Bazen her şey yolundaymış gibi görünüyor, ama içimde hiçbir şey yerli yerinde değil. Sanki herkes benden bir şeyler bekliyor ama ben, kendimden bile bir şey bekleyemez hâle geldim.
Yorgun değilim sadece.
Bitkinim.
Gücüm kalmadı demek gibi değil bu… Daha çok, içimdeki ışığın azaldığını fark etmek gibi. Hayatın içindeyim ama kendimle temassızım. Güldüğüm anlar bile biraz eksik,
Konuşmak istemediğimden değil,Anlatacak gücüm kalmadığı için susuyorum çoğu zaman.Çünkü “Nasılsın?” sorusuna bile cevap vermek bir çaba artık.











