Gel Tezkere

Uzun dönem uzak mesafeli aşkın, kısa dönem yakın bekleyişi...

[geltezkere]

Bir fincan kahve neler yaşattı öyle?

Bazen bir fincan kahve duygulandırır seni ☕️ Birlikte içemediklerine, birlikte içtiklerini özlediğine yanarsın. Bir fincanın hatrı olan kırk yılı bir yastığa baş koyamadan geçireceğine yanarsın. Belki mesafelerin o kırk yıldan çaldığı süreye yanarsın. Gene de güzel, birlikte içmenin hayali bile güzel...

[geltezkere]

Sevdiniz mi çok sevin, onu mutlu etmek için bir yumurtanın içine kalbinizden gelen aşk sözcüklerini doldurabilecek kadar 🐣 Hediyelerinizin detaylarına titiz olun ama en çok sevginizde titiz olun. Gerçekten sevin, her şeyiyle sevin, gereksiz beklentilere girmeyin, imkansız şeyler istemeyin. Fedakarlık yapmaya, sevginin karşılıklı paylaşmayı gerektirmesine alışın, inanın, güvenin. Varlığınızı, kişiliğinizi koruyun ama koşullar koymayın. Karşınızdaki insanın da kişiliğinin olduğunu unutmayın, değiştirmeye çalışmayın💞 İlişkinizi yatırım gibi görmeyin, açık olun, dürüst olun. İnanın, güvenin, gözlerinin ta içine bakarak konuşun ve asla kıyaslamayın. 💑 Çokça sevin, güzel sevin. Mutlu ederek mutlu olabilecek kadar sevin 💜 Sevgililer gününüz kutlu olsun, her gününüz Sevgililer Günü olsun 🌸 (Evet, yumurtanın içini boşaltıp temizledim, kurutup boyadım ve ben hazırladım bu hediyeyi sevdicek askerken, şimdi anılarımızı sakladığımız kutuların birinde duruyor ☺️)

  #sevgili #14Şubat#valentinesday #askeryarenleri #aşk #hediye #hediyekutusu #sürpriz #aşksözleri #askerlik #özlem #sevgililergünü #love #likes #couple #diy #seniseviyorum #seniçokseviyorum #mutluluk #giftideas #giftideasforhim

[geltezkere]

Buralarda birileri var...

Görüyorum, hissediyorum buralardasın...

Burayı okuyorsun, benim hissettiklerimi yaşıyorsun. Ama ben senin hislerini paylaşamıyorum. 

İşte o yüzden, bir Instagram hesabı açtık. Orada sadece kendi hislerimizi değil, seninkini de paylaşacağız. Gelmek ister misin? 

Bizi takip edersen, tüm hasretlikler adına çok mutlu oluruz :) 

instagram.com/geltezkeregel

@geltezkeregel

[geltezkere]

Vay anam vay, neler dönmüş Serhat ya!

Yolun ne şekilde bloguma düştü bilmiyorum ama, hoş geldin!

Yıllar önce yazmayı bıraktığım bloguma bir baktım ki ziyaretler devam ediyor. O zaman bir iki kelam etmek gerekir, diye düşündüm. 

2014′tü askerlik macerasının yılı. Şimdi 2019′dayız. 

Sanıyordum ki askerlik yaşayacağımız en büyük zorluk, ama değilmiş. 

Bugüne gelene kadar o kadar çok şeyle uğraştık, öyle mücadele ettik ki. Hep birbirimize sarılarak, günün sonunda yine birbirimizden güç alarak...

Şimdi ise evliyiz, kendi yuvamızdayız, yine her gün birçok şeyle mücadele ediyoruz, ama uğruna çabaladığımız en önemli şeyi başardık. 

Vazgeçmeyin! 

[geltezkere]

Benimlesin.

Geçtiğimiz sene bugün tam 41 gün olmuştu askerliğinde. Döneli 9 ayı geçmiş, hala asker görünce değişik oluyor içimiz.

[geltezkere]

Şafak sıkıştırması

Şafak sıkıştırması diye bir şey var, günler azaldıkça ağırlığın arttığı. Sona değil de, başa geri sayar gibi. 

