Zoals aangegeven in mijn eerste Cinestyle blog bij deze een blog over de workflow! Hieronder staan de downloads zoals genoemd in bovenstaande film:
Canon EOS Utility
Technicolor Cinestyle
RedGiant LUT Buddy 1.0

PR's Tumblrdome
art blog(derogatory)
No title available

祝日 / Permanent Vacation

Love Begins

Kiana Khansmith
Xuebing Du
wallacepolsom
sheepfilms
Keni

No title available
trying on a metaphor
Monterey Bay Aquarium
DEAR READER

❣ Chile in a Photography ❣
Stranger Things
$LAYYYTER

tannertan36
taylor price
No title available

seen from Oman
seen from United States
seen from United States
seen from Malaysia

seen from Brazil

seen from Brazil
seen from Malaysia
seen from Netherlands
seen from United Kingdom
seen from United States
seen from United States
seen from France

seen from India
seen from Belgium
seen from Türkiye
seen from Canada
seen from United States
seen from Singapore
seen from United States

seen from Brazil
@floone-blog
Zoals aangegeven in mijn eerste Cinestyle blog bij deze een blog over de workflow! Hieronder staan de downloads zoals genoemd in bovenstaande film:
Canon EOS Utility
Technicolor Cinestyle
RedGiant LUT Buddy 1.0
Voor filmmakers die in de nabewerking meer ruimte willen tijdens het 'grading' (kleurcorrectie) proces heeft Canon nu samen met Technicolor een picturestyle ontwikkeld die een zo neutraal mogelijke opname mogelijk maakt.
Het voordeel hiervan is dat er zoveel mogelijk detail wordt bewaard in de donkere en lichte partijen. In de kleurcorrectie kan vervolgens gekozen worden welk 'look & feel' gewenst is zonder detail te verliezen.
Bovenstaand een voorbeeld hiervan, later een blog over de workflow hiervan!
Basiskennis: sensor & ISO / ASA / Gain
Fotografie en film zit vol met keuzes. Deze keuzes worden gemaakt door mensen en mensen zijn liever lui dan moe.
Goed nieuws voor ons professionals!
Want hoewel veel mensen tegenwoordig een dSLR kopen, weten maar weinig mensen hoe je het beste uit zo'n doosje techniek haalt.
En eerlijk is eerlijk, zo'n groen rechthoekje met 'AUTO' is ook zeer aantrekkelijk als je 'gewoon' een foto of filmpje wilt maken.
Na mijn blogs over diafragma en sluitertijd is het deze keer de beurt aan ISO / ASA / Gain of in het Nederlands: sensor-gevoeligheid.
De sensor vangt het licht op en vertaalt dit naar kleuren wat uiteindelijk een opname oplevert. Wij kunnen instellen hoe gevoelig de sensor is voor licht. Hoe gevoeliger, hoe minder licht er nodig is voor een correct belichtte opname.
Na goede ervaringen uit het verleden wederom eerst maar eens een afbeelding van het stukje techniek waar dit verhaal zich afspeelt:
Sinds het digitale tijdwerk is het analoge filmrolletje vervangen door een digitale sensor. Dit heeft een boel voordelen, zoals een kostenbesparing op filmrolletjes, het on-the-fly instellen van de sensor-gevoeligheid, een digitaal bestand met mogelijkheden tot nabewerking op een computer en de mogelijkheid om een groot aantal foto's / filmopnames te maken zonder noodgedwongen een filmrolletje te verwisselen.
Echter zit er aan al deze voordelen ook een nadeel, gevoeligheid voor stof. Wanneer je vroeger een vuiltje op je film had zitten resulteerde dit in slechts een vlekje op 1 foto, waarna de filmrol doorrolde om met een schone lei (film) te beginnen.
Nu blijft stof voor eeuwig (totdat je deze schoon maakt) op je sensor zitten en op diafragma's boven de F/10 worden deze zichtbaar op een opname. Dat ziet er als volgt uit:
Hippe camera's hebben een zogenaamde 'cleaning' (schoonmaak) optie om het stof van de sensor te verwijderen. Wanneer deze wordt geactiveerd trilt de sensor in de hoop vuiltjes van de sensor af te laten vallen.
Ok! Na deze korte introductie over wat een digitale sensor is en doet, nu naar snel naar toepassingen hiervan in de praktijk. Sensoren zijn er in verschillende formaten, van een 5d MarkII tot een consumenten camera:
Het formaat van een sensor heeft invloed op:
DoF
Field of View / FoV / Gezichtsveld
Noise / Ruis
Je DoF wordt kleiner / extremer wanneer de sensor groter wordt. Je FoV wordt groter wanneer de sensor groter wordt. De hoeveelheid ruis neemt af wanneer de sensor groter wordt.
Op AbelCine kan je vergelijkingen uitvoeren tussen verschillende formaten sensoren. Onderstaande afbeelding is hier een voorbeeld van:
