Duramadım hiç. Duramazdım da ben zaten fazladan. Hep bir kaçış içimde fakat bilmem ki nereye doğru? Ya da kimden? Kime doğru? Bilmiyorum ki işte. Eskiden tabi, sene 2012ler 17ler arası. Hiç gece arkadaşımda kalamazdım. Anneme gizliden mesaj atar ya da önceden tembih ederdim ona. Eğer ki, "eğer ki ben gece 10dan evvel eve gelmemişsem muhakkak beni ara ve sanki çok sinirliymişsin gibi beni çağır olur mu?" Derdim. Ya da mesaj atardım beni ara çağır eve diye. Annem beni kendi isteğiyle hiç aramazdı biliyor musun? Hep ben istediğimden arardı. O gece hiç eve gelmesem ertesi gün olsa mesela, demezdi neredesin diye. Şansıma iyi yaşadım. Başıma bir şey gelmedi Allah'tan. Zaten ben duramazdım. Hep kaçardım gittiğim yerden. Gecenin 2si bile olsa biner taksiye gelirdim. Hiç aranmadığım o evde, odam benim kalemdi. Sanki o odada tüm derdim kederim geçerdi benim. Hayal et neredesin huzurlu dediklerinde, odam geliyor gözümün önüne. Ben bir şey saklayacaksam zihnimde, odama bırakıyorum her şeyi, tüm sırlarımı. Gece ki kaldım bir yerde diyelim, sabah ezanına kadar uyuyamazdım. Uyuyamıyorum çünkü evimden başka yerde. Güneş biraz çıkmaya ya da otobüsler çalışmaya başladığı an hemen kimseye çaktırmadan çıkar evime dönerdim. Annem anahtar bırakmazdı kapının üzerinde. Ben gelirdim. Ben evde yoksam da babam uyuyamazdı ama. Öyle derdi bana hep "sen gelene kadar ben uyuyamam" derdi. Uyurdu ama ben gelince de hemen duyardı o kilidin sesini, anlık kapıda biterdi. Babam da beni hiç aramazdı fakat döneceğimi bilirdi. Kime gittiysem uykusuz geldim, uykusuz kaldım hep. Uyumuşum gibi yaptım. Korkardım, güvenemezdim hiçbir şeye, kimseye. Odama gideyim huzurla uyuyabileyim diye sabah kadar beklerdim. Kalbim kırıldı bir keresinde. Bir arkadaşım bizde kalsana dedi, ilk defa kalacaktım onlarda. Otururuz dedi sabaha kadar, takılırız odamda. Ben dedi odamda sigara da icebiliyorum zaten, rahat edersin dedi. O zamanlar sigara içiyordum tabi. Tamam dedim ulan. Bu sefer kalacağım, odadayız zaten, sigara da içiliyor, tamam ulan dedim. Sevindim de. Anneme ilk kez kendi isteğimle kalacağım dedim. Babama da haber verdim. Oturduk biz belli bir zaman geçti ben anlatıyordum işte o da tanıyordu eskiden sevgilimi. "Bir buhrana düştüm ondan sonra, ne yapsam tat vermedi. Geçen rüyamda gördüm. Meğer ben evleniyormuşum da o da seninle evlenecekmiş, ben düğüne falancayla geleceğim diye tutturuyordu ne acayipti" dedim. Sigarayı kökledi, "ben de onu konuşacaktım seninle aslında, rüya malum olmuş sana, biz felanca ile birlikteyiz ve benden duy istedim" dedi. O an ne diyeceğimi bilemedim, güldüm. "Ne oldu?" Dedi. Dedim ki "iyi bari, öpüşmeyi bilmiyordu, ben öğretmiştim." Gülüp yaktım sigarayı, tebrikledim güzelce. Sonra ben uyuyamadım hiç sabaha kadar. Sabah oldu, herkes uyurken çıktım gittim evden. Çünkü ben kaçarım hep. Duramadım hiç. Duramazdım da ben zaten fazladan. Hep bir kaçış içimde fakat bilmem ki nereye doğru? Ya da kimden? Kime doğru? Bilmiyorum ki işte...
