[eskidostumk]

Kendi sesimden...

Ji dengê min...

[eskidostumk]

Seninle olan her ihtimalin kıyısı ağlatır bir martıyı

Ya kalbim? Her kuşa senin adınla çarpan..

Hüzün, bütün soluğunu yutmuşçasına

senin adınla çağırır, bağır yüreğim!

bizi bir arda tutan şefkati vurdular

Ve bir kez daha kanatlanırım o kanlı gecelere

Sesinin her şavkımasıyla bütün yollar sana açılıyor,

belli belirsiz dağların ardındaki peri göz kırpar

ve sarılır kalbim olanca kuvvetiyle gökteki elmas parçalarına

Söylesene dağlı adam, bu ateş yakar mı ikimizi?

Aşk büyükse benden 17 yaş?

Aldatmaz mı geceleri saydığım bu yıldız taneleri?

Sen ki yollarına özgürlük tohumları serpiştirmişsin,

Benim kafesten ibaret paslı kalbim merhem olur mu yaralarına?

Dağların ardında esen rüzgardan bahset..

17 yaşın ezgileriyle mi severler seni?

Hani bana hep uzak düşen yüzün, gece olunca gülümser mi yıldızlara?

Kalbim paslı bir kafeste tutsak ,

Peri kızının sesi çok uzaktan esiyor

kuşlar desen her birinin kanadı yaralı

uçmazlar artık penceremde

Kazırım ben de dip bucak pencere kenarlarımı

Çiçeklerle süslerim saçlarımı

Gökyüzü aşkıyla savaştan yorgun düşen bedenini hayal edip

her gece bir kere daha severim seni

usulca dolanırım boynuna,

koynunda yer açarım kuşlara

Kuşlarım ah ezgileriyle yanıp tutuşur sıcaklığında

Ve bir çocuk bakışı ile kanatlanır gökyüzü

Yoksulluğun olmadığı sınıfsız bir yaşam büyütür...

[eskidostumk]

GÖĞE SÜRGÜN EDİLMİŞ PENCERE

Bir’de duran bir evdeyim,

pencereyi açıyorum

gökyüzü benden esirgenmiş gibi,

tek bir yıldız bile yok.

Bir insanı yıldızsız bırakmak

hangi anayasanın suçudur?

Bilirsin,

ben yıldızsız kalınca eksilenlerdenim.

Barikatlar kuruluyor her gece..

Sevişmenin adına yasak savaşmanın adına yasal,

Denmiş..

Bir yanım bağırıyor,

bir yanım yankısını bile duymuyor sesinin.

Özgürlük dedikleri şey

neden bir kafese benziyor?

Neden ben

bu düzenin dişlileri arasında

gülümsemeyi görev bilmiş bir vida gibiyim..

Yüzümde ödünç bir tebessüm,

içimde provasız bir çöküş.

Perde açıldı diyorlar,

ama ben rolümü hatırlayamıyorum.

Sanki istemeden yazılmış bir oyunun -1. katında

Gökyüzüsüz pencereden hayali yıldızları seyrediyorum.

Ve bazen

seni hatırlıyorum

konuşmalarımızın içinden geçen zamanı.

Yakın ama dokunulmaz,

tanıdık ama kayıp...

Sana veremediğim vakitlerin

isyanı çınlıyor içimde,

İnsan kendi içinde sürgündeyken

hangi ülkeye aittir?

Kızıyorum sana da,

içimde türeyen bu başka ben,

taştan bir yalnızlığı kabuk yapmış da

içinde narin bir kalp saklıyor.

Kimseye değmez onun acısı,

her gece kendi göğsüne

bir gül iliştirir gibi

sessiz bir sızı bırakır.

Söyle,

insan kendi içine doğru oyulurken

hangi göğe bakmalı?

Bu ben miyim gerçekten

yoksa içimde unutulmuş

başka birinin yankısı mı?

[eskidostumk]

Bir insanı yıldızsız bırakmak hangi anayasanın suçudur?

[eskidostumk]

Nasılsın?

Yalnızım.. Karışığım..

İnsanın kafası bunca kalabalıkken içi nasıl olur da yek kalabilir?

Sevgili anonim,

Yolda olmak bazen yalnız olmaktır. Fakat doğru yerde durmamak ?..

Sen nasılsın?

[eskidostumk]

GÖĞE SÜRGÜN EDİLMİŞ PENCERE

Bir’de duran bir evdeyim,

pencereyi açıyorum

gökyüzü benden esirgenmiş gibi,

tek bir yıldız bile yok.

Bir insanı yıldızsız bırakmak

hangi anayasanın suçudur?

Bilirsin,

ben yıldızsız kalınca eksilenlerdenim.

Barikatlar kuruluyor her gece..