Ne olacak, ne bitecek, çıkınca neler yapacağız, çıksa da özlediğimiz şeyleri yapsak, birlikte film izlesek, denizin mavisine baksak, gökyüzünün mavisine dalsak, muhabbet ederken çaylarımızı soğutsak diye düşündüren... 

Bir de şafak sıkıştırdıkça uyuzluğuna ağırlaştırılan koşullara dayanmak var.

Şafak sıkıştırması diye bir şey var ve şafağın sıkıştırdığı iki kişi. 

Zaman geçmiyor isimli çalışmam:

[geltezkere]

Askere gideceklere ve asker göndereceklere tavsiyeler (artık ne kadar işinize yararsa)

Eskiden çok daha zormuş askere gitmek ve asker yolu beklemek evet. Ama biz de eski zaman insanları değiliz. İmkanlarımız arttıkça daha fazlasını istiyoruz. Konuşurken görmek, her an haber almak, "son çevrimiçi zamanı"nı görmek bizim için yaşamsal fonksiyon gibi. Beklemeye katlanmak bizim için daha zor. 

Ne var ki el mahkum. Filinta gibi adama aşık olmuşsunuz, o da size aşık olmuş. Gözünüzde, gönlünüzde, hayalinizde bir o var. O zaman ne yapıyoruz? Kaderimize razı olup bekliyoruz. 

Peki nasıl dayanacağız? "Dayanabilecek miyiz?" diyenler için ağzımı bozmuyorum, parantez içine yönlendiriyorum bu şahsiyetleri. (Birkaç ay dayanamayacaksan boşa üzülüyorum numarası yapma küçük kız, sözlükler senin gibi bekleyeceğini söyleyip, iki hafta sonra asker adama "sorn snde deil bnde, elveda!" diyip, Facebook'ta öteki adamla fotoğraflarını paylaşanlara sövgülerle dolu.)

O yüzden eskilerin tabiriyle bir yaren olarak bir şeyler yazmak istedim. 

Askere gideceklere tavsiyeler:

"Amaaan ona ihtiyacım olmaz." dediğiniz şeyleri mutlaka yanınıza alın.

İnternetten bakıp, başkalarını dinleyip tasalanmayın, tutarlılık ya da genel geçer bir kural yok askerlikte. Yaşamadan öğrenemeyeceksiniz, hatta bir yaşadığınız ikinci yaşadığınızla aynı olmayacak. 

Mantığınızı yanınıza almayın.

Askere göndereceklere tavsiyeler:

Göndermeden önce çok ağlayıp göz pınarlarınızı kurutmayın, sonradan da çok lazım olacak. 

Her hafta görseniz, her gün konuşsanız bile çok özleyeceksiniz, emin olun. 

Kenarda köşede sizi sürekli dinleyecek, size sabredecek gerçek bir yakın arkadaş, sabırlı bir kuzen vs. olması size çok iyi gelecek. Çünkü konuşamadığınız ve anlatamadığınız her an iki katı kötü hissedeceksiniz. 

Sabırlı olun, değilseniz öğrenin. 

Daha kötüsünü düşünerek kendini teselli etmek faydalı bir yöntem.

"Ya daha uzağa gitseydi? Ya uzun dönem olsaydı?"

Yalnız değilsiniz, bu durumu sizin gibi, sizden daha kötü koşullarda yaşayan bir sürü insan var, unutmayın. 

Sabırlı olun, alttan almayı öğrenin. 

Askerdeki adama trip atmayın, yuh artık bunu da yapmayın yani. 

Bol bol hayal kurun. 

Gitmeden önce ve ziyaretlerinizde bol bol fotoğraf çekin. 

En küçük imkanınız bile olduğunda sürpriz yapın, fotoğraf gönderin, mektup yazın, el emeği hediyeler hazırlayın, ne bileyim sadece konuşabiliyorsanız sevdiği şarkıyı mırıldanın mesela. 

Sabırlı olun, evet yazmıştım ama gerçekten çok ihtiyacınız olacak. 

