2024 Kapanışı ve Değerlendirmesi:
En son 3 yıl önce yıl sonu değerlendirmesi yazıp yeni yıl beklentilerini yazmışım. Geçtiğimiz yıllarda içimden gelmedi, yeni yıldan ne beklemem gerektiğini bilmediğimden mi, her yıl aynı şeyleri isteyip yıl sonunda gerçekleşmediğini görmemek için mi bilmiyorum. Ama bu yıl kendime öyle şeyler kattım ki bazı şeyler kayda geçsin istiyorum.
Yöneticiliğimin bu 2. yılında çok geliştim çok değiştim. İnsanlardan nefret etsen de nefret ettiğini belli etmemenin, işini çözebilmek için alttan almanın yalakalık olmadığını anladım. İçimden yumruk atmak istediğim kişilere güldüm, rica ettim ve teşekkür ettim ve kendimi iki yüzlü pislik gibi hissetmemeyi öğrendim. Kendimi sevdim, kendime yüklenmedim. Mesela geçen sene sonunda performans değerlendirmesinde üst üste 3. kez "beklentinin üstünde performans" almıştım ve kendimi şunu derken buldum bunu bozamam, bu sene de çok çalışmalıyım, bu döngüyü bozmak olmaz falan. Sonra dedim ki, saçmalama! , sen de insansın , kaldı ki "beklentileri karşıladı" kötü bir şey değil, sen de insansın. İşte 95 aldığından neden 100 değil diye büyütülmenin yan etkileri.
iş yerinde tam, "tamam ya oldu artık , hallettim , kaptım bu işi dediğim anlarda darbe yediğim arkadan vurulduğum zamanlardı , ama ben bunlardan olgunlaşarak kalktım. Konunun benle ilgili olmadığını, mutsuz, nankör, kendiyle problemi olan insanlara ne yaparsan yap mutlu edemeyeceğini, böyle insanlar yüzünden de kendi iyiliğinden , iyi olmaktan vazgeçmemek gerektiğini öğrendim ve uygulayabildim.
Kilo verdim , belki 10 yıldır her hedeflere yazdığım ama başaramadığım şeyi yaptım, 15 kilodan fazla vererek son 20 senedeki en zayıf halime ulaştım.
Yüzme kursuna gittim ve sadece su üstünde duracak kadar değil , yüzümü suya sokup balıkları izleyecek , yorulmadan yüzecek kadar yüzmeyi öğrendim .
Artık bu sene İtalya'ya gideceğim ve uzun uzun gezeceğim bunun için vize alacağım dedikten sonra 1 yıllık vize mi aldım ve İtalya'ya gittim 6 gece 3 şehri gezdim. Yine ilk defa İspanya'ya gittim. Sonunda GAP turuna gittim ve ülkemde daha önce görmediğim 3 şehri gördüm. Nemrutta güneşi doğurdum.
İlk araba kazamı yaptım, şükür ki büyük bir şey değildi, onda bile kendimin ve karşı tarafın iyi olduğunu arabanın büyük hasarı olmadığını anladıktan sonra sakin kalabildim.
12 yıl sonra birine karşı kalbim yeniden kıpırdadı.
O bu annem kardeşim ne der ne ister değil, ben ne isterim, ben nasıl mutlu olurum diye sormayı öğrendim ve neyi istemediğimi anladım.
İşler yoğun olduğu için , çalışkan olduğum için hayatı kaçırdığımı değil, hayattan korktuğum için işi bahane olarak kullandığımı idrak edebildim. İşe karşı demotive olmadım ama hayata karşı motive oldum.
Ne olacak diye anı mahvetmektense, akışa bıraktığımızda bazı sorunların kendiliğinden çözüldüğünü öğrendim.
İlk defa istifa etmeyi düşündüm , kendime vakit ayırmak için, ki muhtemelen edeceğim.
Arabamın modelini yükselttiğimde değil, kendime vakit ayırıp eskisi gibi art arda doya doya kitap okuyup, gitmek istediğim ülkelere , izin, zaman kısıtı olmadan gidersem mutlu olacağımı fark ettim.
Long story short, 2024 yılı öyle bir yıldı ki , kendimi buldum, olgunlaştım, profosyenelleştim. Aldım kabul ettim, şükürler olsun.