In het gele vlak zie je wat een sensor van 8mm ziet ten opzichte van de enorme 5d MarkII sensor.
Tot slot gaan we het hebben over de grootste misvatting ooit in de film / fotografie: MegaPixels vs ISO / ASA / Gain / sensor gevoeligheid. Consumenten sferen bij MegaPixels, iedereen kent de zin "goh, en hoeveel MegaPixels heeft die van jou?". De volgende afbeelding dient om deze misvatting voor eens en altijd uit de wereld te helpen.
Je ziet de Nikon D3S van ruim €4200,00 met slechts 12.1 megapixels maar met een 36mmx23.9mm = 831.6mm2 grote sensor.
versus
Een Nikon L120 van €219,00 met maar liefst 14.1 megapixels. De sensor is echter slechts 6.17mmx4.55mm = 28,07mm2 groot.
Waarom is een D3S dan bijna 20x zo duur? Het antwoord zit hem in de Pixel-Pitch of pixel-dichtheid:
Wanneer de sensor groter is worden de pixels afzonderlijk ook groter. Licht dat op de sensor valt (fotonen) hebben op een grote sensor meer ruimte om 'opgenomen' te worden.
Wanneer de pixels kleiner worden kan de foton-regen niet meer goed verwerkt worden wanneer de gevoeligheid van de sensor wordt verhoogd (hogere ISO). Dit resulteert in noise / ruis.
Tot zover mijn blog over sensoren!
Basiskennis: sluitertijd
Fotografie en film zit vol met keuzes. Deze keuzes worden gemaakt door mensen en mensen zijn liever lui dan moe.
Goed nieuws voor ons professionals!
Want hoewel veel mensen tegenwoordig een dSLR kopen, weten maar weinig mensen hoe je het beste uit zo'n doosje techniek haalt.
En eerlijk is eerlijk, zo'n groen rechthoekje met 'AUTO' is ook zeer aantrekkelijk als je 'gewoon' een foto of filmpje wilt maken.
Na diafragma gaan we het deze keer hebben over shutterspeed, S, Tv of in het Nederlands: sluitertijd. Aangezien beelden meer zeggen dan woorden, eerst maar eens een plaatje van het stukje techniek waar we het over hebben:
Het licht komt via de lens binnen en valt op de spiegel die het beeld vervolgens naar de zoeker leidt. Wij kijken naar de zoeker om onze compositie te bepalen.
Op het moment dat je een foto maakt of live-view inschakelt voor film klapt de spiegel weg en valt het licht op de sensor alwaar het echt interessant wordt.
Nu kunnen wij bepalen hoe snel de spiegel omhoog en weer terug klapt. Dit gaat in stapjes die we 'stops' noemen, niet schrikken dit komt uit een boek (van papier):
Goed, we zien nu hoe diafragma en sluitertijd zich met elkaar verhouden. De witte balken vertegenwoordigen een diafragma, de stippelbalken een sluitertijd. Elke balk is 1 stop.
Belangrijk: ELKE situatie (binnen / buiten / ochtend / avond) heeft ander licht dus andere verhoudingen. Dit is een voorbeeld van stops, niet hoe in het dagelijks leven je de camera moet instellen.
Tussen elke balk 'ontmoeten' diafragma en sluitertijd elkaar. Op dat punt hebben we een correcte belichting bereikt.
Wanneer je de sluitertijd dus met 1 stop aanpast (bijvoorbeeld van 1/250 naar 1/125 van een seconde) moet je dit compenseren door ook het diafragma met 1 stop (nu dus van F4.0 naar F5.6) aan te passen.
Van het artikel over diafragma weten we al dat je hiermee invloed hebt op je DoF. De sluitertijd heeft invloed op de algehele scherpte van een foto. Kijk eens naar de volgende twee foto's:
Links is een sluitertijd van 1/500 van een seconde gebruikt. Rechts een sluitertijd van 1/15 van een seconde. Omdat het licht langer op de sensor valt, duurt het moment wat je vast legt ook langer. Dus valt er in dit geval meer water naar beneden in de foto met de foto rechts als gevolg.
Tot hier gingen fotografie en film nog hand in hand. Echter wordt film met een bepaald aantal 'frames per second', 'fps' of beelden per seconden opgenomen. Dit verschilt ENORM per camera. Er zijn echter twee standaarden die van belang zijn:
NTSC, Amerika, Hollywood: 24 beelden per seconde
PAL, Europa, Televisie hier: 25 beelden per seconde
Als een vuistregel neem je het aantal fps waarmee je filmt en verdubbel je dit aantal om tot de juiste sluitertijd te komen. Bijvoorbeeld in Europa neem je op met 25 fps en dus wordt je sluitertijd het dubbele van dat getal: 1/50 van een seconde.
De sluitertijd pas je in film dan ook nooit of hee(eeeeeeeeeeeeeeeee)l zelden aan, tenzij je daar een goede artistieke reden voor hebt. Het blijkt namelijk dat 1/50 het beeld een natuurlijke bewegingsonscherpte geeft. Zie onderstaand voorbeeld:
