Wat de boer niet kent
Wat de boer niet kent dat vreet hij niet. Was het maar waar dan was het probleem na enkele dagen vanzelf opgelost. In plaats van het uitproberen van de vaak exotische gezonde gerechten van het land van bestemming, kiest deze nauwkeurige reiziger er bewust voor om deze onbekende gerechten links te laten liggen.
Men gaat alle supermarktjes af om dezelfde producten aan te schaffen die ze in Nederland gewend zijn. Als deze klompendrager dan uiteindelijk zijn merk pindakaas of een bruin brood heeft gevonden dan kan het onderwerp van de rest van de dag bestaan over het gigantische prijsverschil met de AH thuis om de hoek.
Het gegeven dat het vakantieland deze producten heeft moeten invoeren uit Nederland en dat hierover bij elke grenspost een flinke belasting overheen is gegaan laat de onwetende koud.
Ook bij restaurants en bistro’s waar men kan genieten van tapas, crêpes en de lokale visvangst wordt met een zuur gezicht gevraagd om kip met appelmoes of een sneetje brood met hagelslag. En als de verwarde ober die wensen niet direct begrijpt omdat de vijf talen die hij spreekt niet de woorden “hagelslag”, of “gewoon een eitje”, bevatten dan herhaalt de gefrustreerde de wens gewoon nogmaals maar dan harder.
