Isa akong taong mahilig matapilok.
Hindi dahil sa gusto ko itong palaging mangyari.
O kaya naman pinaplanong gawin.
Malamang ito ay dahil maliit ang paa ko para sa katawan ko.
O baka naman likas akong flat-footed at walang balanse sa katawan.
Maging ano pa man ang rason-
Madalas akong natatapilok.
May mga tapilok ako na parang wala lang nangyari.
May mga ginagawa akong bagay na walang malaking epekto sa buhay ko o kahit na sino.
Para bang walang nangyari at di ko siya nagawa.
May mga tapilok din naman ako na napapasigaw na lang ako.
Yung mga tipong alam mong may naging mali sa lakad o tapak mo.
Marami ding ganitong nangyayari sa buhay ko.
May mga ginagawa ka na alam mong mali,
Pero dahil di naman masama ang epekto ay pinalalampas mo na lang.
Mayroon ding pagkakataon na dahil sa tapilok-
Nasisira ang mga tsinelas o sapatos na suot ko.
Tulad ng mga bagay na madalas kong gawin.
Alam kong masama pero ginagawa ko pa din.
Pero ang kaibahan, hindi lang ako ang naapektuhan.
Mayroon ng ibang tao o bagay na napapahamak.
At paminsan-minsan, may mga tapilok na nagdudulot ng pagkadapa.
Yung tipong wala kang magawa kundi ang mapaluhod o mapahiga.
Sa tinagal-tagal ko sa mundo, madaming beses na ding nangyari sa akin ito.
Ang mga pagkakataong ika’y nadadapa,
Minsan ay dahil madulas o basa ang tinatapakan mo.
O kaya naman minsan ay natisod ka.
O minsan kasi di ka lang tumitingin sa dinadaanan mo.
Anu man ang dahilan- isa lang ang epekto-
Pag nangyayari ito, iba-iba ang nangyayari sa iyo.
May beses na magagalusan ka lang.
May iba na masusugatan ka-
Sa paa, sa tuhod, sa braso, sa balikat.
Minsan pa din ang mga sugat na ito ay dudugo.
Minsan mapapa-iyak ka na lang dahil sa sakit na dala nito.
O kaya naman lilipas ang ilang minuto bago mo pa maisip kung anu ang dapat mo ng gawin.
Pag sobrang pangit pa ng bagsak mo, maaaring ito pa’y mamaga.
Natatandaan ko pa ang huling beses na nangyari ito sa akin.
Hindi lang galos kundi pati sugat ang nakuha ko.
Naalala kong kailangan kong pigilin ang aking iyak dahil sa hapdi ng sugat ko.
At dahil ako ay isang tao’ng madalas matapilok-
Malamang-lamang hindi ito ang huling beses na mangyayari ito sa akin.
May isang bagay na alam kong kailangan kong paulit-ulit na gawin.
Yan ay ang bumangon para tumayo.
Katulad ng ginawa ko na noon,
Ako’y kailangang bumangon at tumayo.
At magpatuloy na lumakad muli.
Hehe. Sa totoo lang, di ko din alam.
Pero sa pagkakataong ito, tawagin na lang natin siyang tula.
Ang tulang ito ay hango sa tunay buhay.
Pero naisulat ko to dahil sa isang linyang narinig ko sa isang teleseryeng pinapanood ko.
“Ayos lang naman kung palagi kang nadadapa, kasi pwedeng-pwede ka naming bumangon at tumayo.”
Pwedeng-pwede nga naman tumayo at lumakad ng muli!
***(Eto ang isang RAW VERSION, walang edit-edit- kaya pagpasensiyahan- walang okrayan!) hahaha
yousharknotpass
discoholicmusic
kianamaiart
pixelskylines
turnnoffyourmind