Uzun uzun bir aradan sonra merhaba, bu gece yazmak istedim, yazıp kusmak, belki rahatlamak bilemiyorum. Sonra en eskiye döndüm, bu bloğu açalı tam 9 sene olmuş, öncesinde başka bir hesap daha vardı, onu kapayıp bunu açmıştım hatta hatırlıyorum, buralarda çok eskiyim bir nevi. Günlük niyetine kullandığım çok oldu, belki yine o niyetle dönme isteği duydum bilemiyorum. Bu gönderi de hesaptaki paylaştığım 2. gönderi… O zamanlar da yürek yangınlarım vardı şimdi de var, insan hiç durulmuyor sadece yangının seyri değişiyor zannımca…
Geçen koca 9 sene, koca dediğime bakmayın göz açıp kapayıncaya kadar geçti gitti zira, bir kaç gün önce 30 yaşıma girdim, 30 yaş… Önceden ne kadar büyük gelirdi gözümüze şimdi ise ne kadar küçük, küçücük… İlk yazmaya başladığımda üniversite yıllarındaydım, o zamanki heyecanlar, gençliğin verdiği telaşlar, arkadaşlıklar, sevdalar, geleceğin belirsizliği… Bloğun adı #sitareyemektuplardı sonra #elifbahsi oldu ama ben en çok sitare iken yazmayı sevmiştim galiba, kelimelerim çağlayıp coşardı, yazdıkça yazasım gelirdi, sonra keliemler bana küstü belki ben küstüm ya da anlatacaklarım bitti bilemiyorum… Sonra dünya telaşı başladı, sonrası çok hızlı, ben sayamadım geçen 9 seneyi…
Şimdi mi? Şimdi dünya yolculuğunda bambaşka bir evredeyim. 8 senelik rehber öğretmenlik, yaklaşıl 6 senelik evlilik tanımlamalarının üstüne birde 16 aylık ikiz anneliği eklendi hayatıma… Ah annelik, o geldikten sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı, olamazda, bunun çok iyi ayırdına vardım. Hayatım bambaşka bir evresindeki artık. Yıllar önce tahmin bile edemeyeceğim bir evre… Böylesi meşakkatli , zor ve güzel bir şeyi kimse tahmin edemez…
Annelik bana en çok yalnızlığı getirdi, zaten çok kalabalık olmadım hiçbir zaman ama bu kadar da yalnız hissetmemiştim. Tüm evrende ben ve iki evladım var, diğer her şey ellerimi uzattığımda çok uzağımda sanki, hatta eşim bile… En zoru da yol arkadaşımla böylesi uzaklaşmak, aynı evi paylaşsak bile böylesi yalnız hissetmek, evet en zoru bu. Tüm yorgunluklar geçiyorda yürek yorgunluğuna bir çare yok…