Siz ne kadar özlüyorsanız o kat kat fazlasını özlüyor, ailesini, ortamını, arkadaşlarını, sizi, hatta arabasını... Unutmayın. 

Yazabiliyorsanız yazın. Yazamıyorsanız da yazın ama yayınlamayabilirsiniz tabii. 

Göndermeden önce bir tişört ve bir şişe parfümüne el koyun. Geceleri parfümü tişörte sıkın, sarılın, koklaya koklaya mis gibi uyuyun. (Kıh Kıh Kıh)

Pozitif olun. Olmak zorundasınız. Bu kadar zor bir durumda ona umut vereceksiniz değil mi? Aferin size! 

Oradayken, normalde aynı masaya oturup bir bardak çay içmeyeceği insanlardan emir alacak, ne kadar saçma olsa da yapmak zorunda kalacağı bir sürü şey olacak. Ne kadar zor değil mi? Bunu düşünerek daha da sabırlı olun, daha da iyi davranın.

Sevdiğinizi söyleyin, bol bol, çekinmeden. Ne kadar özlediğinizi de söyleyin. Stratejik davranmanın sırası değil, zaten ilişkinizde hiç stratejik davranmayın o ne öyle yahu? 

Bu ve bunun gibi bir sürü yazı okuyacaksınız. Tabii ki okuyun. Ama unutmayın, sizinki size özel bir deneyim olacak. 

İşte böyle. 

Bir de, döndüğünde büyük bir zorluğu birlikte aşmış, birbirinize çok daha bağlı bir çift olacaksınız. Bu da sizin ödülünüz olacak :) 

Başarılar! 

[geltezkere]

23.04.2014 - 20.46

Öyle seviyorum ki seni Tüm sevmeler utanıyor Anlatmaya kıyamıyorum

[geltezkere]

Çok bir şey istemiyorum aslında...

Çok bir şey istemiyorum aslında. Sadece her istediğimde sarılabilmek istiyorum. Özlediğim zaman akşam seni görebileceğimi bilip kendimi rahatlatabileyim istiyorum.

Mesela sana telefonda söylediğim şarkıyı, gözlerinin içine bakarak söyleyeyim istiyorum. Heyecandan sesim titrediğinde, senin gözlerin dolduğunda gıdıklayıp o havayı dağıtabileyim, kahkahana ortak olayım istiyorum.

Sen rahat ol, huzurlu ol, ben de bunu bilip rahat ve huzurlu olayım istiyorum.

Çok bir şey istemiyorum ki. Hep senle olayım istiyorum. Aklımın, kalbimin ve ruhumun olduğu yerde dursun bedenim, bunu istiyorum.

Market alışverişini iki kişilik yapayım. Sevdiğin bir şeyi alıp sana sürpriz yapayım. Çayı iki kişilik demliyim, demlediğim çayın yanına senin sevdiğin kuru yemişlerden koyayım istiyorum. Televizyon izlerken uykum geldiğinde başımı yastığa değil de omzuna yaslayayım.

Çok bir şey istemiyorum aslında, yemin ederim. Sadece sen ol, sadece seni istiyorum. Bir de her akşam çayı birlikte içmek...

[geltezkere]

Uykudan Önce Şiiri

09.04.2014 23.46

Başımda kara bulutlar varsa, sen onları dağıtıp götüren rüzgarsın

Eğer geceyse hala gözlerimde gökyüzü, sen güneşsin

Acıyorsa bir yerim eğer sebepli ya da sebepsiz, sen merhemsin

Eğer kupkuruysa dilim dudağım, sen susun

Her gün, her dakika, her saniye, her an aşksın sen

Elimi tutan, gözüme bakan, çayıma tat katan, yoluma yoldaş, hayatıma eş olan...

Cansın sen, bensin, benimlesin...

[geltezkere]

Ölüm ölüm dediğin nedir ki gülüm?

Ölüm ölüm dediğin nedir ki gülüm? Ben senin için diyet yapmayı göze almışım!

Tabii spor da. Şafakla kiloyu aynı anda saymak da değişik bir şey yani. 

