Öğret bana, nasıl unutulur düşünmek?
~Romeo ve Juliet
No title available

titsay
I'd rather be in outer space 🛸
todays bird

Kiana Khansmith
Not today Justin
almost home

#extradirty

oozey mess
Phantogram Three

No title available

Jimmy Eat World
No title available

❣ Chile in a Photography ❣
macklin celebrini has autism
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
cherry valley forever
EXPECTATIONS

ellievsbear
NASA

seen from Bangladesh
seen from United States

seen from United States
seen from Indonesia
seen from United States
seen from Russia

seen from Colombia
seen from Paraguay

seen from France
seen from United States
seen from Jordan
seen from United States
seen from United States
seen from United Kingdom
seen from Bangladesh
seen from United States
seen from France

seen from Morocco
seen from United States
seen from France
@geceyarisiokyanus
Öğret bana, nasıl unutulur düşünmek?
~Romeo ve Juliet
Seni dinlemek isterdim. Anlatacak çok şeyin varmış gibi duruyor.
Anlatacak çok şeyim var mı bilmiyorum ama çok teşekkür ederim
Kırılırsın, canın yanar ama yinede gülümsersin ya... Bir süredir tam olarak yaptığım bu.
Bana sen yazmıyorsun diyen arkadaşım 4 gündür yazmıyor. Sonra ben yazmayınca ben yazmıyor oluyorum. 3 yıl sonra ben barışmıştım. Ona kırgın olmama rağmen ben mesaj atmıştım yine. Gerçekten ne yapsam boşa. Ama alıştım artık. İnsanlarla yakın olmaya çalıştıkça onlar uzaklaşıyor. Ben çabalamayınca da yine aynı. Bıraktım artık çabalamıyorum kimse için.
Bu hesabı sadece kendimi kendime anlatmak için açmıştım. Konuşamadığım şeyleri yazmak, belki de içimdekileri dökmek için. Epeyce süredir bir şey yazmadım. Hayatım düzene girdiği için değil sakinleştiğim bir dönem olduğu için. Mutlu muyum? Hayır. Mutsuz muyum? Yine hayır. Bazı anlar yine kendimi kötü hissediyorum. Ama hep yaptığım gibi sessizce geçmesini bekliyorum. Buraya yazmak bile artık boş geliyor, Ama burayı kapatmak da istemiyorum. Çünkü bir gün yazma ihtiyacım olduğunda tekrar yazabilmek için.
Yazacak çok şey var ama yazabilecek gücüm yok. Günlerim hep aynı düzende ilerliyor. İnsanları izliyorum, kaderime üzülüyorum ve sonra sessizce kabulleniyorum.
"Üzülme anla artık belki de huzur buldu..."
Bazı yerler vardır ki özlesen bile dönemezsin.
Bazı insanların en büyük korkusu yalnız kalmaktır. Ben uzun zamandır kendimi o kadar yalnız hissediyorum aksini düşünmek daha da korkutucu geliyor. Bir gün sevileceğime ya da birilerinin "Keşke o da burada olsaydı." diyeceğine hiç inancım yok. Bazen hala delirip delirmediğimi kontrol ediyorum. Bunu düşünmek bile aklımı zorluyor. Sadece merak ediyorum neden hiçbir zaman hiçbir işim yolunda gitmedi. Çok mu günah işledim ya da ben mi başlı başına yanlışım? Bilmiyorum ve düşünecek gücü kendimde bulamıyorum. Hislerimi anlatacak kelimeler yok. Sadece bu his öyle ki nefes almamı bile zorluyor, yutkunamadığım ve boğazımda kalan bir yumru gibi.
Uzun zamandır burayı günlük olarak kullanmadığımı fark ettim. Bu yüzden bugün biraz konuşacağım. Birkaç gündür pek doğru düzgün uyuyamadım. Aklım çok meşguldü ve bu ister istemez uykumu da etkiledi. Ruhen ve bedenin çok yorgunum bir süredir. Dün hastaneye gittiğimde yine bolca düşünme fırsatım oldu. Kendimi ve bunca zaman yapamadığım onca şeyi sorguladım. Hayatımda hedeflediğim veya haylini kurduğum hiçbir şey olmadı. Hiçbir zaman bir yerlerde yer edinebildiğimi düşünmedim. İnsanlar hayalleriyle yaşar ve benim hayallerim çoktan bitti. Belki de içimdeki geçmeyen sıkıntının sebebi budur bilemiyorum. Ait olmadığın yerlerde istemediğin şeyler için çabalamak, hayallerinin başkasının hayatı olduğunu görmek gerçekten insanın canını çok yakıyor. Hayat tercihlerden ibarettir. Hep böyle düşünmüştüm. Önümüze sayısız yol çıkar. Ve biz ise bazen sonunu bilmeden tercih yaparız. Ama bazen bazı şeyler vardır ki başka tercih hakkın yoktur. Yaşanması gerekir ve sende yaşarsın.
Bir süreliğine çoğu şeye ara verme kararı aldım. Özellikle sınavlarım bitene kadar. Hem biraz kendimi dinlemek için hem de sınavlara daha sağlıklı bir şekilde girebilmek için. Arada bir girerim buraya yine eskisi kadar aktif olmasam da. Okuduğunuz için teşekkür ederim. Bunca zaman burada olduğunuz için. 🫶🏼
Ben iç dünyama dönüyorum. Orada hayal kırıklığına yer yok.
~Tutunamayanlar
Hiçbir zaman bir yerlerde yer edinemedik.
Umarım bir gün yaşattıklarınızı yaşarsınız.
Benim niye etrafımdaki insanların bana gram hayrı dokunmuyor anlamıyorum. Ne yapsam boşa.
İki tür insan vardır. Kırıldıkları için herkesi kırmaktan çekinenler ve kırıldıkları için tüm duygularını kaybedip insanları kırmaktan çekinmeyenler.
Kendime gülmeyi hiçbir zaman yakıştıramadım. Sanki hep ağlamak daha çok yakışıyormuş gibiydi. Belki de bu yüzden gerçekten güldüğüm anlar nadirdir.
Geç olsa da şunu anladım ki birini iyileştirmek veya birine iyi gelmek zorunda değiliz.