Les Armands - Gresse du Vercors - Nuts Saint Georges - Middelburg
Vrijdag 22 en zaterdag 23 mei
De volgende ochtend ben ik weer vroeg wakker. De zon schijnt volop en het belooft opnieuw een warme dag te worden. Vandaag rijd ik verder richting het Parc naturel régional du Vercors, ongeveer tweeënhalf uur noordelijker. Ik heb daar een prachtige wandeling gevonden langs het massief van de Vercors en ik ben erg benieuwd.
Mijn startpunt ligt in Gresse-en-Vercors. De route ernaartoe verloopt eigenlijk prima, al is het laatste stuk weer typisch zo’n smalle bergweg: behoorlijk steil, gelukkig goed geasfalteerd, maar echt breed is het niet. Ik ben dan altijd wel blij als ik weinig tegenliggers heb. En eerlijk gezegd ben ik ook altijd benieuwd waar ik uiteindelijk uitkom. Soms blijken dit soort wandelingen namelijk te starten vanaf een willekeurige berm waar ooit iemand zijn auto heeft neergezet. Maar dit keer niet. Opeens duikt vanuit het niets een klein dorpje op, eigenlijk een skigebiedje, met gewoon een nette parkeerplaats waar ik mijn busje prima kwijt kan.
Vanaf daar start de route die bekendstaat om de panoramische uitzichten over het massief. Op de foto’s zag het er al indrukwekkend uit, maar in het echt misschien nog wel mooier. De lucht is strakblauw, de zon schijnt fel en het is al 25 graden terwijl het pas elf uur is.
De route zelf is niet eens extreem lang, een kilometer of acht tot tien, maar hij gaat wel continu stevig omhoog. Ik kan kiezen: dezelfde steile weg terug of later een langere lus maken. Dat laatste lijkt me leuker, al kost het wel wat extra tijd. Volgens de route zou ik er ongeveer vier tot vijf uur over doen. Dus ik kijk halverwege wel hoe laat het is en hoe ver ik dan ben. Daarna wil ik eigenlijk ook nog een stuk verder rijden richting het noorden, maar eerst wandelen.
Vanaf het dorp heb je eigenlijk al op drie toppen van het massief mooi zicht!
Het eerste stuk loopt door het bos en dat is eigenlijk best prettig met deze warmte. Wel ligt er veel los gesteente op het pad en ik denk meteen: omhoog gaat nog wel, maar straks naar beneden wordt dit minder leuk. Onderweg raak ik aan de praat met een jonge Fransman die verrassend goed Engels spreekt. Hij blijkt het hele massief van oost naar west over te steken, verspreid over twee à drie dagen. Echt wel tof eigenlijk. Hij gaat helemaal de bergpas over, terwijl ik tot de pas loop en daarna weer terugkeer.
Wanneer ik hoger kom, heb ik een mooi zicht op het dal en de toppen!
Maar zie ik ook steeds meer sneeuw liggen. Eerst nog in kleine stukken, maar eenmaal op het plateau net onder de bergpas worden het echt grotere sneeuwvelden.
Toch besluit ik nog een stukje verder te gaan. Ik volg wat voetsporen van anderen en dat gaat op zich prima.
Alleen het probleem is niet eens zozeer de sneeuw, maar juist al het losse gesteente ernaast. Omdat delen van het pad onder de sneeuw verdwijnen, loop je er eigenlijk steeds naast. Naar boven gaat dat nog wel, maar ik weet ook dat ik straks weer naar beneden moet.
Onderweg zie ik iemand op sneakers naar boven klauteren en ik denk alleen maar: je bent gek. Ze glijdt ook alle kanten op. Zelf heb ik gelukkig goede schoenen en wandelstokken bij me, dus ik heb er wel vertrouwen in, maar je moet wel echt geconcentreerd blijven.
Uiteindelijk besluit ik toch om te keren. Het uitzicht is prachtig, maar het risico wordt me net iets te groot. Terwijl ik voorzichtig weer afdaal, kom ik de Franse jongen opnieuw tegen. Hij zegt lachend dat omhoog lopen makkelijker is dan afdalen, en daar heeft hij helemaal gelijk in. We wensen elkaar nog een veilige tocht en gaan weer ieder onze eigen kant op.
Bij een splitsing besluit ik eerst nog de langere lus terug naar het dorp te proberen. Het idee was dat ik dan wat langer op hoogte zou blijven en minder steil hoefde af te dalen. Maar na nog geen tweehonderd meter zie ik dat daar juist nog veel meer sneeuw ligt en er zijn helemaal geen sporen meer zichtbaar. Ik heb geen idee wat er onder die sneeuwvelden zit, dus dat risico neem ik niet. Uiteindelijk loop ik dus toch via hetzelfde steile pad terug naar beneden.
Ondertussen blijf ik maar foto’s maken. Het licht verandert steeds, wolken schuiven langs de bergtoppen en dan komt de zon weer vol door. Echt prachtig!
Uiteindelijk sta ik na ongeveer drieënhalf uur weer beneden, met bijna zeven kilometer op de teller.
Ik fris me meteen even op bij het busje, zodat ik dat vanavond niet meer hoef te doen. Daarna loop ik nog een klein winkeltje in met outdoor- en sportspullen. Ik pas nog wat kleding, maar uiteindelijk zit er net niks tussen en stap ik weer in de auto.
Daarna rijd ik nog zo’n twee à drie uur verder noordwaarts. Wanneer ik uiteindelijk aankom bij een klein dorpje is het inmiddels tegen half negen. De camperplaatsen blijken allemaal vol te staan met grote campers. Er is nog één klein plekje over naast een Nederlandse camper, bij een verbodsbord omdat er een putdeksel ligt. Maar mijn busje past er prima naast.
Ik raak meteen met het stel naast me aan de praat. Aardige mensen uit Amsterdam. Op een gegeven moment vertel ik dat ik eigenlijk nog eten moet regelen, want ik heb best trek gekregen. Blijkt dat zij net veel te veel nasi met pittige kip hebben gemaakt en ik mag gewoon aanschuiven. Echt superlief natuurlijk, dus dat sla ik niet af 😃😋!
Ik drink ’s avonds nog mijn laatste glaasje wijn op. Die fles had ik eerder op de camping in Italië gekocht. Nu is hij leeg. Morgen wil ik in één keer terugrijden naar huis. Ik dacht eerst nog aan een wandeling onderweg, maar het is nog ongeveer acht uur rijden en anders kom ik wel erg laat thuis. Dus het wordt gewoon een rustige laatste avond in Frankrijk.
De volgende dag vertrek ik rond 8 uur. Ik zeg de buren gedag (tenminste ik hoop dat ze t gehoord hebben, want het was nog erg stil). De route is soms wat eentonig, en ja hoor ik word ook nog geflitst 🥴...de ene keer mag je 90 andere keer 80. Zo onduidelijk! Hoop dat de boete niet te hoog is.
Rond 18 uur kom ik thuis aan. Ik draai een was en haal mijn campertje al wat leeg. Doe nog gauw een boodschap, want ik heb natuurlijk niks in huis...en haal een frietje. Dat was namelijk lang geleden!
Het is al met al een hele fijne en mooie vakantie geworden, terwijl ik in het begin nog vreesde voor het weer...😁💪🏻!