you must know, it was all for you...

[quotemadness]

I understood myself only after I destroyed myself. And only in the process of fixing myself did I know who I really was.

Sade Andria Zabala (via quotemadness)

[heavyrain-dc]

“Promise me not to hide yourself when you’re in pain, it’s unfair that we laughed together but you cried alone”

— Unknown

[iladyse]

[artesonraju]

[beznadziejno-sc]

“Noce wywlekają ze mnie innego człowieka, każą myśleć, każą planować i zastanawiać się nad własną przyszłością. To wszystko jest chore. Ja w nocy i ja w dzień to dwie różne osoby.”

— Jakub Małecki

[domsaaa]

“A może to taka stała faza, nieodłączny element czytelnictwa - że czyta się, więcej i więcej, aż się oszaleje. Bo może nie da się zmieścić w głowie tylu różnych historii i pozostać normalnym.”

— “Dżozef” Jakub Małecki

[gabrielledot]

[tanie-slowa]

"Bardziej niż jej urodą byłem oszołomiony nadzwyczajną, niesamowitą wręcz samotnością czającą się w jej oczach."

- Mistrz i Małgorzata, M. Bułhakow

[perrfectly]

[gabrielledot]

[swiat-bajka]

“Człowiek powinien mieć takiego swojego człowieka. Do kochania, do przytulania. Na spacer i żeby napić się herbaty w chłodny wieczór. Powinien mieć takiego “swojaka”, któremu powierzy tajemnice, rozterki, podzieli z nim radość i łzy. Człowiek powinien mieć do kogo otworzyć usta i serce. Wtedy to życie ma sens.”

— Kaja Kowalewska

[kololowanki23]

“„Zapominamy, jak ważna jest zwyczajna rozmowa, wspólna kawa, dobre słowo do poduszki. Zapominamy, że to słowa budują mosty, a milczenie jak ogień je spala. Zapominamy, ile znaczą drobiazgi, dobre gesty, ciepło głosu, smaki i zapachy. Zapominamy, że mamy emocje i marzenia. Zapominamy, że jesteśmy ludźmi…”

— Kaja Kowalewska

[kateoplis]

[gabrielledot]

Nie jesteśmy stworzeni do samotności, Marto. Nie rozkwitamy bez drugiej osoby.

[flamande]

[gabrielledot]

[cytatami-do-mnie-mow]

“Nigdy nie usiłowałam sprawić Ci radości, a jednak jesteś mi równie bliski jak moje własne serce. Przywykłam do Twoich słów, do tonu Twojego głosu. Do myśli, które były zawsze moimi. Przywykłam do Ciebie.”

Halina Poświatowska