[fforeigners]

Έγραψα ένα τραγούδι για σένα,

χωρίς τίτλο,

δεν θα το διαβάσεις ποτέ.

Τότε που πίστευα στα λόγια τα δικά σου

Και δε με ένοιαζε η συμπεριφορά σου

Βλέπεις μάγκα μου σαν έπεφτε το βράδυ

Εγώ δίψαγα για ένα μόνο χάδι

(Ρ) Ξέρω πως η αγάπη μου

Πλέον δε σου ταιριάζει

Κι αν θέλεις φύγε μακρυά

Εμέ δε με πειράζει

Και τώρα μόνη που μ'αφήνεις που να πάω

Στα δικά μας τα στενά θα ξενυχτάω

Κι αν τα μάτια σου εγώ έχω φιλήσει

Την καρδούλα μου εσύ έχεις μαυρίσει

(Ρ) Ξέρω πως η αγάπη μου ...

Μα αν γυρίσεις ξαφνικά

Με δάκρυα στα μάτια

Θα 'μαι εδώ να γίνουμε

Ξανά δύο κομμάτια

(Ρ) Ξέρω πως η αγάπη μου...

[ultimate-opportunist]

“I’ve got to live with the choices I made and I can’t live with myself today.”

— Skillet’s “Lucy” (via twistofthemist)

[dipolikh-serpantina]

Μωρέ άμα σε θέλει έλεγε η γιαγιά μου θα κάνει τον ήλιο να ανατέλει από την δύση

[haverst]

[rihconda]

[girlswillbeboys]

[eyeofscottie]

[prettylilslutsworld]

[romantika-sklhropurhnikos]

«Και το τρένο ξεκίνησε κι εσυ πάλι μακριά μου»

[oneirotherinis-nyxtos]

Έφυγες για πάντα παρέα με έναν Αύγουστο

[erev0s]

Ποιητική

Σὰν πρόκες πρέπει νὰ καρφώνονται οἱ λέξεις.

Νὰ μὴν τὶς παίρνει ὁ ἄνεμος.

[uncristalitoroto]

here comes the rain again, eurythmics c. 1983

[senseitive]

i’m full of love but i’m not soft anymore

[exusemedidistutter]

[kuriatsort]

Χάθηκε στο καλοκαίρι

πριν καλά καλά μου αποτυπωθεί

το ηλιόλουστό του πρόσωπο

με τα ροδαλά μάγουλα

και το αλάτι στις βλεφαρίδες.

Τα λόγια του αέρα

που ίσως τελικά να εννοούσε.

Την ηλιοκαμμένη λογική

που καιγόταν ολοσχερώς απ'τις συζητήσεις μας.

Έχουν περάσει λίγες μέρες και κάτι.

Θα περιμένω το επόμενο καλοκαίρι.

22.08.2019

[champgn]

[catsdogsgifs]