są dobrzy. Wciąż widzisz piękno w codzienności. Patrzysz na swoje ciało, na swoje blizny, które mówią o drodze, jaką przeszłaś, i o tym, gdzie jesteś. Nie potrzebujesz, żeby ludzie Ci klaskali, przytakiwali, mówili, co możesz, a czego nie. Przeszłaś ogromną drogę może i pełną traum, ale wciąż tu jesteś. Wciąż walczysz. Wciąż idziesz. I to w końcu zostanie Ci wynagrodzone”
— Wiktoria Knoska