MMP Jaar 3, blok 1: Professional English. Disclaimer: wel mijn betoog, maar niet perse mijn mening.
dirt enthusiast

oozey mess

blake kathryn
noise dept.

Love Begins

izzy's playlists!

shark vs the universe
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
AnasAbdin
No title available
KIROKAZE

if i look back, i am lost

Kaledo Art
One Nice Bug Per Day
Show & Tell
No title available
NASA
ojovivo
RMH
macklin celebrini has autism

seen from United States
seen from Germany
seen from South Africa

seen from Senegal

seen from Uruguay
seen from Uruguay
seen from Uruguay

seen from Malaysia

seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Uzbekistan
seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States
seen from United States

seen from United States
@eigenwijzer-blog
MMP Jaar 3, blok 1: Professional English. Disclaimer: wel mijn betoog, maar niet perse mijn mening.
MMP Jaar 3, blok 1: Mediaondernemingsplan. De opdracht was om de begroting op te stellen voor de eerste drie jaar. Het bedrijfsplan voor het verzonnen bedrijf stel je op met je teamgenoten, en de omzetbegroting maakte hier deel van uit. Het gaat hier om een all-in-one chatapplicatie die zich richt op Nederlandse ouderen; een gebruiksvriendelijke concurrent van Skype.
Tsunacon 2015: conventieflyer.
MMP Jaar 2, blok 2/3: Eventmarketing.
MMP jaar 2, blok 3: Mondelinge Communicatie.
(MMP jaar 1, periode 2: Tekstschrijven voor marketeers) Schrijf een DM (direct mail) voor het Elsevier B2B-netwerk. Download het .pdf-bestand hier.
(Launchplan digitale media: jaar 2, semester 2.) Groene markt infographic n.a.v. externe analyse.
Twitter Top 25: Oranje op TV, Twitter kleurt mee
Bron: SPOT Social TV Ratings.
Vanochtend is de top 25 meest besproken televisieprogramma’s op Twitter gepubliceerd. Conclusie: ook in 2013 functioneerde Twitter als virtuele huiskamer. Iedereen hangt op de bank, kijkt naar Oranje en tweet over elke kleine gebeurtenis. Alsof de rest van de wereld geen ogen heeft. Zelf heb ik er dan ook niets mee, maar vraag ik me wel af wat de top 25 eigenlijk betekent voor een marketeer. Twee dingen die ik hieruit concludeer. Het eftal voor allen, en allen voor het eftal Voor een marketeer is het geen geheim dat zodra (een deel van) de Nederlandse bevolking gerepresenteerd wordt in een sport, wij allemaal achter ons team staan. Zelfs al claim ik dat ik niets heb met voetbal, als Oranje tegen een buitenlands elftal speelt, wil ik dat we winnen. Hebben we gewonnen, dan ben ik tevreden met 'onze' presentatie. En dat is interessant, aangezien ik mezelf graag vertel dat ik meer als cosmopoliet in het leven sta dan als Nederlander. Maar je wortels bepaal je niet, en Oranje betekent mijn vaderland. Holland ben jij en Holland ben ik, en vooral tijdens een (economische) periode zoeken wij steun bij anderen en voelen wij ons sterk verbonden aan elkaar. Oranje als huiskleur Hier kan je op inspelen als organisatie. Ben je op zoek naar een nieuwe huisstijl? Dan is oranje misschien wel een geschikte kleur. Het straalt vrolijkheid uit, maar het wekt daarnaast ook nog eens het gevoel van saamhorigheid op. Zet deze communicatie voort in je afbeeldingen, outfits en overige marketingcommunicatiemiddelen en iedereen wil zaken doen met je organisatie. ING is je voorgegaan, en zij zijn ook de eerste bank waar ik aan denk bij Nederland. En zij gebruiken niet alleen oranje, zij leven het ook nog eens. Zo speelde in ING in 2012 in op het voetbalseizoen.
Promotiemogelijkheden Als er ruim 150.000 tweets uit worden gestuurd over een programma, betekent dat dat er op elk moment heel veel mensen door hun Twitter timeline scrollen. Tweet wat (ir)relevants tijdens het hoogtepunt van de show, en mensen hebben de naam van je bedrijf weer gezien. Zo simpel is het. Bijkomend voordeel is dat het geen geld kost, in tegenstelling tot het kopen van een promoted tweet.
Dit hoeft trouwens niet alleen tijdens populaire tv-programma’s. Elke dag komen en gaan er tientallen trending topics op Twitter. Tweet iets relevants en/of grappigs namens je organisatie, en de kans is aanwezig dat het een top tweet wordt. En dat is gouden promotie voor je organisatie. KLM is hier in Nederland de koning in, maar ook Philips heeft voorgedaan hoe het moet. Het is 2014 inmiddels, en mensen zijn heel erg individualistisch ingesteld. Toch verbindt de taal ons, en voelen wij ons verbonden aan Oranje. Dat zal altijd zo blijven. En dat is waar je mee kan werken als marketeer.
