trying on a metaphor
tannertan36
Sweet Seals For You, Always
No title available
JVL
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
Show & Tell
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
will byers stan first human second
No title available
Cosmic Funnies
Not today Justin
todays bird
RMH
ojovivo
Love Begins
wallacepolsom
YOU ARE THE REASON
titsay
TVSTRANGERTHINGS
seen from United States
seen from United States
seen from Canada
seen from Singapore
seen from United States
seen from Singapore
seen from Malaysia
seen from Singapore
seen from Spain
seen from United States
seen from United Kingdom
seen from Türkiye
seen from T1
seen from United Kingdom
seen from Singapore
seen from Malaysia
seen from Canada
seen from Singapore
seen from United States
seen from Germany
@forheseyesonly
on loving someone who has passed
a self portrait in letters by anne sexton / aubade by louise glück / achilles and patroclus by @maieste / all about love by bell hooks / blue sun by nina mouawad / albert camus correspondance to maria casarès / un homme et une femme by stephan sinding / the gods show up by michael kinnucan / the chronology of water: a memoir by lidia yuknavitch
//we don’t talk about you.//
«Δεν μπόρεσα
να σ' αντικαταστήσω
με κανέναν
όχι γιατί ήσουν αναντικατάστατος
απλώς γιατί από έρωτα σε έρωτα
πάντα μεσολαβεί λίγο κενό»
Ντίνος Χριστιανόπουλος
Stop being mean to me I’ve got eyes and I’m not afraid to cry
Do I want to be fucked?? Yes. Do I also want to lay my head in someone’s lap while they stroke me hair and caress my face??? Also yes.
it is almost summer, somehow. i disintegrated in march and slept through april. i miss plums. i miss coming home. i miss my family. i miss fruit stands by the side of the road.
a lot is better now, just-personally. i can buy my own plums. i am surrounded by people who actually say sorry. i am in love. i am in therapy.
my friends and i lie in the grass and watch the crows overhead. i am 27 and learning how to longboard, even though it makes me kind of afraid to lose my teeth. i am confused by certain video game mechanics, which i used to pick up so easily.
it is okay, to miss a thing. i eat a grape (small plum, maybe?) and think about - the world is so easy to feel empty in, or too-full, or swirling. the days seem to exist in extremity - either where did the time go or why is this happening so slowly.
plums come back into season. i have been singing in the shower again. i often feel this strange edge in my thoughts; where the good-nature of my recovery comes slinking back in. like remembering how to hold without clutching.
i put one hand on the walls of my heart and i keep walking.
This is too cute for words
Just love without pretense. Love without calculation. Love without a winner, love without a martyr, love like - I know you were hungry, I saved you half of my sandwich. Like - I know you hate silence, give me a second to get the music on. Like - move over, let's be alone together. Love like taking off your makeup. Like fresh cleaned sheets. Like: I see you and you see me.
Breaking Bad (2008-2013)
Ο Vincent Van Gogh συνήθιζε να τρώει κίτρινη μπογιά επειδή πίστευε ότι θα τον έκανε ευτυχισμένο. Πολλοί άνθρωποι τον θεωρούσαν τρελό, ή και ηλίθιο επειδή η μπογιά ήταν τοξική, αν και ήταν πασιφανές πως τρώγοντας μπογιά δεν θα μπορούσε με κανέναν τρόπο να έφτανε στην ανθρώπινη ευτυχία, παρόλα αυτά ποτέ δεν το εξακρίβωσα από κοντά. Αν ήσουν τόσο δυστυχισμένος που ακόμη και οι πιο τρελές ιδέες μπορούσαν να δουλέψουν, όπως το να βάφεις τα όργανά σου με την ίδια μπογιά που θα έβαφες τους τοίχους του σπιτιού σου, τότε θα το έκανες. Και πραγματικά, δεν έχει καμία διαφορά από το να πάρεις ναρκωτικά ή να ερωτευτείς. Υπάρχει αυτό το τεράστιο ρίσκο με το οποίο αναμφίβολα θα καταλήξεις πληγωμένος ή τοξικομανής, όμως θα συνεχίσεις να το παίρνεις πιστεύοντας ότι θα κάνει τα πράγματα καλύτερα. Εν τέλει κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει κανέναν για τον τρόπο που προσπαθεί να φτάσει στην ευτυχία όντας απελπισμένος. Όλοι έχουμε την δική μας κίτρινη μπογιά.
A Beautiful Day in the Neighborhood (2019)
(Αφήνω αυτό εδώ.)
Η ζωή είναι περίεργη καθώς την ζεις μονάχα μία φορά και την πληρώνεις δέκα.
Έχεις μονάχα μία ευκαιρία για να βρεις την ιδανική συνταγή, μα αν την πετύχεις μία φορά σου είναι αρκετή.
Για να μπορείς λοιπόν να πεις πως έφτασες στο τέρμα, πως είδες όσα ήθελες και έχεις πια χορτάσει..
Πρέπει τουλάχιστον μία φορά να καεί η γλώσσα και η καρδιά σου.
Πρέπει να γρατζουνιστούν τα γόνατα μα και τα σχέδιά σου.
Πρέπει να αποτύχεις για να επιτύχεις, γιατί όσοι δεν απέτυχαν είναι όσοι ποτέ δε ρίσκαραν.