Sevişmenin adına yasak savaşmanın adına yasal,

Denmiş..

Bir yanım bağırıyor,

bir yanım yankısını bile duymuyor sesinin.

Özgürlük dedikleri şey

neden bir kafese benziyor?

Neden ben

bu düzenin dişlileri arasında

gülümsemeyi görev bilmiş bir vida gibiyim..

Yüzümde ödünç bir tebessüm,

içimde provasız bir çöküş.

Perde açıldı diyorlar,

ama ben rolümü hatırlayamıyorum.

Sanki istemeden yazılmış bir oyunun -1. katında

Gökyüzüsüz pencereden hayali yıldızları seyrediyorum.

Ve bazen

seni hatırlıyorum

konuşmalarımızın içinden geçen zamanı.

Yakın ama dokunulmaz,

tanıdık ama kayıp...

Sana veremediğim vakitlerin

isyanı çınlıyor içimde,

İnsan kendi içinde sürgündeyken

hangi ülkeye aittir?

Kızıyorum sana da,

içimde türeyen bu başka ben,

taştan bir yalnızlığı kabuk yapmış da

içinde narin bir kalp saklıyor.

Kimseye değmez onun acısı,

her gece kendi göğsüne

bir gül iliştirir gibi

sessiz bir sızı bırakır.

Söyle,

insan kendi içine doğru oyulurken

hangi göğe bakmalı?

Bu ben miyim gerçekten

yoksa içimde unutulmuş

başka birinin yankısı mı?

[eskidostumk]

Ne olacak böyle...

Son dört bin yıl içerisinde pek güzel şeyler olmamış anonim. Öyle yazıyordu okuduğum kitaplarda. Devlet denen sistem kendini güçlendirmek adına insanları çirkinleştiriyormuş, birbirine benzeyen canavarlara dönüştürüyormuş. Bunu da korkunç cadılı bir çocuk masalında okumuştum.

Sen en iyisi okuma anonim...

[eskidostumk]

Ritimsiz bir akışta duruldum

Yağmurların sessizliğinde kurudu çiçeklerim

Ferman dinler mi ki,

Yasak dinler mi ki

Bu soluksuz rüzgarlar

Ah sevgilim

Ahlar içersinde yanıp tutuşur

Bu cılız beden

Sen hangi yaşamda yitirdin kendini

Hangi rüzgar tüketti soluklarını

Ah solukların yakıp kavurur bu bedeni

Belli belirsiz öpücüklerinin hayaliyle

Yitirdim bu demleri

Bir sarılış var ki gözümde, demlenir

Her akşam babamın elinde

Baba ki babasızlığın

 en derin özlemini yaşatan

ne tuhaf

saklamışken odalara kendimi

bir kuytunun özlemini çeker oldu bu kalp

senle kuytular da güzel

…ama kalp bu, senli benli yaşamın hayalini demler durur.

Titrek nefesimi al, en derinine sakla. Yeşil gözlerinin gizil odalarında filizlensin kuruyan çiçeklerim.

Ve bil ki sevgili, ben her akşam aynı kuytuda yitirdiğim tüm sesleri seninle yeniden bulurum.

ft

[ihmalkar]

Bendeki yorgunluğu bağışla. Bir yol derdinde eskidim, yolda bile değil.

[eskidostumk]

Bir uçurumun kenarında asılı kaldı ayak izlerim..

[eskidostumk]

Bunca karışıklığın ve yokluğun içinde

Bir umut musun sen?

Sesini anımsamaya çalışıyorum her seferinde

Boşlukta asılı kalıyorum

17 yaşın yorgunluğu var üzerimde

Kucaklamak istedikçe seni ve tüm dünyayı

Yine hayallere dalıyorum

Her seferinde bir köşede unutulan hayallerim...

Sen benim en umutlu şiirlerim oldun

Sana hiçbir evrende ulaşamazken

Böylecesine delice bağlanmak umudun ta kendisi değil midir?

Yoksa sen de mi bana deli diyeceksin ey sevgili?

Dağların ardındadır umudun türküsü, derdin hep

Her gece umdun zülfünde sarebi düşündüm ve de el uzatan küçük yıldızlarımı

Anemon çiçekleriyle olan sohbetini ve belirgin bir nahiflikle okşayışlarını,

Giyindiğin her surete büründüm,

Dünyam, umudun kızıl rengine büründü...

Aklımdan çıkmayan her geç kalınmışlığın bir elveda cümlesine merhaba deyişi

Bir adım ileride olmak ne demek?

Bir adım gerilemek midir her seferinde tökezlemek..!

Sahi umudun rengi kızıl mıydı?

Mardin güneşinde yanan tenimin seveceği türden bir sanrıydı belki de..

Sana diyorum ey kalbimdeki güneş!