Bunun için harika bir tartı tasarımı yaptım. Asker sevdiceğinin yolunu bekleyen her genç kızın rüyası, şafakla kiloyu aynı anda gösteren, üstelik görmemesi gereken kişilere göstermeyen muhteşem bir icat! 

[geltezkere]

Şafak kaç oldu?

En çok duyduğum soru bu. Olmadı, olmadı, şafak bir şey olmadı!!

Aklımdaki soru ise: 1 gün bu kadar kısayken, günler nasıl geçmek bilmiyor? 

Gel ey seher...

[geltezkere]

Yarın doğuyorum

Biliyorsun kıymetlim, özel gün takıntım yoktur. 14 Şubatmış, yıl başıymış... Ama bazı günler çok değerlidir benim için, doğum günleri gibi.

Her sene benim için yeni bir heyecan demek. En azından 25 yaşıma kadar daha mutlu, geçtiğimiz sene ise "30'a yaklaşıyoruz yahu" düşüncesiyle biraz daha buruk.

Her sene beklentim olurdu doğum günlerimden. Sevdiğim insanlarla bir arada olmak, eğlenebilmek. Belki küçük bir sürpriz. Gariptir ki çoğu sene hiç kimsenin doğum gününü atlamamış olmama rağmen, benimkiler pek sönük geçer, illa ki bir şeyler oluverir, belki de pek bir şey olmaz demeliydim.

Bu sene ise çok garibim.

Yarın doğum günüm ve son günlerde bu düşünce her aklıma geldiğinde gözlerimin dolmasını engelleyemiyorum. Bu sefer dert 30'a bir sene daha yaklaşmış olmak değil, özel bir şey olmaması değil... Özel birinin yanımda olmaması.

Bu sene çok garibim, keşke yeni yaşımın ilk nefesini seninle alsaydım. Hiçbir şey yapmasaydık da tek hediyem boynuna sarılmak olsaydı.

Ama sözümüz var.

Senin botla kep arasına kemerle sıkıştığın sürede geçecek olan tüm özel günlerimizin acısını çıkaracağız döndüğünde.

Biliyorum, yapacağız. Biliyorum, sen unutmazsın.

Yine de içimdeki garip histen kurtulamıyorum.

Bu yüzden yarın bir an önce geçsin istiyorum.

[geltezkere]

Çocuğu okula başlayan anne gibiyim

Bazen insanın içini çok garip hisler kaplıyor. Çaresizlik çok acayip. Evet, çok şükür ki iyisin, rahatsın. Ama biliyorum, ikimiz de aynı şeyden dolayı yoruyoruz beynimizi ve kalbimizi. Sen yaşıyorsun, bense düşünüyorum. Kılına zarar gelmemesi icin kendini her halükarda önüne atabileceğin bir varlık, bir boyunduruk altına giriyor, hiçbir anlamı olmayan şeyleri yapıyor, solunu sağını bilmeyen insanlarla her gün kilometrelerce yürüyüp solunu sağını baştan öğreniyor mesela. Yıllarca kendi kendini yönetmesine, kendi ayaklarının üstünde durmasına hayran olduğun kocaman bir adam, saçma bir düzende hayatının en verimli dönemini harcıyor. Belki bir masanın iki ucuna oturup da iki çay içip, iki lafın belini kırmayacağı adamlardan emirler alıyor. Sen yaşıyorsun, ben düşünüyorum. Zor da olsa dayanıyoruz.

Önce gözünün bebeği çocuğunu anaokuluna gönderen bir anne gibi hissettim kendimi. Rahat edebilecek miydin? Sağlığını koruyabilecek miydin? Arkadaşların olacak mıydı ya da kavga edecek miydin? Acemilikte ne kadar acemi kalacaktın? Hayat tecrübeni askerliğin hiçbir akla sığmayan mantığında kullanabilecek miydin yoksa bütün düzeni baştan mı öğrenecektin? Herkesin hakkında konuştuğu ama kimsenin gitmeden öğrenemediği yerde nasıl olacaktın?

