gedichten verzameling @gedichtenverzameling - Tumblr Blog

lapjesman

Ik droomde over een andere wereld

Hoe ik verdween in de rook

Van een naamloze stad

Hoe ik iemand tegen kwam

Haar naam te snel vergat

Omdat vergeten

Om dat draaide

Vergeten

Ze draaide zich om

En kwam niet meer terug

Daar draaide het om

woordenlettersleestekens

Verjaardag (sociaal ongemak met gebak)

hé hallo

bier en taart staat in de koelkast

't is zelfservice vanavond

haha

ja het gaat hard hè haha

ja haha alweer drieëntwintig

waar is de tijd gebleven hè

hé leuk

gezellig dat je er ook bent

koffie of gaan we gelijk aan de drank

ja je wordt maar één keer drieëntwintig hè

haha

leuk

stormvanwoorden

Ik sta op een steiger, de sterren kijken op mij neer alsof ik een armoezaaier ben, of een koning - het zijn beide schooiers.

Ik kijk naar de reflectie in het meer; dit is hoe ik mezelf echt maak ik zie het en ik hoor het:

de echo van een pauw -

hij wil zijn veren laten zien en knipt ze zelf af

waar is het kader om ze in op te hangen?

lapjesman

Want geen kleur is hetzelfde

In een ander licht

Elke schaduw

Brengt zijn eigen duisternis

We zijn eigenlijk nog maar net geboren

En voor je doodgaat wordt je misbruikt door je eigen verstand

Je gebruikt het

Om weg te drijven

Bij jezelf

En aan de oever roepen ze

Gebruik je verstand

lapjesman

En de dozen op zolder

Zullen je pas bij de volgende verhuizing

Herinneren aan wat je vroeger deed

Onthoudt wat er overblijft

Dat is wat ze zei

Ik vergeet snel

Vergeef mijn herinneringen

En stop ze weg op zolder

gedichtenoverdingen

ter goedprating van mijn verbale ambivalentie

Wat ik zeg rijmt misschien niet met elkaar

maar ik ben dan ook nooit fan geweest van bakerrijm of andere simpele versjes.

rijmendichtenriver

De weg lijkt korter van jou naar mij toch lastig te ovebruggen alsof er honderd wegen tussen liggen, kris kras en lonkend op de loer, liggend, juist dat wat ons weerhoudt wel of niet elkaar te bereiken of uberhaupt de route alvorens te bekijken. Want jij en ik wij komen nooit.

- r.iver

woordenprutselaar

Twee jaar

Twee jaar heb ik er verdoome zelf voor gekozen

Bewust besloten vanbinnen te blijven en te schrijven over hoe het er hier uit ziet

Hoe het er hier groet

Ontmoet

Tenietdoet

Twee jaar

Twee jaar heeft het verdomme gekost

Mijn vanbinnen bijna uitgekotst

Groot gemors van suicide en mij zie je

Nooit weer

Niet meer

Nooit weer

Niet meer

Nooit weer

Dat

Los

van jou en vrij in mijn

Lichamelijkheid, mijn levendigheid

Ledematen hadden nooit zo veel gerend

Het is er weer, iets wat nooit was

Een door acceptatie overgoten glas

Vrij te overspoelen en te golven waar het gaat

En verdomme

Het mag niet verder dan mijn vier muren gaan

Stom quarantaine

sterrenzien

Wereldwijd worden elk jaar hitterecords verbroken alsof het een olympische sport is en de schuld ligt natuurlijk bij de persoon die een licht te veel heeft gebruikt, de kraan een seconde te lang heeft open laten staan en te vroeg naar de verwarmingsknop gegrepen heeft in plaats van voor een extra trui te gaan.

De politieke leiders die met bazooka’s staan te pronken proberen ons wijs te maken dat wij met onze waterpistolen de ozonlaag kapot hebben geschoten, dat we te veel het vliegtuig hebben genomen terwijl hun privéjets niet bewogen en dat alle hoop op toekomst op lange termijn al is vervlogen.

Maar dat gaan wij toch niet meer meemaken.

stormvanwoorden

Als ik een vogeltje was, zou ik dan de wereld rondvliegen, of een nestje bouwen?

Als ik een vogeltje was, zou ik dan nog bang zijn om te vallen, of net de afgrond opzoeken?

Als ik een vogeltje was, zou ik dan tegen de stroom in gaan, of me laten dragen door de wind?

Als ik een vogeltje was, zou ik dan mijn vleugels spreiden, of dromen dat ik kon zwemmen?

Als ik een vogeltje was, zou ik dan een vogeltje willen zijn?

allebeetjeshelpen-deactivated20

Evidentie

Evident is het niet

ik verzet me tegen

de manier waarop

je naar me kijkt

je bent aantrekkelijker

dan dat glas

scharlakenrode wijn

dat we samen drinken

vochtig, donker maar fris

slechts verlicht door

de schemering

van een olielamp

wijnproeven was nog nooit

zo interessant

hier in de kelder

met jou

overanalysedinthought

Binnen

Waar de storm niet woedt maar woelt

Geen wolkendek

Wel wollen dekbed

Bliksemschichten die zich richten

In de blik tussen onze gezichten

Waar de wind in onze adem deint en daalt

Geen eb, geen vloed

Golven toch in overvloed

Neerslag ten noorden van je hand

Kusjes die ik op je vingertoppen plant

Waar de hagel niet tikt maar ‘tickle-t’

Stress welvaart niet

Met dit lagedrukgebied

Vandaag is compleet ijsvrij

Want vandaag was jij bij mij

En nu regent het poëzie

“Binnen” - R.F.

hoorjemij

“De tranen in mijn ogen dansen, maar deze keer niet van verdriet. Ik lig met mijn hoofd op jouw schouder en ik weet nu, dat ik me echt gelukkig voel.”

— Ik voel me geliefd