Kalabalığın içinde "kimsesiz olmak" kavramını bana bu yıl da gösterdiler.
Teşekkürler 2022
2023 ve hiçbirsey değişmedi
Aq 2024 ü
G Ö T 2025 🤧
Sade Olutola
official daine visual archive
Doug Jones
No title available
occasionally subtle

if i look back, i am lost
h
Mike Driver
NASA

Product Placement
The Stonewall Inn
𓃗
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH

❣ Chile in a Photography ❣

Jar Jar Binks Fan Club
todays bird
Interview Vampire Daily
macklin celebrini has autism

izzy's playlists!

No title available

seen from Russia

seen from Malaysia

seen from China

seen from United Kingdom
seen from Bulgaria
seen from Bulgaria
seen from Türkiye
seen from United States
seen from India
seen from Vietnam
seen from United States
seen from Pakistan
seen from Iraq

seen from United States
seen from United Kingdom

seen from United Kingdom
seen from Indonesia

seen from United Kingdom
seen from Netherlands
seen from Iraq
@gokyuzumaviledi
Kalabalığın içinde "kimsesiz olmak" kavramını bana bu yıl da gösterdiler.
Teşekkürler 2022
2023 ve hiçbirsey değişmedi
Aq 2024 ü
G Ö T 2025 🤧
ben vardım. hep ben. gelip geçtiler yanımdan önümden tonla insan ama ben hep kaldım. lanetliydim farkındaydım. kendimle bile konuşmadığım konular vardı. ben artık susmayı tercih ettim.
Birine inanmak. Ve inandığın gibi olmaması. Bu bir hayal kırıklığıdır.
21.06.2025
kendimi ifade edemiyorum. kimse benim dilimi konuşmuyor gibi hissediyorum.
Kendime not......
Biliyorum, bu satırları yazmak kolay değil. Hayat bazen hepimizi büyük fırtınaların içine sürüklüyor, sanki çıkışsızmış gibi hissettiren anların pençesinde bırakıyor. Ama unutma ki bu bir veda olsa da, kendine bıraktığın bir umut notu da olabilir.
Bu hayatta kim olduğunu, neler hissettiğini, hangi yollardan geçtiğini sadece sen biliyorsun. Güçlü olmanın, sürekli dik durmanın yükünü omuzlarında hissettiğini de biliyorum. Ama belki de bu, her şeyin sonu değil, başka bir başlangıcın kapısıdır.
Geçmişte yaptığın her şey, aldığın her nefes, attığın her adım seni bugüne getirdi. Kendine verdiğin değeri ve gösterdiğin çabayı bir kez daha düşün. Belki de bir mola vermek, nefes almak, yalnızca "sen" olmak istiyorsun. Bu isteğini, bu ihtiyacını kucakla. Kendine bir şans daha ver; belki bir yardım eli uzatmak, bir dostla konuşmak seni bu yükten biraz olsun kurtarabilir.
Unutma ki bu dünya üzerinde her insan kendine özgüdür, senin yaşadıklarını yaşayan bir başka sen yok. Veda yerine yeni bir yol çizmek her zaman mümkündür.
Lütfen bunu bir son değil, yeniden başlama notu olarak düşün.
"Son zamanlarda çok tuhaf hissediyorum. İyi gittiğini düşündüğüm her şeyin beni yıpratması ağrıma gidiyor. Devam etmeyi deniyorum, sürekli deniyor ve çabalıyorum. Tüm bunlarla, tüm olanlarla ayakta durmaya çalışıyorum. Olanların beni çok fazla etkilemesini durdurmaya çalışıyorum. Ama ne kadar daha fazla güçlü kalabileceğimi bilmiyorum. İçimde beni yıpratmayı seçen bir göğüs ağrım var. Bu ağrı her şeyi erozyona uğratan, içimdeki tüm bahçeleri yıkıp geçen, her şeyin çukuruna ulaşan bir ağrı. Beni ağlatmayan, rahatlama hissi vermeyen, sakinlik göstermeyen, içsel huzurun olmadığı, bir şeyin geçmediği bir ağrı. Bazen çok iyi olacağımı düşündüren, bazense hiçbir şey hissettirmeyen bir boşluğun içinde öyle sürükleniyorum."
Galiba artık uyumam lazım. Uyumamak yerine direnmek yerine. Müzik dinlememem lazım. Sanki müzik dinlemek zorundaymışım gibi davranmak yerine. Zorunluluk hissinden kurtulmam lazım. Biri yapmam için dayatmadığı şeyleri yapmamam, istediğim şeyleri yapmam lazım. Ne bileyim uykum geldiyse uyumam. Yorgunsam, dinlenmem falan yani. Neden kendimi zorladığımı da anlamıyorum.
Eğer birgün konuşma sırası bana gelirse.... Hepinizi çok üzücem...
Nefes aldığımı düşündüğüm. Hissettiğim dediğim noktadan birbir yıkıldım.
Canım yana yana pes etmek zorunda kaldım.
Anlaşılıyorum sandım ama meğer kendimi korumak istediğim duvarlarımı kaldırdığımda... başıma yıkılacağını düşünmemişim..
28/10/24
Ben kendimi halen büyütememişim.
YI KIL DIM...