Een pdf-uitdraai van de powerpoint-presentatie waarin ik werd gevraagd de trends binnen de gamingindustrie te verwoorden, de toekomst te voorspellen en mijn visie daarop te geven. (MMP jaar 2; tweede semester: media en marketing 3.0)
Beste Ivar, Ik ben het niet met je eens. De campagne is er niet op gericht ouders bewust te maken van de gevolgen van cyberpesten. Onze bedoeling is mensen te laten zien hoe Freek zijn online identiteit is kwijtgeraakt en ze daar net zo boos over te laten zijn als wij zijn. We willen een complex probleem, identiteithacking, verbeelden en daarmee de druk op Facebook en Twitter opvoeren om ouders en kinderen beter te helpen als ze problemen hebben. En dat gaat lukken. Het kabinet kondigt actie aan
Ik heb de doelstelling aangepast in het bericht. Echter blijf ik van mening dat zolang het doel van de campagne niet is om cyberpesten/identiteitsdiefstal te voorkomen door slim gebruik te maken van internet, de campagne de plank misslaat. Het feit dat mensen (net zo) boos (als jullie zijn) maken een doel is en daarvoor een kind wordt gebruikt, maakt me ironisch genoeg best boos, ja. Mensen boos maken is spelen met vuur, en boos zijn rondom kinderen wanneer het niet hun schuld is, beschadigt de ziel. Door boos te zijn zorg je ervoor dat je kind zich hopeloos gaat voelen, wiens schuld en wat het probleem ook is. Het leven en de kinderen appreciëren voor wat lukt en samen leren van slechte ervaringen is pedagogisch veel verantwoordelijker. Het zal de generatiekloof zijn, maar ik heb niet de indruk dat identiteitsdiefstal op het internet een complex probleem is. Wat je op het internet plaatst, kan en zal tegen je gebruikt worden. Dit kunnen o.a. foto’s zijn, teksten, creatieve uitingen en persoonlijke informatie. Identiteitsdiefstal is een praktische vorm van deze misbruik. Plaats niets op het internet waar je later spijt van kan krijgen, en ga niet met mensen om die je grenzen niet tolereren. Bijvoorbeeld door zonder jouw toestemming, foto’s die zij van jou hebben gemaakt, te publiceren op social media. Moet je bang zijn voor het internet als kind of ouder? Absoluut niet. Het is minder eng dan door een donkere steeg lopen. Tijdens het lopen door een donkere steeg kan je zomaar gegrepen worden, maar je bent altijd in fysieke veiligheid achter een computerscherm. Wat betreft het verbeelden, ik moet zeggen, het is creatiever gedaan dan door bijvoorbeeld alleen maar screenshots aan de regering aan te bieden, chapeau. Ik zie wel vaker soortgelijke taferelen ontstaan op het internet, zelfs tussen mensen van mijn leeftijd. Echter zal je met geluk enkel indirect druk zetten op Facebook en Google. Het is niet dat je hun ogen opent met het verbeelden van de zieke praktijken die zich afspelen op hun producten. Daar weten ze al jaren vanaf. Je krijgt vanuit hun op zijn meest een persmomentje met excuses en te horen dat ze op lange termijn er alles er aan doen om cyberpesten en identiteitsdiefstal tegen te gaan.Dus dan maar via de Nederlandse politiek. De Nederlandse politiek kan namelijk heel veel maken tegen Amerikaanse bedrijven. Een wet zal tot censuur leiden, en het internet zal daartegen rellen. Ik vermoed zonder resultaat want de politiek is out of touch met reality. De wet zal doorgevoerd worden en Google en Facebook veranderen als het gevolg daarvan hun beleid in Nederland. Werkt de verandering in het beleid, dan neemt het pesten weer een andere vorm aan of gaat het door op een andere plek, terwijl iedereen schijnheilig kan doen dat hij gedaan heeft wat hij kon om het te bestrijden. Bureaucratie is niet de oplossing. Je kinderen juist opvoeden maakt als idee praktisch gezien al veel meer kans.
Mijn Kind Online promoot bureaucratie met campagne tegen identiteitshacking
Gisteren is er een nieuwe campagne gestart voor het helpen van slachtoffers van cyberpesten. Centraal in de campagne staat Freek: een kind wiens twitterprofielfoto misbruikt is voor het maken van memeplaatjes. Door het delen van zijn verhaal, informeert Mijn Kind Online wat er gedaan moet worden mocht het voorkomen dat een kind het slachtoffer is van cyberpesten. Daarnaast adviseert Mijn Kind Online met deze campagne hoe de regering het aangifte doen moet vereenvoudigen en druk moet leggen op grote internetbedrijven om identiteitshacken effectiever te bestrijden. Als marketeer die al jaren elke dag de computer gebruikt voor persoonlijke en zakelijke doeleinden, vind ik dat Mijn Kind Online de plank volledig misslaat met de campagne.
