neem mij mee

een snuifje anxiety en existentiële crisissen

[sterrenzien]

[blauwemuren]

het gaat zo snel er is geen rem, stoppen kunnen we niet.

we gaan te snel, laat het stoppen.

laat me even alles laten bezinken.

we gaan te snel, veel te snel, stop even. nu, alsjeblieft.

[sterrenzien]

Kan je me nog blogs aanraden die iets doen met Latijn? Of wat zijn jouw favoriete blogs hier op tumblr?

Ik ken er enkel die (naast het Latijn) in het Engels communiceren. @interretialia is continu bezig met Latijn, @labentiasidera deelt quotes met vertaling en heeft veel tips. @plasmapop vertaalt Latijnse poëzie op prachtige wijze en @chelidonart maakt comics over de Romeinen die mij echt emotioneel kunnen maken :)

[sterrenzien]

Pauze

Geef me even Zet het leven stil voor mij Alles is constant in beweging en ik weet niet waar ik ben

Bevries het slijten van de dagen Laat mij op mijn schaduw staan Doe mijn zorgen vervagen Ook al zullen ze niet vergaan

Men noemt een minuut soms wel een eeuwigheid Geef mij er dan tien Ik wil hier gewoon eens zijn Ik wil de sterren zien En ik wil herontdekken hoe mooi het leven echt kan zijn Wat een mirakel elke dag is En wat voor wonder het is dat wij bestaan

Laat mij zwemmen in het heden Zonder te verdrinken in het verleden Gooi elke romantisering van de toekomst Nu een ogenblik overboord

Laat mij gewoon eventjes alles aanraken Wat het hier en nu te bieden heeft

[sterrenzien]

Wereldwijd worden elk jaar hitterecords verbroken alsof het een olympische sport is en de schuld ligt natuurlijk bij de persoon die een licht te veel heeft gebruikt, de kraan een seconde te lang heeft open laten staan en te vroeg naar de verwarmingsknop gegrepen heeft in plaats van voor een extra trui te gaan.

De politieke leiders die met bazooka's staan te pronken proberen ons wijs te maken dat wij met onze waterpistolen de ozonlaag kapot hebben geschoten, dat we te veel het vliegtuig hebben genomen terwijl hun privéjets niet bewogen en dat alle hoop op toekomst op lange termijn al is vervlogen.

Maar dat gaan wij toch niet meer meemaken.

[blauwemuren]

mijn leraar zei we kijken wel maar we zien niks meer. hij bedoelde hiermee dat we kijken naar de wereld om ons heen. maar we geven het geen aandacht. we denken er niet meer over na. we zien het niet.

als je volgens een vaste route reist, zie je niks meer. alleen iets wat afwijkt. maar de bomen die er altijd staan, de stations die nooit veranderen, de weilanden die niet verdwijnen, de huizen die er altijd zijn, die zie je niet meer.

we kijken en we kijken en ik wil zien.

[streeploos]

“Misschien is gemis wel het meest tastbare bewijs van geluk, van geluk dat is geweest, weliswaar, maar evengoed demonstreert dat het bestaat, als concept.”

— Griet Op de Beeck, Gij nu

[sterrenzien]

Soms heb ik het gevoel dat ik een bezoeker ben op aarde. Een toerist in mijn eigen leven. Alsof ik alles minder goed begrijp dan alle anderen, alsof ik constant de weg kwijt ben en nooit op de hoogte ben van de plaatselijke gewoontes. Ik sta verdwaald in het midden van de straat die het leven is en iedereen loopt of rijdt me gewoon voorbij, op weg naar een duidelijke bestemming.

Zita Theunynck - Het wordt spectaculair. Beloofd. 

[ongerijmd]

gebroken wit

we blijven maar dezelfde dingen zeggen.

knetterende stroomkabels vullen mijn hersenen. ik heb het antwoord niet en de vraag ben ik vergeten.

de zee ruist in onze longen we stikken in vergruisde plastic flessen. 

we houden elkaar vallend vast. ik had het anders gedacht.

[sterrenzien]

Catullus 5

Laten we leven, mijn Lesbia, laten we liefhebben; al wat anderen zeggen is geen cent waard!

Dagen kunnen sterven en herrijzen, maar wanneer ons laatste uur heeft geslagen, is de nacht één om oneindig in te dromen.

Geef mij duizend kussen,  en nog, meer dan er al dagen geweest zijn, en nog, meer dan de seconden in een nacht, en nog, meer dan in alle mensenlevens samen en nog, tot in het hiernamaals, zodat niemand die ooit de som uitkomt de kans heeft om jaloers te zijn.

[sterrenzien]

We zijn bang om in de vergetelheid te verdwijnen terwijl we de kans dat ons bestaan wordt naverteld alsmaar verkleinen.

[sterrenzien]

en ik zou nog steeds echt alles, alles, maar dan ook alles voor u doen

[sterrenzien]

Catullus 51 (2)

zie hem daar bij jou wat een god, wat een geluk het moet zijn dag wel zijn en dus tijd voor wat gepluk

door jouw lach raak ik echter al mijn grond en verstand kwijt je zachte zicht zaait in mij een tegenstrijdigheid

elke cel in mij bevriest ik ontvlam in jouw macht liefde maakt naast blind ook doof ik ben de zon in de nacht

het is windstil en ik verga in brand door al de kou ik implodeer en explodeer want ik verga van jou

[stormvanwoorden]

We kijken naar de sterren, en schrijven er over, met een bewondering die we blijkbaar alleen kunnen opbrengen voor hemellichamen. Alsof we daarvoor over een aparte categorie van liefde beschikken. Waarom - vraag ik mij dan af - kunnen we deze liefde niet opbrengen voor onze eigen lichamen die van hetzelfde stof, dezelfde glinsteringen, gemaakt zijn?

[sterrenzien]

Catullus 51 (1)

Die man, hij kan de goden evenaren Of beter, hij zou ze nog overtreffen Hij zit bij jou en mijn dromen gaan varen

Hij hangt aan je lippen

Jouw gouden lach ontrukt mij aan mijn zinnen Ach arme ik, want als ik je heb gezien Dan weet ik niet meer waar ik moet beginnen

Plots voel ik me ziek

Mijn stem is weg, mijn tong is verlamd, wat nou? Een vlam, een vuur, een brand doorheen mijn lichaam Suizende oren, o hoe ik van je hou

Het licht valt uit

Vrede, dat is echt het lastigste voor mij Door vrede verlaten mijn voeten de grond Vrede vloog voor heersers altijd snel voorbij

Het zorgt voor vernietiging

[sterrenzien]

Ik zal doorgaan. Ik ga blijven vechten en nooit stoppen. Enerzijds ben ik dit verplicht aan alle mensen die in mij geloven, anderzijds is dit ook het beste wat ik kan en moet doen voor mij. Mijn toekomstige zelf zal mij het meest dankbaar zijn voor momenten zoals deze, momenten waarop ik beslis dat ik niet zal opgeven maar mezelf ga blijven smijten.

[sterrenzien]

wat zijn we toch aan het doen

neptunus huilt bij het zicht van het water stikkende schildpadden  verdwijnende vissen

zijn eens ooit zo gevreesde oceanen zijn een afvalberg geworden

innoveren produceren consumeren creperen

hij bracht kolkende gevaren naar het land die stadsmuren en torens aankonden maar die metershoge golven gaan niet op tegen onze muur van onverschilligheid

het liefst zou hij zinken in zijn zeeën verdrinken in zijn tranen

maar dat is het nadeel van een god zijn doorheen het goede en het kwade blijft hij verplicht in leven