🌈

[griamakaktus]

Benimle olduğun vakitlerde yüzüne bakmadığım, saçlarına dokunmadığım, sana ayırmadığım her dakika için pişman oluyorum şimdilerde. Ama en çokta şu acıtıyor canımı ; içim böyle yanıyorken , tüm varlığım sen olmuşken gelip anlatmak istesemde bulamıyorum artık seni.

K.16.2

[griamakaktus]

Eskiden pencerelerden sarkar, balkonlarda koşardım. şimdi ise azıcık yaklaşsam atlayacak gibi oluyorum. İşin kötü yanı ne biliyor musun Füsun? Kendimi tutmak zorundayım, çünkü atlarsam kendimi yine kendim tutmak zorunda kalacağım. Hiçkimse yok etrafımda ve ben dahil yokum. Zarif bir çiçeğin ve titanyum zırhlı tankın aynı yerde olduğu bu dünyada insan olmaktan çok, her gün karşısına geçip saçlarını topladığın ayna olmak isterdim. 

...

[griamakaktus]

Yirmi yıldır yaşamanın hiçbir faydasını görmedim. Meselâ dokunduğum şeylerin kırılışını gördüm, sevdiğim her şeyin bir anda görünmezlik pelerinlerini giyip kaybolduklarını. Uzun uzun bakmayı öğrendim, fotoğraflara dalıp gitmeyi. İnsanın fotoğraflara bakarken dalıp gitmesi de boğulmaktır füsun, anla. Anla geçmişe takılıp kalınca, bugüne de yarına da yetişemiyor insan.

..

[griamakaktus]

Çevremdeki tüm sorunlardan köşe bucak kaçan ben, senin tüm dertlerini dinlemek istemiştim. Seni üzen şeyleri tek tek dinleyip , yanında olduğumu avuçlarından öperek anlatmak istemiştim.

K.9.2

[griamakaktus]

İçimde öyle bir acı varki , sanki ilk kez beni terk ediyormuşsun gibi .

İçimde öyle bir acı varki , sanki ilk kez beni sevmediğini söylüyormuşsun gibi.

İçimde öyle bir acı varki , sanki ilk kez düştüğümde elini bana uzatmıyormuşsun gibi .

Ve içimde öyle bir yangın varki, sanki bu ilkleri her gün tekrar tekrar yaşıyor ve gittikçe ölüyormuşum gibi.

2642. gün de / 100.gün

[griamakaktus]

Az önce içimden hiç kaldırılmayacak bir ölüm yaşandı Efsun.

Kimse duymadı.. Kimse duymadı çığlıkları

Kimse koşmadı.. Kimse koşmadı yardıma

Kimse üzülmedi.. Kimse üzülmedi bir çocuk öldü diye.

2542.gün de /1.gün

[griamakaktus]

2533.gün

Bitmek tükenmek bilmeyen , sana çıkmayan , seni göremediğim, sesini bile duyamadan sana doğru adımladığım ama asla sonunda senin olmadığın o yolu yürüyüşümün 2533.günü. Vazgeçmedim Efsun. Sana ait olmaktan , yanında minik bedenimle kaybolduğum o dev duvarlarını aşmaya çalışmaktan vazgeçmedim. Nasıl vazgeçerim ki senden Efsun ? Yatıyorum sen , kalkıyorum sen , nefes alıyorum sen , gözlerimi kapatıyorum sen,her yerde sen , illa ki sen. Ben bu sen dünyasında sensiz kalmaya dayanamıyorum Efsun.

[griamakaktus]

Bileklerimden kan sızmıyor Efsun , üşengeçliği bahane ederek 1 haftada alınması gereken ilaç dozunu bir günde de almadım. Bedenim, odamın tavanındaki küçük kancaya bağlanmış ipte asılı halde boşlukta da sallanmıyor. Her hangi bir hastanenin soğuk sedyesinde de yatmıyorum. Ama... Ama neden nefes aldığımı hissetmiyorum ki Efsun. İnsanlar bana yaşıyormuş gibi bakarken ben neden nefes alamıyorum. Onlar mı kör ben mi yaşamıyorum Efsun?

27.12.19

[griamakaktus]

Öyle bir yalnızlık ki bu Efsun. Sanki.. Sanki çocukken düştüğüm salıncaktan kalkınca diğer annelerin çocuğunun dizlerini silkeleyip öptüğü gibi kendi dizlerimi silkeleyip öptüğüm minik avuç ayalarımı sızlayan dizlerime bastırdığım gündeki gibi.

28.10.19

21.09

[griamakaktus]

Kayboluyorum Efsun. Öyle bir kayboluş ki bu , gözler önünde , alenen varlığını başka bir şeyle örtmüşüm gibi. Hakikat sanki parmak uçlarımın arasında ama açamıyor açmayı akıl edemiyor, belki de altından çıkacaklardan korkuyorum. Kolay olur mu böylesi benim için ? Birdüşünsene Efsun, yıllardır kaçtığım hatta herkesin kaçtığı bir dize hakikat serilecek gözler önüne kim dayanır ki buna, kimin yüzü , kimin gücü varki bunları kucaklamaya ? Cevap belli değil mi , herkes hakikati arar ama kimse kucaklamaz , kimse kabul etmez . Hatta bunlardan kaçanlarıda yargılarlar pervasızca, vururlar yüzüne " yüzleşmen gerek " cümlelerini dört duvara sıkışmış ruhlara. Ben kendimden mi kayboluyorum yoksa insanlıktan mı ? Bilmiyorum Efsun.

Tarih:26.12.18

[griamakaktus]

2123. gün

Gidişinin ardından geçen tam 5 sene 297 gün Efsun. Senden habersiz geçirdiğim 2123 gün. Senden ayrı uyuduğum, senden ayrı yürüdüğüm, senden ayrı ağladığım , senden ayrı düşüp kalktığım, senden ayrı içtiğim, senden ayrı yorulduğum tam 50,958. saatler bu saatler. Herşeyi senden ayrı yaptım da birtek senden ayrı yaşayamadım Efsun. Ben uyuyamıyorum , artık geri gelsen olmaz mı ? Sokulsam soluna , sinse bütün kokun üzerime. Sen en çok tarçınlı keklerimi severdin "bir de çay demlersen eğer benimle uyuyabilirsin " derdin ve ben hep üşenip kızardım. Ne de aptalmışım. Şimdi nerdesin ve ne haldesin bilmiyorum ama lütfen geri dön Efsun. Sana istediğin kadar kek yapabilirim yeterki sadece geri dön. Sensiz yapamıyorum.

Tarih :16.11.18

[griamakaktus]

Bir beni tanımamış olan sen var içimde bir de benliğine , sana , kavuşamamış bir ben var içimde. Ne seni çıkartıp atabiliyorum bir kenara ne de beni fırlatıp kurtulabiliyorum bu yükten. Çünkü bilirsin Efsun bir anlam karmaşasındayız yine ; hiçlik bana , ben sana , sen her şeye değersin.

[griamakaktus]

Söylediklerine göre insanlar hep bir şeyleri kaybetmişler. Kimileri dostunu , kimileri sevgilisini , kimileri arkadaşlarını , kimileri ise kendini kaybetmiş Efsun. Ben hiç birşeyimi kaybetmedim. Kaybedemedim. Olmayan şeyler kaybedilemezdi zaten. Bir tek annemi. Annemi kaybettim , içimde ince bir sızı,bende.Sen zaten hiç gelmedin..