Dit zijn 3 losse beelden van 3 verschillende opnames. Telkens is er opgenomen met 25 fps. Echter is de sluitertijd bij de opnames verschillend.
Links is een sluitertijd gebruikt van 1/500 van een seconde. Dit betekent dat de camera de sensor voor 1/500 van een seconde belicht, PAAAAAAAAAAAUZE, 1/500 van een seconde belicht, PAAAAAAAAAAAUZE, enzovoorts totdat er 25 beelden zijn opgenomen die worden opgeslagen.
In het midden hetzelfde verhaal maar vervolgens verlicht de camera de sensor voor 1/50 van een seconde, PAAAUZE, 1/50 van een seconde, PAAAUZE, enzovoorts totdat er 25 beelden zijn opgenomen die worden opgeslagen.
Rechts weer hetzelfde verhaal maar nu: 1/15 van een seconde, PZE, 1/15 van een seconde, PZE, enzovoorts totdat er 25 beelden zijn opgenomen die worden opgeslagen. MAARRR! er is niet genoeg tijd om 25 beelden op te nemen, dus worden beelden herhaalt wat een onnatuurlijke onscherpte geeft.
Dit alles moet overigens niet worden verward met slow-motion! Slow-motion heeft alles te maken met het aantal fps dat je OPSLAAT en niks met de sluitertijd. Uiteraard heb je wel snelle sluitertijden nodig om met meer fps op te nemen.
Happy Shooting!
Basiskennis: diafragma
Fotografie en film zit vol met keuzes. Deze keuzes worden gemaakt door mensen en mensen zijn liever lui dan moe.
Goed nieuws voor ons professionals!
Want hoewel veel mensen tegenwoordig een dSLR kopen, weten maar weinig mensen hoe je het beste uit zo'n doosje techniek haalt.
En eerlijk is eerlijk, zo'n groen rechthoekje met 'AUTO' is ook zeer aantrekkelijk als je 'gewoon' een foto of filmpje wilt maken.
Wij gaan het echter in dit artikel hebben over Av / A / Aperture / F-stop of in het Nederlands: diafragma.
Dit verhaal speelt zich niet af in de behuizing (body) van een camera, maar in de lens. Onderstaande foto geeft weer hoe diafragma bladen (aperture blades) eruit zien.
Zoals je ziet sluiten de bladen de lens af. Op het moment dat de bladen de lens bijna helemaal afsluiten spreken we over een klein diafragma of hoge F-stop. De volgende afbeelding geeft weer hoe verschillende F-stops eruit zien:
Zoals je ziet laat een groot diafragma zoals F/2.8 meer licht in de lens binnen dan een klein diafragma als F/22.
Uiteraard fascinerend, maar iedereen vindt de praktijk terecht veel spannender. Daarom nu snel naar de impact van het diafragma op een opname, te weten:
Hoelang het duurt voordat er voldoende licht de camera binnenkomt;
Welk gedeelte van de foto 'scherp' wordt.
Jullie begrijpen punt 1 naar aanleiding van bovenstaande foto's. In een donkere situatie wil je graag meer licht naar binnen 'zuigen'. Daarom schiet je in dergelijke situaties zoveel mogelijk 'wide-open' of in het Nederlands met een groot diafragma.
Punt 2 is waar het voornamelijk om gaat bij het kiezen van een diafragma. De volgende afbeelding verbeeld het principe:
Diafragma heeft dus invloed op hoe groot je DoF wordt. Alles tussen de rode lijnen is in dit geval scherp. De twee personen daar buiten vallen buiten het DoF en zijn dus onscherp.
Dof werkt alleen in de diepte / van je af. Vervolgens is alles wat op gelijke hoogte staat wel gewoon scherp.
Behalve je diafragma heeft ook de afstand tot je onderwerp en je soort lens invloed op hoe groot je DoF wordt. In de volgende afbeeldingen is het DoF aangegeven in het grijs. Hoe groter dit vlak, hoe groter het DoF:
Diafragma
Afstand
Lens
Uitstekend! Nu alles duidelijk is kunnen we in de praktijk bewust gebruik maken van diafragma. Tot slot nog een tweetal foto's met bijbehorende F-stops:
F/1.4
F/18
Waarom loopt audio niet sync? Wel, dat kan te maken hebben met de verschillende beelden per seconde waarmee een film wordt opgenomen. Zo nemen wij in Europa in principe op met 25 fps (frames per second).
Als je in de montage vervolgens niet de juiste instellingen kiest gebeurd er wat er in Blog1 gebeurd, na verloop van tijd loopt de audio niet meer sync...
Bij deze een blog om dit probleem te voorkomen of (voor de ongelukkigen) op te lossen.
Wie ben ik, waar kom ik vandaan & waar gaan we naar toe?! =)
Ps. ja, de audio loopt niet sync! Ga ik daar iets aan doen? Nee, dat is iets voor de volgende keer...