O faiado de Diana

Escritora

[faiadodiana]

Doe, como se levara esperando doer toda a vida. Pero ti xa sabías que iba doer, e inda así corriches naquela dirección coma quen corre directamente a meterse nun mar bravo. Sen importar o que che diga a razón, que é que te vai arrastrar ás súas profundidades para que nunca volvas a aparecer. Pero da igual, porque te chama e corres cara dentro, tirándote de cabeza contra as bravas ondas, deixando que te arrastre aínda sabendo que a posibilidade de volver atrás é nula. Pero da igual, porque xa é tarde para escoitar á razón.

Black and gray aesthetic | Grey and black aesthetic

May 30, 2025 — A person sitting on a rocky shoreline, facing the ocean. The waves are crashing onto the shore, creating a dynamic scene. Mod

[faiadodiana]

Súa man deslizábase polas curvas do seu corpo como corre a auga do río polo seu cauce, ás veces serea e suave, coa sensación de que o tempo non pasaba, máis outras arrasaba con todo ó seu paso, estrondosamente.

[faiadodiana]

E aquela mesma noite de San Xoán, cando el acabou de falar sobre a miña vida, eu xa levaba un anaco chorando e comezou a falarme da súa mentres eu seguía chorando. Acababa de darme conta de que malia que eramos o lume e o xeo (concretamente, eu o lume e el o xeo) eramos literalmente a definición do efecto mariposa; pois as nosas vidas, aínda que moi similares, prácticamente iguales, foran creando dúas persoas completamente iguais e completamente distintas ó mesmo tempo só por tomar unha ou outra decisión.

Supúxen que aquilo era como a primeira toma de contacto coa miña alma xemelga e falando e falando chegou o amencer dun novo día, cando xa o lume e o xeo se volveran un e se convertiran en terra.