Τα λουλούδια ανθίζουν.

Συνέχισε να τα ποτίζεις.

[saccharine-blog]

Θα ερωτευθείς, θα σε ερωτευτούν, θα βρεις δουλειά, θα ξεπεράσεις το πρόβλημα που σου φαίνεται ανυπέρβλητο. Υπομονή και βουτιά στις εκπληρώσεις. Αυτό θέλει. Με ακούς;

Νικόλαος Σμυρνάκης.

[euroquinn]

Ελήφθη.

[euroquinn]

Είπα να ρίξω μια ματιά απόψε σ' εκείνη που κάποτε άφηνε απροκάλυπτα κομμάτια της εδώ.

Δεν έχω ιδέα ποια είναι.

Τόσος πόνος και θλίψη συσσωρευμένος σε λέξεις για κάποιον που με έκανε να πιστέψω ότι είναι δύσκολο να αγαπηθώ.

Ότι είμαι δύσκολος άνθρωπος.

Γεια.

Μέσα στο '22 που φεύγει έπαθα πολλά και έμαθα περισσότερα, μα κυρίως ανακάλυψα ότι εγώ μπορώ να με αγαπήσω.

Κι αν μπορώ εγώ, που με ξέρω με όλες τις σκοτεινές μου σκέψεις, θα έπρεπε να μπορείς κι εσύ.

Δεν ήμουν, ούτε είμαι δύσκολη.

Απλώς δεν ήξερες τι να με κάνεις. Πώς να διαχειριστείς το χείμαρρο των συναισθημάτων μου. Κι εδώ που τα λέμε... Σου το δίνω. Εδώ δεν ήξερα καλά καλά εγώ.

Δεν σ'ευχαριστώ που με πόνεσες τόσο. Αλλά είχες δίκιο. Είμαι δυνατότερη από ότι πίστευα.

Σταμάτησα να επιβιώνω και ζω.

Για χάρη μου. Για πάρτη μου. Για μένα.

[hatin]

via weheartit

[euroquinn]

Μικρά ταξίδια

Ταξιδεύω... Κρατάω στο χέρι μου εισιτήρια, ταυτότητα, διαβατήριο... Συνεχώς προσπαθώ να φύγω από εκεί που βρίσκομαι, να πάω κάπου αλλού, γιατί πιστεύω ότι εκεί θα είναι καλύτερα.

Τρέχω συνεχώς, ξεγλιστράω και ξεφεύγω. Πού προσπαθώ να πάω και ποιον να ξεγελάσω;

Πού είσαι;

Μερικές μέρες πείθω τον εαυτό μου ότι δεν είμαι ευτυχισμένη, ότι αναγκάζομαι να φεύγω εξαιτίας σου.

Εσύ φταις! Τι εύκολο που είναι να σου μεταθέτω την ευθύνη της δικής μου προσωπικής μου αναζήτησης σε εσένα. Άραγε το έκανα αυτό κι όταν ήμασταν μαζί;

Τα εισιτήρια, κάθε φορά, μοιάζουν χρυσά και θέλω να τα αποκτήσω, μα μόλις καταφέρνω να τα πάρω, μόλις ταξιδέψω, κλείνω εισιτήρια επιστροφής.

Δεν ξέρω αν καταλαβαίνεις πόσο ψυχοφθόρο είναι...πόσο πονάω να ψάχνω συνέχεια χωρίς να βρίσκω τίποτα... Και να πιστεύω ότι φταις εσύ...

Θέλω συνεχώς να γυρίσω σπίτι και φοβάμαι ότι ονόμασα εσένα σπίτι μου, για αυτό όπου κι αν πάω είναι ξένα, όχι αρκετά καλά, δυστυχία σε βαλίτσα.

Ίσως το λάθος να είναι εξαρχής στα βαφτίσια. Εγώ έπρεπε να είμαι σπίτι μου. Αυτό που ψάχνω δε θα το βρω, ακόμη κι αν ταξιδέψω όλο τον κόσμο. Αυτό που ψάχνω βρίσκεται μέσα μου, πάνω μου, μπροστά μου. Κι εγώ το αγνοώ, φορτώνοντας σε εσένα "που σε έχω ξεπεράσει", το βάρος της προσωπικής μου αναζήτησης.

Φταις!

