Omzun hep düşük, gözlerin hep cenaze izliyor, öylesine buruk bakışların..

★
hello vonnie
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
TVSTRANGERTHINGS
Mike Driver
he wasn't even looking at me and he found me
Sade Olutola

PR's Tumblrdome
we're not kids anymore.
NASA
sheepfilms
noise dept.
cherry valley forever
Peter Solarz

❣ Chile in a Photography ❣
Xuebing Du

#extradirty
todays bird
trying on a metaphor
Jules of Nature
seen from Kenya
seen from T1

seen from United States
seen from El Salvador

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from Spain

seen from United States

seen from United States

seen from Türkiye
seen from Uzbekistan
@edalovski
Omzun hep düşük, gözlerin hep cenaze izliyor, öylesine buruk bakışların..
Başımla gönlümü edemedim eş; biri yüz yaşında biri yirmi beş.
Benim boğulduğum suları, insanlar paçalarını katlayarak geçtiler
Dudaklarına değen sigara ne kadar da sakin, ben olsam tutuşmuştum.
Kalbim soğumuyor arkadaşlar kalbim soğumuyor. Nasıl aptal olunacağının kanıtı mıydım ben ?
Keşke enkaz altında ölüm olsaydı bana, ama daha kapıyı açıp içeri bile girmemiştim
Hiçbir hayalim tabiatına uymaz ; bu sefer kesin gidişim, dönüşü olmaz.
Dudaklarına değen sigara ne kadar da sakin, ben olsam tutuşmuştum.
Çünkü her tarafı gece olan bir kadını ışıkları kapatarak korkutmazsın.
Artık hayatı paylaşacak kadar iyi değilim, kelimelerle kavgalıyım yine.
Yoldan geçen insanlar hep birbirlerine bakar ama sen bana yoldan geçen bir insanmışım gibi bakma.
Yok, valla beni kimse sevmedi. Ben öylece yorganın altında kendi saçımı okşayıp -geçti, geçti- diyerek büyüttüm bu çocuğu. Affet. Kusurları olan biriyim ama kendi kendime ancak bu kadar yetebildim.
Çünkü her tarafı gece olan bir kadını ışıkları kapatarak korkutmazsın.
Zaman akıp geçiyor, günlük telaşlarla geçiyor ömürlerimiz ve ötesini kuracak cesaretimiz kalmıyor hayallerimizin. Şu saniye birileri doğdu, birileri ölüyor.Önümden bir otobüs geçiyor, düşünüyorum. Birileri bir yerlere gidiyor, belki birileri yeni hayaller peşinde. Belki birileri kaçıyor bu diyardan unutmak istedikleriyle birlikte. Sonra onların yerine koyuyorum kendimi. Acaba camdan dışarı bakarken gördüler mi ? Benim onların hayatlarını düşündüğüm gibi düşündüler mi beni ya da merak ettiler mi bir telaş nereye gittiğimi? Ne kadar varız bu dünyada ve neyi ne kadar yaşadık? Ne doğrular yaptık, ne yanlışlara düştü kalbimiz.. Ne dertleri çürüttük ya da ne dertler çürüttü ömrümüzü. Bilmiyorum , muhtemelen hiç bilmeyeceğim. Bu insanlığa dair karmaşalar yoruyor beynimi ve belki artık zaman tükendi.
elin elime değse de, sevsem seni yavrum al kollarına da uçsak balon olsak gitsek o yerlere, sevsek sevilsek de otobüs olsak