Sevdan asılı kaldı boynumda...

Umudun rengi özgürlük derlerdi, ben asılı kaldım

Hayallere tutsak..

Türkülerimin hasreti dağların ardından sana eser

Umutla yeşerir tüm papatyalar

Her çocuk kalbimde bir ‘berat’

Her gülüş bir ’bahar’

Senin hayalinle tüm çocuklara gülümserim

Sahi umdun rengi neydi?

Kapat gözlerini,

İçeriye yalnızlık dolmasın

Göz yaşların ısıtır seni korkma

Özlemin derin hasretinden

Yüreğimin tatlı telaşından kelimeler

Alay edip durur benimle

Denizden rüzgar eser

Havadan yosun kokusu gelir oldu

Dünyam bir gülüşün etrafında döner durur

Soğuk öpücüklerinin ardından izlerini takip ederim

Beni bilinmez korkunç cadılı masallara sürükler.

Ah diyorum ah,  ah ahh

Yıllar önce buluşsaydı gözlerimiz

Bir çocuğun etrafında kümelenip , düzeni anlatsak ya

Aşkımızı kalbimizden söküp eline versek

Sen baharı getirsen

Ben gülüşleri

Bir dünya kursak devletsiz, dilsiz

Konuşmasa kimse, bir dilin ağıdıyla lal olsa tüm insanlık

Bütün ölümleri kucaklasak..

Umudun rengi güneşin kızıllığında giz...

[eskidostumk]

Ben sensizliği yalnızlık sanmıştım her keresinde.

(Yalnızlık bende bensizlikti oysa; ya da bende birçok ben.)

[eskidostumk]

Mesele de bu değil mi zaten? Bütün anlara sıkıştırılma isteği ve sonsuz bir doyumsuzlukla kendini var etme ve gösterme savaşı...

Ve bir yanda hüznün koynunda eriyip yiten insancıklar...

[eskidostumk]

Eylül kokusuyla başladım güne...

[eskidostumk]

Lambalara süzülen geçen senelerin yalnızlığıydı.

Gönlüme süzülen ise sensiz geçen gecelerin yalınlığı...

Kitapların yazmayacağı türden bir delilik işte

Eh ne yapalım!

Derin sulara yelken açmak lazımdı, ben de delirdim..

Ne de olsa her yanım senin düşüncelerin.

Bir bakıyorum dokunduğun her yeri menekşe sarmış

Hay Allah'ım, çattık!

Her sözcüğü bir öpücük gibi gelir yanağıma konar,

Gülüşün...

Gözlerimde çiçek açtırır.

Her bakışında hayalimde yeniden sarılırım sana

Neşenle her çocuk yeniden doğar

Hay Allah'ım!

Başım dönüyor, delilik bu!

Yok sarhoşum, sarhoş...

Bir busenin altında can verebilecek bir sarhoş.

[eskidostumk]

İnsanı insana yakın kılan;

aynı haksızlıklara öfkelenip, aynı gökyüzünü sevebilmesidir.

[eskidostumk]

Günlerdir hayal ediyorum yolları,

Yolların güzelliğini, kendimi...

Bisikletli yolculuklarımı, perdesi uçuşan penceremi..

Ağaçta asılı kalan gölgem, karanlıkta yanan mumlar ve kalbimden esen is kokusu....

Yolun ortasında öylece duran, soğukta elleri titreyen hayallerinde dahi mutlu olamayan küçüldükçe küçülen bir serçe...

Kalbi kırık bir köşede büyümeyi bekliyor ya da asıl şarkının çalmasını,

Kanat çırparak, kavga ederek geçirdi bir ömrünü, şimdilerde oturmuş kafesinde büyümeyi bekliyor.

Büyüdükçe sana benzemeyi, yuvasını dağıtıp uçmayı

Bisikletimin lastiği patlak, kitapların sayfaları eksik, yollar desen yönünü şaşırmış gibi

Nereye essem aksi istikamete ilerliyor.

Kafam dolu düşünceler, kafam dolu özgürlük, kafam dolu yalnızlık...

Aklıma bir saz çalışın geliyor, bir de ürkek bakışlarım

Ya beni sevmezse diye konuşmaya korktuğum onca diyaloglar

Sensiz yapılmış yüzlerce monolog ve cevapsız sorular

Bir ağaç olsam sever miydi beni?

Dolu kafam

Bu uğraş bu çaba neye, kime diyorum bir vakit?

Olduğu yerde kanat mı çırparmış özgürlük?

Yalpalıyorum, buradan çıkmak için her şeyi deniyorum.

Kafesteki kuş nereye gitse kafes onunla..

* Yönünü şaşırmış serçeyim ben

Her yanım yara bere içinde

Volta atıp duruyorum o

Çok özlediğim hapishanemde.