•Evren

içimdeki yıldızlar söndüğü sürece ismim evren olsa ne olur?

[evrendensesgetir]

Yar, beni gönül ezmeden,

benden büyük hâle gelmeden

Yüreğimdeki serpilip de

kendi hançerimi bilemeden.

Gönlüme bir bir çiçekleri diksen,

Papatyalar menekşeler eksen,

Yar dalgalı saçlarında,

Geziniyor bu gezegen

Ay mı hoşlanıyor geceden

Gecemi korkuyor ecelden?

Kapatmış ışıklarını, saklanmış.

Sevinçlerinden aklanmış paklanmış

Bilmem neyin nesidir ?

Aşk korkunç afet selidir.

İçinde sürüklüyor koca dağları

Yıkılmaz bağları, ağlatmaz akınları.

Yıkmış yıkılmazları, Sevdaya bulaşanları...

Evren

[evrendensesgetir]

biliyorum ki

sevgimi sana haram edersem, koca dünya başına yıkılır.

çünkü en az o kadar sevmiştim seni.

[evrendensesgetir]

artık senin için üzülmek midemi bulandırıyor.

[evrendensesgetir]

adam gitti, kadın bekledi

adam gelmedi, aşk bitti

sandı ki, aşk sonsuzdur;

bugün tüm film, sona erdi...

25.01.2026

[evrendensesgetir]

yakıştı mı hüsranlı son böyle aşka

alıştı mı bu aşk en soğuk mezara?

[evrendensesgetir]

Ha bir kurşun sıkmışsınız ciğerime,

Ha onu, götürmüşsünüz gelmemeye...

nefes almayan ciğer, neye yarar?

Kahkahalar atsam, gülsem resimlerde,

o sokağa gelince, yine yaş gözlerde.

bir fani resimde, sahtesiyle,

gülümsemek neye yarar?

ısınsam bir soba alıp evime,

otursam yalnız başıma sedirlerde,

ruhum, üşürken ısınmak,

neye yarar?

evim olsa saraylarda göklerde

yuva denir mi hiç sensizliğe

eller seni unutmamı bekler de

geçmiş olmadan gelecek,

neye yarar?

unutursam onu gönlümde,

işte bu ancak öldüğümde...

mezarıma bir çiçekle geldiğinde

toprak aramıza girdikten sonra, neye yarar?

Başkası severmiş beni de,

mutlu eder sayarmış günü gelince

yardan olmayan sevda, neye yarar...

günü gelirde tüm umutlar tükenirse

adın benden başka bir adla bilinirse

umut olmadan insan neye,

biz olmadan aşk neye yarar...

evren

[evrendensesgetir]

Yürek dayanır mı, hayat denen kâbusa;

Kaç mevsim aldı benden yanlışlarım?

Yaşanıyor darbelerin kan kusa kusa.

sazları ağlar susturmaz âşıklarım...

Çalgılar bağırır nasır tutmuş parmaklarda,

Vurur tezeneyi tozlu tellerine,

Bir darbe daha yaralı ahşap gövdeye,

sazları ağlar susturmaz âşıklarım...

İzini bırakır; en keskin bıçak hayat mıdır?

Gölgem kalır mı yalan dünyada, yalın mıdır?

Kıyamet kopsa düğün müdür bu

Yoksa, akın mıdır..?

[evrendensesgetir]

bir insanla ilişkinin tamamen kesilmesi, özlemek, tekrar gelecek diye umutlanmak kısacası ayrılık en kötü duygulardan sanardım. öyle değilmiş.

en kötüsü unutmaya kıyamamakmış.

ilişkin kesilir, unutmak için kafanı dağıtırsın, tekrar gelecek diye umutlanıyorsan en kötü beklersin, içinde bir umut taşırsın veya o umudu zamanla söndürürsün. her türlü bir çıkışın olur,

unutmaya kıyamamak dışında. ne unutmak istiyorsun böyle olunca, nede hatırlayarak yaşamını sürdürebiliyorsun. hiçbir çıkış yolun yok. tek başına çırpınıp duruyorsun.

hiç bu kadar çaresiz hissetmemiştim.