Vermem, benim o!

Anaokuluna rahat alıştın bebeğim, hatta öyle ki sonuna geldik. Yarınki törenden sonra kurşun askerlikten çıkıp "gerçek asker" olacaksın. Bugüne kadar en çok zararı masumlara vermiş olan tüfeklerden birini çok gerekliymiş gibi omzuna alacaksın.

Arkadaşların, yatağın, talimlerin, düzenin değişecek. Benim biricik poşetim, usta birliğine geçecek. Peki alışabilecek misin? Evet alışacaksın, hatta daha uzun soluklu arkadaşlıklar kuracaksın belki de. Asla unutulmayacak iyilikler görecek ve yapacaksın. (Aynısının kötülükler için de geçerli olabileceğini düşünmek istemiyorum tabii ki...)

Ah benim gözümün bebeği...

İnsan kendinden çok ailesini düşünebilir heralde.

Ailem... Bitir de gel artık.

Beni resimlere bakmaktan çok, senin tek bir resme bakmak zorunda olman üzüyor. Rahat ol, kendin gibi olabileceğin bir yerde ol, bunu istiyorum. Ne de olsa nerede olursan ol yanımdasın zaten...

[geltezkere]

Gelsen de kahvenin tadı gelse.

Bir fincan kahvenin güzelliği senden Pişerken gözlerimi kapatıp ciğerlerime doldurduğum kokusu Bir yudumun damağımdaki bayram sebebi tadı 40 yıllık hatrı Küçücük fincanın kocaman sıcaklığı Falın umudu İçinde senin olduğun tahminler Bir fincan kahvenin güzelligi hep senden

Fotoğrafın kaynağı: Erdal Erdoğdu

[geltezkere]

Erkin Baba böyle dediyse vardır bir bildiği tabii.

[geltezkere]

Seni özlemek ne renk?

Hayır seninle dalga geçmeyeceğim, o yüzden böyle bir başlık atmadım. Renk körü olman benim için çok eğlenceli bir şey :) ("Aşkım bu ne renk? Bebeğim bu turuncu mu sarı mı?") ama amacım bunu anlatmak değil.

Her şeyin bir rengi var aslında, kişiye göre değişse de. Aşka kırmızı derler, huzura yeşil. Mor kimine göre şuh bir hava verirken bir diğeri için asalet demek.

Sen değil miydin ki ağaçların kökleriyle yapraklarını normalden farklı renklerde çizen?

Karar veremiyorum işte ben de.

Nasıl olduğunu sorduklarında özlemek kıpkırmızı, bir soru ile burnuma gelen kokun yakıcı gibi. Sonra seni anlatırken maviye dönüyor, iyi olduğunu söylerken huzurlanıyor, sakinleşiyor biraz daha.

Başımı yastığa koyduğumda kopkoyu bir lacivert. Binalardan ve ışıklardan uzak bir yerde izlediğimiz gökyüzünde yıldızlar son kez göz kırpıp yerlerini güneş ışınlarına bırakmadan az önceki gibi. Tişörtüne sarılıp yattığımda ise özlem karanlık geceyi kovan güneş gibi sarı.

Sabah uyandığımda hafif kavrulup pembeleşmiş seni özlemek. Bir günü daha yemenin huzuru tatlı bir gülümseme ile yerleşmiş dudaklarımın uçlarına. Rüyamda gördüğüm senin hayaline sarılıp, neredeyse aynı saatlerde uyandığımızı düşününce tüm aklım pespembe.

Ve özlemek bembeyaz elimde beklettiğim telefon çaldığında. Sadece özlemek mi ki? Her şey bembeyaz, dünya, o gün yaşadıklarım, adım attığım yollar, gördüğüm rüyalar, "yapılması gereken her şey" listesi, korkular, her şey bembeyaz. Sesini duyduğumda hissettiğim umut, mutluluk, ne yapıp edip seni "kıkırdatmanın" verdiği sevinç, her şey bembeyaz.

Tüm renklerde özlüyorum seni ve tüm renklerinle bana geleceğin günün hayaliyle mutlu oluyorum.