Πώς θα ήταν τα μικρά ταξίδια αν τα έκανα μαζί σου;

[euroquinn]

Προς εκείνον για τελευταία φορά

Ξέρω...

Νομίζεις πώς δε γράφω πια για μας...

Δεν γράφω! Εδώ τουλάχιστον, επειδή ξέρω...ότι μπορείς να με βρεις.

Ξέρεις!

Ανεβάζω προσεκτικά αυτά που μπορείς να αντέξεις...

Απόψε αποφάσισα ότι σου αξίζει ένα αντίο. Όχι από τη ζωή μου. Γιατί αυτά τα έχουμε πει...

Ίσως ένα αντίο στο "μαζί". στο "εμείς", σε εκείνο το γλυκό παραμύθι, στην καύλα μας.

Να ξέρεις το έζησα στο τέρμα. Τα φιλιά, τα βλέμματα, τα αγγίγματα. Ίσως τα έκανα και πιο έντονα από ότι ήταν... Τα ωραιοποίησα.

Μάλλον γιατί γούσταρα πολύ...

Σήμερα, καθώς άνοιγα την ντουλάπα έπεσε στο κεφάλι μου το αρκουδάκι που μου είχες δώσει. Κάπου καταχωνιασμένο ήταν, αλλά κατάφερε να δραπετεύσει.

Το κοίταξα και χαμογέλασα. Ούτε ένα δάκρυ, ούτε λίγη θλίψη. Μόνο χαμόγελο. Σκέφτηκα πόσο τυχερή είμαι που το έζησα.

Μέσα στη θλίψη μου είχα μετανιώσει αρκετές φορές για τα πισωγυρίσματα που έκανα. Σκέφτηκα ότι δε θα έπρεπε να είμαστε μαζί εξ αρχής.

Κοιτώντας εκείνο το αρκουδάκι ξέρω ότι έκανα λάθος.

Όσο κι αν σιχαίνομαι να το παραδέχομαι, όταν με βρήκες δε με αγαπούσα καθόλου. Ένα μάτσο ανασφάλειες...

Σίγουρα δε θα σου δώσω όλη τη δόξα, γιατί χρειάστηκε πολύ προσωπική δουλειά, αφού χωρίσαμε...

Αλλά με άφησες να πατήσω στην αγάπη σου για μένα για να αισθανθώ έτσι για τον εαυτό μου, για να χτίσω αυτό που θέλω να είμαι.

Σε ευχαριστώ. Σε αγαπάω πολύ κι αυτό δε θα σταματήσει ποτέ.

Επιτέλους, νιώθω ελεύθερη.

Αισθάνομαι δική μου. Αισθάνομαι εγώ. Με βρήκα πίσω.

By the way, δεν κρυβόμουν ούτε στα βιβλία, ούτε στο πιάνο, ούτε στη σχολή και το διάβασμα.

Με βρήκα εκεί που βρήκα κι εσένα... εκεί που βρήκα την καύλα μου για σένα...

Δίπλα στην καύλα μου για το γράψιμο.

Να ονειρεύεσαι. Πολύ! Κι ας είναι δύσκολο από το καθόλου σου να πετάξεις. Πιστεύω σε εσένα.

Δε θα βάλω κανένα χασταγκ. Γιατί θέλω να το δεις μόνο εσύ. Όταν θα ψάξεις για να δεις τι έγραψα...Τι έκανα... Αν το κάνεις...γιατί ξέρεις!

Αντίο, στην πιο γλυκιά εμπειρία που είχα ως τώρα. Αντίο σε εκείνα τα φιλιά που εξιδανίκευσα γιατί με έκαναν να πιστέψω στον έρωτα. Ποτέ αντίο σε εσένα.

Επιτέλους, ΑΝΤΙΟ ΣΕ ΕΜΑΣ!

[euroquinn]

Τέλος

Σημαίνει σκοπός, πέρας.

Ίσως γιατί νομίζουμε ότι όταν κάτι τελειώνει έχει εκπληρώσει το σκοπό του.

Ίσως γιατί φοβόμαστε πως για να αρχίσει κάτι πρέπει να βρούμε καινούριο στόχο.

Δεν ξέρω.

Ξέρω μονάχα, πως το μόνο "τελειώνω" που μπορεί να επιτευχθεί μεταξύ μας, συνοδεύεται από βογκητά, αναστεναγμούς και γρατσουνιές στην πλάτη.

