İnsan ya açısından yaşarmış ya da sevdasından. Beni yazmaya, içimi dökmeye iten şey ne bilmiyorum. Bazı insanlar konuşarak birilerine anlatarak azaltıyor acılarını, ben kimseye anlatamadığım için yazıyorum daha doğrusu anlatacak kimsem olmadığı için. Mutluluğu yanlızlıkta buldum belki de🤷🏼♀️ anlamak zor hayatı ailemin sevgisinden şüpheliyim, dost arkadaş fln etrafımda kimseyi istemiyorum ailemin sevgisine inanmazken onların sevgisinin gerçekliğine inanmam mümkün değil he bide aşk var en son biri girdi hayatıma tüm ön yargılarımı yıktım, öyle bir beni sevdiğini hissettirdi ki sanki daha önce hiç sevilmemişim ve bu duyguyu ilk kez tadıyorum gibi. Birkez tartıştık akşamında evime geldi aldı gönlümü, çok değil 1 buçuk hafta sonra filan çekti gitti yani aşk denen o Duygu da yalan benim için artık:)
