Çirkinsin.
Sevilmeye değer uzun kirpiklerim yok. Saatlerce bakılabilecek güzel gözlerim yok. Bebek gibi pürüzsüz narin bir cildim yok. Sırma gibi uzun saçlarım yok. İnce, selvi boylu gibi olan kızlardan da değilim. Burnum küçük kibar bir yapıya sahip değil. Dudaklarım dolgun değil. Belki özel yeteneklerim de yok. Ama senin bu yazdığın “çirkinsin” kelimesi ile kalp kırılabileceğinin, dışlanmış hissedileceğinin, değersiz hissedileceğinin farkındayım. En azından sen bunun farkında değilsin. Belki güzel/yakışıklısın. Ama bu seni insan yapmaz, duygulu, düşünceli biri yapmaz. Ben de mükemmel bir insan değilim, bunu da iddia etmiyorum. Bırak çirkin olayım ama düşüncesiz, kendini beğenmiş olmayayım. Bırak güzel gözlerim olmasın, çevremdeki kalbi güzel insanları masum hayvanları göremeyeceksem. Bırak pürüzsüz cildim olmasın, insanlara karşı iki yüzlü olacaksam. Bırak dolgun dudaklarım olmasın, kalp kıran sözcükler cümleler söyleyeceksem. Eğer kalbim çirkin olacaksa, bedenimin güzel olmasına ihtiyacım yok. Senin güzel bir bedenin olabilir fakat güzel bir kalbin yok.