Πρέπει να γευτείς λεμόνι και αλάτι για να σε γλυκάνει μία σοκολάτα γάλακτος.
Πρέπει να γνωρίσεις τους λάθος ανθρώπους για να εκτιμήσεις την αξία της συντροφιάς όταν βρεις επιτέλους τους σωστούς.
Πρέπει να χάσεις το πτυχίο γαλλικών, την θέση στη σχολή που ονειρευόσουν από παιδί ή έστω τα κλειδιά με το αγαπημένο σου μπρελόκ.
Πρέπει να πληγωθείς μα πρέπει και να πληγώσεις.
Να αποχωριστείς τον πρώτο σου έρωτα και να βρεις το αέναο πάθος της ζωής σου.
Αφού το βρεις, όποιο κι αν είναι, πρέπει ολοκληρωτικά να του δοθείς.
Πρέπει να ξυπνήσεις ένα πρωί και να αναρωτηθείς αν αντέχεις να υπομείνεις την ημέρα που ξεκινάει.
Πρέπει να διαφωνήσεις με τους γονείς σου και να επιμείνεις στην θέση σου ακόμη κι αν δεν μιλήσετε για μερικές ημέρες.
Να σου κλέψουν πρέπει το πορτοφόλι, την θέση parking ή έστω τη σειρά στο ταμείο.
Να κρυολογήσεις άσχημα επειδή δεν έβαλες ζακέτα.
Να παρακοιμηθείς επειδή ζήτησες πέντε λεπτά ακόμη από το ξυπνητήρι σου.
Πρέπει να πιεις για να ξεχαστείς και αντ’ αυτού να θυμηθείς γιατί αξίζει να ζεις.
Να έρθει πρέπει η στιγμή που δεν θα ξέρεις τη σωστή απάντηση.
Ή ακόμη και η στιγμή που δεν θα έχεις καν απάντηση.
Πρέπει να επιλέξεις το λάθος πακέτο τηλεφωνίας και την λάθος κίνηση στο σκάκι.
Πρέπει να δοκιμάσεις ένα παντελόνι που δεν σου κουμπώνει και να σου κάνουν δώρο μια μπλούζα δυο νούμερα μεγάλη.
Πρέπει να απογοητευτείς από φίλους, να γελάσεις με κρύα ανέκδοτα και να υπομείνεις βαρετές ταινίες μέχρι εκείνη που ασυναίσθητα θα σε αλλάξει για πάντα.
Πρέπει να χάσεις στα χαρτιά την ίδια μέρα που θα χάσεις και στην αγάπη.
Να μην έχεις ούτε πίτα, ούτε σκύλο.
Οι αντοχές σου πρέπει να σε εγκαταλείψουν πριν φτάσεις στην γραμμή του τερματισμού.
Πρέπει να δεις το τελευταίο λεωφορείο για την θάλασσα να απομακρύνεται το πιο ζεστό μεσημέρι του καλοκαιριού.
Πρέπει να βρεις έναν άνθρωπο για τον οποίο θα τα παρατούσες όλα και να αναγκαστείς να παρατήσεις την ιδέα του μαζί.
Πρέπει να συνειδητοποιήσεις πως η ζωή σου πήρε έναν δρόμο που δεν διάλεξες εσύ.
Να ευχηθείς να ήσουν για μια στιγμή άλλου, σε εκείνο το “εκεί” που τόσο σου έχει λείψει.
Να έρθει η μέρα που δεν θα μπορέσεις να παραδεχθείς τα συναισθήματά σου, ούτε καν στον εαυτό σου.
Να δεις τον κόσμο σου να καταρρέει τριγύρω μα και μέσα σου.
Πρέπει να συνειδητοποιήσεις πως κάποια όνειρά σου δε θα πραγματοποιηθούν ποτέ και ακόμη πως ποτέ δε θα καταφέρεις να τα έχεις όλα.
Πρέπει να αναγνωρίσεις, λόγω εμπειρίας και όχι θεωρίας, πως τα ωραιότερα πράγματα στη ζωή δεν είναι πράγματα, αφού επιθυμήσεις κάτι που δεν μπορείς να αγοράσεις.
Πρέπει να χάσεις το κορίτσι πριν βρεις το θάρρος να της εξηγήσεις.
Και πρέπει να πεθάνεις μερικές φορές πριν μπορέσεις πραγματικά να ζήσεις.
“You have to die a few times before you can really live” C. Bukowski
[Αγγελική Μαυρομμάτη, Η ζωή και τα πρέπει με αφορμή τον Τσαρλς Μπουκοφσκι]
“Εγώ θα ήθελα ένα Δεκέμβρη με φώτα σβηστά και ανθρώπους αναμμένους…”
— Charles Bukowski
“Οι άνθρωποι γενικά κρίνουν περισσότερο απ΄τα φαινόμενα παρά απ΄την πραγματικότητα, γιατί η όραση ανήκει σε όλους, ενώ η αντίληψη σε λίγους.”
-Πλάτων
Η ζωή μου
“Human relationships are strange. I mean, you are with one person a while, eating and sleeping and living with them, loving them, talking to them, going places together, and then it stops.” - Charles Bukowski
when Charles Bukowski said "and when nobody wakes you up in the morning, and when nobody waits for you at night, and when you can do whatever you want. what do you call it, freedom or loneliness?"