Het campagnefilmpje is sterk. Het choqueert en dat is precies waar het internet goed in is. Het brengt het bericht over dat begane fouten op het internet hard worden afgestraft. Echter zodra de teksten in het filmpje beginnen te rollen, gaat het voor mij mis. De wake-upcall verandert in een pleidooi om samen Freek te helpen, maar als ik vervolgens door de website browse, zijn de ouders van Freek de enigen die op het moment nog problemen ervaren. Het is zelfs zo erg gesteld met de ouders dat niet Freek als het slachtoffer wordt afgebeeld, maar de moeder van Freek. Het komt er voor mij op neer dat terwijl Freek wellicht een naamswijziging door zijn strot geduwd krijgt, hij even sterk en dapper door het leven gaat als voor de identiteitshack. De ouders hebben geen kaas gegeten van het internet en bestrijden pesten met bureaucratie. Als gevolg hiervan blijven ze hangen in vorig jaar. Dit terwijl ondertussen al gezorgd had kunnen worden dat de zoekresultaten voor Freek weer relatief schoon zijn.
De campagne dempt putten nadat de kalveren zijn verdronken. Het adviseert ouders om de slachtofferrol in te nemen, in plaats van te leren van het verleden. De campagne moet het aanspannen van rechtszaken niet stimuleren. Waar het mij om gaat is dat kinderen en zelfs ouders leren hoe ze om moeten gaan met het internet. Het gebruikmaken van internet is te vergelijken met het wonen in een stad. Hoe ga je om met de mensen die je dagelijks tegenkomt in de stad? Naar welke plaatsen ga je om aan je sociale behoeftes te voldoen? Elke website heeft een equivalent in de echte wereld, en het is aan jouw kind om goed om te gaan met de mensen en locaties die hij tegenkomt terwijl hij door zijn stad ‘surft’. Net zoals in het echt horen kinderen aan bepaalde gedragsregels te voldoen in de nabijheid van anderen. Het gaat minder om het afkeuren van andermans gedrag, maar het verbeteren van je eigen. Freek had pech dat zijn foto werd gekozen voor de plaatjes, maar de ouders treffen wat mij betreft toch voor een groot deel blaam door met hun eigen naam te reageren op de nep-facebookaccounts. Dat het na een jaar nog steeds speelt is een gebrek aan creativiteit. Freek kan gerust Facebook en Twitter met zijn echte naam gebruiken, zolang hij zijn privacy-instellingen maar op vrienden zet en geen foto van hemzelf gebruikt als avatar, maar bijvoorbeeld eentje van een mooie auto of zo. Het is echt zo simpel. Daarnaast zou ik juist meer posten onder mijn echte naam als mijn naam slechte zoekresultaten oplevert, want recentere en populairdere pagina's komen hoger in de zoekresultaten te staan. Ik zou een fotogalerij van Freek's vakantiekiekjes online zetten, en daar overal zijn naam aan toevoegen. Ik zou mijn familie en vrienden vragen om een soort van slice of life blog bij te houden over Freek en die te posten zodat crawlers deze oppikken en het in de zoekresultaten zet in plaats van inactieve facebookaccounts. Het toevoegen van positieve zoekresultaten werkt, in tegenstelling van het verwijderen van informatie op het internet.
MMP jaar 1, opdracht: Design wireframes van de homepagina, categoriepagina en detailpagina van je magazine's webshop. Eerste drie visuals zijn de groepsopdracht, de laatste drie voor mijn individuele briefing.
Als opdracht voor Marketingplan tijdschriften (jaar 2, periode 1), heb ik met behulp van de bronnen aangegeven in het excelbestand, berekeningen gemaakt die de Happinez marktpositie binnen de mind- en bodybladen weerspiegelt.
(MMP tweedejaars, SLB eerste semester) De opdracht: creëer een collage waarin vragen over jezelf worden beantwoord.
(MIC jaar 1, periode 4: DutchCowboys project)
De Tsunacon 2014-flyer, in samenwerking met Michel Reker.
(MIC jaar 1, periode 4: datavisualisatie) Opdracht 1: maak een visualisatie van de casus zoals hier beschreven. http://puu.sh/3pHbP.jpg, alle informatie moet er in staan. Opdracht 2: maak een multivariate visualisatie van deze gegevens. http://puu.sh/3pHnR.png Opdracht 3: maak een visuele onderzoekssamenvatting van het adviesrapport wat je opstelt voor het project mediaonderzoek.