ne zaman ki insan, insan oldugunu unuttu, işte o vakit, şeytan vücut buldu.

Origami Around
TVSTRANGERTHINGS
official daine visual archive

blake kathryn

pixel skylines
taylor price
untitled

ellievsbear

No title available

★

Love Begins
One Nice Bug Per Day
sheepfilms
🩵 avery cochrane 🩵
I'd rather be in outer space 🛸

shark vs the universe
YOU ARE THE REASON

Kaledo Art

⁂
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
seen from Colombia
seen from Senegal
seen from Senegal
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from Iraq
seen from Côte d’Ivoire
seen from Iraq
seen from Ukraine

seen from United States

seen from United Kingdom
seen from United States
@fakatmujgan
ne zaman ki insan, insan oldugunu unuttu, işte o vakit, şeytan vücut buldu.
Yalnızlığı istedim.
Çünkü nezâketi zayıflığın bir parçası,
Hoşgörüyü ödleklik,
Yücelmeyi böbürlenme fırsatı kabul eden kalabalığın terbiyesizliğinden usandım.🥀
“Ağlayın. Ağlayın ki güçlü olduğunuzu görsünler.”
— (via aptalizm)
Ayna
Maskeleri takıp aynaların karşısına geçiyoruz. Bir çoğu, kendinden yansıyanı gerçek sanan bir ayna. Gördüğün sensin, tokat atan zaten sensin, tokat yedim diye ağlamak ne büyük bir aldanıştır.
Aynaların karşısına geçtim, maske takmadım. Gerçekliği gösterdim, bunu taşıyamayan aynalar çatlayıp kırıldı. O zaman anladım aynaların oyununu.
Aynayı tanıdım, anladım. Kendi maskesini takıp karşısına geçtim, kendisine dayanamadı tuzla buz oldu. Aynalar ne olamayacakları güzellikleri ne de kendi çirkinliklerini kaldıramadılar. Kendi yarattıkları sahtelikte bin parça olup, kendi yalanlarına hapsoldular.
Aynalar her daim kandırılmak isterler lakin kandırıldıkları gerçeğini asla kaldıramazlar. Ayna olmak zaten yeterince büyük bir çiledir ama en kötüsü de kandırıldığını fark eden aynanın ızdırabıdır.
“Diyorsun ya, “Unutursun…” Unutamıyorum ben Sezen Abla.. Sol yanımda ağrı, gözlerimde nem var ben onu bitiremiyorum.”
— (via aptalizm)
Yalnızım ben, tutun elimden.
Olur biter, geçer gider. Ama canımı yaka yaka yutkunduğum şeyler var, olup bitmeyen, geçip gitmeyen. Zaman zaman yine uykusuzluk çekiyorum ama… Çok da takılmıyorum artık bu uyku konusuna. Uyuyunca geçmeyen şeylerin olduğunu anladığımdan bu yana.
İnsana biraz şans lazım. Ne olduğunun önemi yok herhangi bir yerden ufacık şans lazım. Her şeyle savaşmak çok yorucu.
“İnsanlardan nefret etmeyi düşünmedim bile… Sadece bir yalnızlık ihtiyacı.”
Hiç anlamayacak insanlara laf anlatmaya çalışmaktansa susup uzaklaşmak en az yoranı. Bıraktım kendi doğru bildiklerinde boğulsunlar.
Sustuğumuz şeyler konuştuklarımızdan daha fazla yıprattı.
“Kafamda, bütün yapı yıkılmış, sadece sahne arkasından sokağa inen merdivenler duruyor.”
“Her yutkunuşum karanlığa gömüyor dünyayı, tiksiniyorum insanlardan. ne acıymış meğer, ne yamanmış insan olmak.’
Kelimeler yalnızlığı anlattı ve yalnızlığın içinde eriyip kayboldu. Yalnız kelimeler acıyı dindirdi ve kelimeler insanın aklına geldikçe yalnızlık büyüdü, dayanılmaz oldu.
Bırak hakikat incitsin seni, bir yalan avutacağına.
İnsanlar değişmez, sadece daha iyi yalan söylemeyi öğrenirler.