"– Co robiłeś przez ten czas? – Różne rzeczy. Ale przede wszystkim szukałem. – Czego? – Czegoś ważniejszego od śmierci." – Jarosław Borszewicz "Mroki"

★
cherry valley forever
No title available
sheepfilms
RMH

Discoholic 🪩
🩵 avery cochrane 🩵

PR's Tumblrdome

tannertan36
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
No title available
h
NASA
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
ojovivo

roma★

Product Placement

Love Begins

gracie abrams
No title available

seen from Bangladesh

seen from United States
seen from Argentina

seen from United States
seen from United States

seen from Argentina

seen from Argentina
seen from United States
seen from United States

seen from Belgium
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Germany

seen from Türkiye
@em0cjonalizm
"– Co robiłeś przez ten czas? – Różne rzeczy. Ale przede wszystkim szukałem. – Czego? – Czegoś ważniejszego od śmierci." – Jarosław Borszewicz "Mroki"
“My heart is a thousand years old. I am not like other people.”
— Charles Bukowski
Could’ve been easy
Moje życie to suma strat.
“She stopped saying goodnight — and I stopped knowing how to rest.”
Dla mnie włożenie ręki w ogień, dla kogoś bliskiego, nie jest bolesne. Nawet w momencie, kiedy pojawiają się poparzenia.
– 26.11.2022
“Poza tym jest na świecie taki rodzaj smutku,którego nie można wyrazić słowami.Nie można go nikomu wytłumaczyć.Nie mogąc przybrać żadnego kształtu,osiada cicho na dnie serca jak śnieg podczas bezwietrznej nocy.”
— Haruki Murakami
Brakuje mi ciebie dzisiaj. Chcę ci opowiedziec co się dzisiaj wydarzyło. Cholernie chce ci coś opowiedziec. W zasadzie to moja chęć opowiadania jest skierowana ku tobie. Odkąd cie poznałem, każda opowieść, każda historia, jaka mi się przydarzyła, wszystko chce opowiedziec tobie. Ty już dawno ruszyłaś do przodu. A ja chyba sercem dalej jestem przy tobie.
i wish i was normal so bad
Zostaniemy już wiecznym „może” - niedopowiedzeniem zawieszonym między tym, co było, a tym, co mogło być. Niczym książka, której ostatni rozdział ktoś wyrwał – pełna znaczeń, lecz pozbawiona końca.
może jestem trupem co zapomniał umrzeć