[evrendensesgetir]

ben açmadan ağzımı sen anlardın.

yakınız oysa, çok yakınız,

bir nefes, bir adım aramızda duvarlara dönüştü

hatalarım, arayışlarım seni bana daha çok özletiyor.

belki de uyuyorsun beni hiç hatırlamadan

bir gününü daha bitiriyorsun adımı anmadan

ben üşüyorum ve gör istiyorum

gözlerimin dolması sen görmediğinde boşunaymış gibi

hiçbir çaresi yok sensizliğin

bu sessizlik kalbimi hiç ısıtmıyor.

kimse anlamıyor ve ben seni, o zamanlar daha çok özlüyorum.

bir mucize olsa, sen çıkıp beni tanısan

sarıldığımız o yağmurlu ve soğuk geceyi,

bütün gündüzleri ve bütün ezberleri

ve sonra tanısan tek tek her şeyi

seni, beni, hikayemizi.

seni çok özledim, ama hiçbir şeyden haberin yok.

[evrendensesgetir]

Yolumu bekle dedin, beklemedim mi

Yokluğu hasretine eklemedim mi

Ben seni öyle sevdim, öyle sevdim ki

Sen benim bu sevgimi bilemedin mi?

[sonnresital]

[evrendensesgetir]

Bir vakittir ki düşünmedim,

Kaybolup gideceğini gözlerinin.

Uzun zaman sonra akıyor,

Kalemimden mürekkebim.

Üşümektense kollarında sensizliğin,

Yangınında yalan sözlerinin,

Kavrulup gitmeyi yeğledim.

[evrendensesgetir]

Kötü birisi olmaya başladığınızda, hayat bu sefer canınızı, sizi kalbi masum insanlarla tanıştırarak acıtmayı dener.

Yok etmeye çalıştığınız vicdanı, elinize vererek yenmeyi sever.

Kötü insanlara olan kininizden dolayı büründüğünüz acımasız kişilik,

Planı bozar, iyi kalplere seker.

Ve siz de onlardan, sizi kötüleştirenlerden olursunuz...

Sonrası sonsuz döngü...

[evrendensesgetir]

kalbimiz hiçbir zaman bizi yada bir başkasını dinlemeyecek. hayat duygularını unutamayan veya reddedemeyen herkes için her zaman acı verici olmaya devam edecek. kaçışı yok.

[blogpaketsblog-deactivated20250]

Neden var olduğumuzu unuttuk

[evrendensesgetir]

ürkütücü bir soğuk gibi, tenimi uyuşturuyor yalnızlık.

[noksanbiri]

bütün mental gücümün bittiğini hissediyorum. sevgisizlikle insan bir şekilde başa çıkabiliyor ama anlaşılmamak o kadar yoruyor ki insanı. kendini süreklilik halinde açıklama gereği duymak benliğinizle oluşan kocaman bir delik gibi büyümeye devam ediyor. son zamanlarda çok fazla sorular yöneltiyorum kendime. kafam bir süre sonra ağrımaya başlıyor. çoğu zaman ise kendi kendimi dişlerimi sıkarken yakalıyorum. bakmayın bu durumda kendime zararım var başka kimseye değil. ne olacak ne bitecek en ufak bir fikrim dahi yok. ama yavaş yavaş kendimden de uzaklaşıp olmak istemediğim bir insana doğru evriliyorum gibi. insanı gerçekten yaşadıkları büyütüyormuş. büyütürkende neşenizi çalıp gidiyormuş. anlaşılmak ise son dönemlerde sırtımı yaslamak istediğim bir engebeli dağ gibi hayatımın en üst noktasında duruyormuş. engebeli derken boşu boşuna demedim. o dağa ulaşıp o sırtı yaslamak için ne kadar daha zaman gerekiyor kim bilebilir. tek temellim bu süreçten sonra rahat bir nefes alabilmek. inşallah.