Η επιστροφή στο νησί είναι μια αμφiταλαντευόμενη διαδικασία κάθε μήνα του Αυγούστου ,
από την μία σε ενοχλεί ο σχολιασμός και το κουτσομπολιό που θα γίνει από ντόπιους που θα σε ρωτάνε τι κάνει η οικογένεια και με τι ασχολείσαι αυτή την περίοδο ,
από την άλλη δεν παύει κάθε χρονιά να σου ξυπνάει όλες τις αναμνήσεις από τον εξάχρονο αφελή και ξένοιαστο εαυτό σου.
Η πρώτη επαφή στο λιμάνι αναρωτιέσαι κάθε χρονιά πως δένει η μαούνα του Blue Star ,
θα συναντήσεις σίγουρα έναν θείο η θεία που θα σε καλωσορίσει.
Τις επόμενες μέρες σίγουρα θα αντικρίσεις τυχαία
την Ολλανδέζα τουρίστρια μεγάλης ηλικίας που θα την δείς να απολαμβάνει το ποτό η το φαγητό της σε απόλυτη ερημία ,
θα πέσεις σίγουρα μπροστά στον άντρα της Ακαθής που θα πηγαινοφέρνει τα θαλασσινά που ψάρεψε τα ξημερώματα σε πλαστική σακούλα για να τα πάει στην ταβέρνα ,
Λίγο πιο κάτω στην Μέλισσα το μπακάλικο/πρακτορείο/μίνι μάρκετ θα δείς τον Τέμπλο να απολαμβάνει τον ελληνικό η το ουζάκι του μαζί με παρέα.
Θα έρθεις σε επαφή ξανά με τις μυρωδιές των φυτών , τις βουκαμβίλιες , τα φραγκόσυκα , το θυμάρι και την ρίγανη
κάθε χρονιά ίδια πρόσωπα , ίδιες συνήθειες και μυρωδιές
χωρίς αυτές όμως δεν θα ήταν πια το νησί μου ,
το νησί που μεγάλωσα , το νησί που κανείς δεν γνώριζε κανείς πριν λίγα χρόνια.
Το επαναλαμβανόμενο μοτίβο δεν θα ήταν πια το ίδιο χωρίς τους κλασσικούς θαμώνες ,
χωρίς την παραλία του Λιβαδιού μακριά από ξαπλώστρες και beach μπαρ δεν θα ήταν το ίδιο
θα χανόταν όλο αυτό που την κάνει τόσο ξεχωριστή και απείραχτη στην πάροδο του χρόνου
δεν θα ήταν πια απομακρυσμένη νησίδα της αγώνης γράμμης των μικρών Κυκλάδων
δεν θα ήταν πια η Ηράκλειά μου
η όπως την λένε οι ντόπιοι Αρακλειά
ellievsbear
vaporwave
dededos
discoholicmusic
theartofmadeline
annaxmalina
