Isa sa mga pangarap ko bilang isang guro ay ‘yung dalawin ako ng mga naging estudyante ko. Yung biglaan. Yung hindi namin pinag-usapan. Gusto ko lang maramdaman yung feeling na kahit di ko na sila nakakausap dahil busy kami parepareho ay naaalala pa rin nila ako at mag-eeffort sila na puntahan ako. Hahahaha. Ang babaw pero parang ako na lang yung teacher na di pa nakaranas neto. Bat walang dumadalaw sa akin nang biglaan? Hahahaha.














