[geberiyorum]

hadi yaşamayı beceremiyoruz, ulan bi insan ölmeyi nasıl beceremez lan.

[geberiyorum]

kafam o kadar dolu kı uyuyamıyorum gunlerdır cozemedıgum bı çıkmazdayım ne yapmam gerektıgını bılmıyorum çok yıpranıyorum tukenıyorum hemen en ufak seyde ınsnaları bana karşı savunmandan bıktım bıktım bıktım arkasında olman gereken ınsan benken sen hep benım karsımdasın sankı mevcut bır savasın ıcerısındeyız ve sen benım karsı cephemde benımle ölumune savasıyosun

[geberiyorum]

allahım. ben bu hayatı baştan yeniden yaşamak istıyorum. yalvarırım ben bu saatten sonra bu hayatu duzeltemem. ben yeniden başlamak istıyorum. yapamıyorum ben. cok fazla acı çekiyorum. geberıyorum ben öluyorum. allahım nolur benı yanına al

[geberiyorum]

yapamıyorum. yaşayamıyorum ben. sendelemekten çok yoruldum. çok acı çekiyorum, bitmiyo, geçmiyo. hani insan acıyla yaşamayı öğrenirdi hani her şey geçerdi.

[bvcwei]

Uzun süredir mesele iyi hissetmemek değil. Hissetmemek. Bir boşluğu yuvan sanmak ve ona aldanmak. O yuvadan kovulmak defalarca ama gidememek. Yaralarına bile boşluktan bir parça bulaştırmak ve elini yüzünü boşlukla boyamak. Bütün olamamak. Aynalarda bir bütün göremedikce kırmak istediğin tüm aynaların zihninden yavaşca yerlere düşüp bin parçaya ayrılması mesele. Siyah kara delik gibi hayal edilen o boşluğun aslında bazen karşınızda duran o insan olabilecek olması. Ve benim o insan olmam mesele. Ama mesele sizin meseleniz artık. Ben o boşluğu mesele etmeye geciktim.

[geberiyorum]

ben senı yükseltmeye çalıştıkça sen beni dibe çekiyorsun. yoruldum çok yoruldum.

[geberiyorum]

ben eskiden çok gülerdim. sevdim mi tam severdim. ama gitmeyi yine beceremezdim. ama eskiden çabalardım. çok çabalardım, çok isterdim. az nedir bilmezdim. şimdi yetinemiyorum da gidemiyorum da.

[dizeleresrar]

sen yaraya dikiş attığını sanırsın, aynı günün gecesi balkonda ellerin uyuşana kadar oturursun, yanında olsam sigaranı ben tutardım

[kuyudan]

Sen ve ben acıdan bir dağız, sen ve ben bu dünyada bir daha hiç karşılaşmayacağız.

[geberiyorum]

affedemedim. eskiden olsa bana gelmen için dünyayı yakardım, kendimi hiçe sayardım. yıllar geçti, hislerim değişmedi ama sanırım köreldi. geldin, bana geldin. hala aklım almıyor ama geldin. geldin gelmesine de ben kabul edemedim. beni bırak bu yerde, artık seninle olamam dedim. affetmeyi her şeyden çok isterdim, affedemedim. yalan söyledim, ben seni sevmeyi hiç bırakamadım. ama affedemezdim.

[endergelisenataklar-deactivated]

"sigara ve kahveyi saymazsak evde yalnızım, günlerdir söylüyorum; sigara ve kahveyi saysak da evde yalnızım."

[yasayamiyoruz]

ayrılık diye bi' şey yok. bu bizim yalanımız. sevmek var aslında özlemek var beklemek var. şimdi neredesin ne yapıyorsun. güneş çoktan doğdu. uyanmış olmalısın. saçlarını tararken beni hatırladın değil mi öyleyse ayrılmadık. sadece özlemliyiz ve bekliyoruz. zamanı hatırlatan her şeyden nefret ediyorum. önce beklemekten. ömür boyunca ya bekliyor ya bekletiyor insan ikisi de kötü ikisi de hazin tarafı yaşantımızın. bi' çocuğun önce doğmasını bekliyorlar sonra yürümesini konuşmasını büyümesini. zaman ilerliyor bu defa para kazanmasını kanunlara saygı göstermesini insanların sevmesini aldanmasını aldatmasını bekliyorlar. ve sonra ölümü bekleniyor insanoğlunun.

[yasayamiyoruz]

bugün seni görünce anladım ki ben senin aşkını yenemiyorum selma. ben bu dünyanın tepesine de çıksam seni unutamıyorum. ben kalbim olmadan da yaşarım sandım ama yaşayamıyorum. ben sensiz yaşayamıyorum selma.

[spacentus-deactivated20210529]

orada havalar nasıl bilmiyorum ama burada artık adın bile anılmıyor.

[geberiyorum]

ait olduğumu düşündüğüm her şeyde sadece misafirmişim.

[antikaruhum-deactivated20200918]

beni, ”sana bir şey olmaz.” diyerek kör kuyulara ittiler. ama biliyor musunuz. bir şey oldu. 

[askuyuyor-deactivated20250527]

Nilgün Marmara'nın “her şeyi yazmıyorum, korkuyorum. yazarsam çok dağılacağım gibi..” dediği yerdeyim.