[euroquinn]

Επαναδιατύπωσε γιατί δε σε παίρνει...

Τέλος = Δάκρυα, τελευταία φιλιά, δέκα ματιές, ένα αντίο, λίγα μηνύματα, έντονα αρώματα, σιωπή και μοναξιά. Οι αναστεναγμοί ακόμα εδώ. Άλλου τύπου.

[euroquinn]

Όσο εγώ σε τραβούσα προς το φως μου δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι με τραβούσες προς το σκοτάδι σου.

Να μαι τώρα... Μόνη και ούτε καν ολόκληρη μόνη, η μισή.

Η υπόλοιπη είναι ξεχασμένη κάπου στο φώς, με τον μισό εαυτό σου, μα δε τη βρίσκω.

Κάνω ότι μπορώ να θυμηθώ το μισό που κρατάς δέσμιο άθελά σου. Προσποιούμαι ότι είναι εδώ, κάνω πράγματα που της αρέσουν.

Μα αυτή που άφησες πίσω είναι κάποια άλλη, κάποια μόνη, κάποια που βαριέται εύκολα και η μουσική δεν της φτάνει. Τα βιβλία δεν της φτάνουν. Ο χορός δεν της φτάνει. Η αγάπη δεν της φτάνει.

Δεν της φτάνει τίποτα για να έρθει στο φως.

Και δεν βρίσκω και το μισό εσύ σου...εκείνο που δεν ήθελα να είναι στο σκοτάδι. Εκείνο που όταν ήταν σκοτεινό ολόκληρο το αγκάλιαζα, το φιλούσα, του έκανα έρωτα, τρυπώντας κάθε σημείο του με φως.

Πουθενά δεν είναι. Καμιά φορά έρχεται στα όνειρα μου να με αναστατώσει, να μου φωνάξει, μα πάλι φεύγει.

Όταν έρχεται μοιάζει σαν να κουβαλάει το φωτεινό μισό μου. Ίσως αυτός να το έχει κρύψει. Μα ξέρω ότι κανένα μισό σου δε θα ήθελε να με φέρει εδώ. Ξέρω γιατί για αυτό έφυγε το ολόκληρο εσύ σου...

Μισή στο φως και μισή στο σκοτάδι, κάθε κομμάτι του ολόκληρου εαυτού μου έχει ένα κοινό. Μια παρηγοριά...

Χαίρεται που κομμάτι του εσύ σου είναι στο φως. Ας μην σβήσει...

...ακόμη κι αν σβήσω.

[shoyourbeat]

Tumblr is my getaway social media. A lot of people who know me personally don’t even know I use it which gives me somewhere to go and think of my thoughts

[euroquinn]

Αν υποψιαστώ ότι έφυγες, επειδή δεν με έκανες ευτυχισμένη...

Αν υποψιαστώ ότι με άφησες, επειδή δεν είχες τα κότσια να προσπαθήσεις...

Αν υποψιαστώ ότι τελειώσαμε, επειδή φοβήθηκες ότι δεν ήσουν αρκετός...

Αν υποψιαστώ ότι, επειδή φοβάσαι μη με πληγώσεις, δεν γυρίζεις πίσω....

Αν υποψιαστώ...

Κρίμα δεν είναι;

Να νομίζεις ότι μου κάνεις καλό με την απουσία σου και τελικά, να μάθεις με τον χειρότερο τρόπο, ότι μόνο καλό δε μου έκανες;

[cutepetsuwu]

The darkness. The destroyer of worlds.

[euroquinn]

🥺😍

[soggy-clothesand-breezeblocks]

She’s literally a Greek goddess

[moisemorancy-deactivated2022061]

[mara-mpou]

Όλοι, Κάποια στιγμή, Χρειάστηκε Να αποδεχτούμε Κάτι που μας ράγισε Ολόκληρη την ψυχή Κ’ όχι μονάχα την καρδιά.

Ν.Κ

[euroquinn]

I'm still trying.

[kevinfranzisamonster]

[mundus-artis]

home isn’t a place sometimes

[rizoxarto]

κι αν έχω ανάγκη κάτι πιο πολύ

απ' όλα τ' άλλα·

να νιώθω ήρεμη

θέλω

[wreck]

[bordstein-prinzessin]

burn this shit down