Dünya donuyor, kafam dönüyor.
Geçmişime ağlanırken bugünlerim bitiyor.
Gelecek ise kökten çürüyor...
Interview Vampire Daily

titsay
h
cherry valley forever
macklin celebrini has autism

Kiana Khansmith
Show & Tell

Andulka

PR's Tumblrdome
EXPECTATIONS

Game Changer & Make Some Noise
Claire Keane
occasionally subtle
sheepfilms
Fai_Ryy

tannertan36
★
almost home
Xuebing Du
Sweet Seals For You, Always

seen from Bulgaria

seen from United Kingdom
seen from Germany

seen from United States
seen from Canada

seen from Türkiye
seen from United States

seen from United States
seen from United Kingdom
seen from Estonia
seen from Malaysia

seen from United States

seen from Malaysia

seen from United States
seen from Oman
seen from United States
seen from Venezuela

seen from Iraq

seen from Ghana
seen from Argentina
@haisevante
Dünya donuyor, kafam dönüyor.
Geçmişime ağlanırken bugünlerim bitiyor.
Gelecek ise kökten çürüyor...
Gecenin içinde bir pus. Ne pişman ne de keşkelere yenik bir ruh olmamak için debelenir dururum bu bataklıkta. Peki illede çamura mı batmalı o vakit? Nilüfer bahçelerine, kurbağa seslerine, rüzgarla salınan sazlıklara ve bu habitatın saçtığı mucizelere de bakmalı elbet. Ah bencil insanoğlu, her şey seninle ilgili olmak zorunda mı!..
``````````````
Sen ki bir şiire ilham olamazsın Ancak ilham olur şiir sende Aşk getiren de olamazsın Aşk bende durur, evi sende
İki başka kelimedir ‘‘sen’’ ve ‘‘ben’’ Aynı notaların başka şarkıları İki ömür, iki yalnızlık ve iki ten ‘‘Biz’’ yolunda iki çığlığın sevişen yankıları
Azalır mı zaman, yoksa onda mı erir insan Sona ve sana koşan adımlarımda bir telaş ki Özlemin katli vacip -yarımı tamama varan Kahır ki gerçekten, sabır ki sevdadan
Gel denir mi hiç el olmayana Gitme de denmez ya sırtını dönene Sessizlik gevezedir aşkta, oysa ki Çığlıklar kafi midir duymayana
Kelimelerden kıyafetler dikerim üzerine Bendeki seni anlatmak dilde ne de acizce Çıkaramamak sevgiyi yürekten ve Somuta soyutluk sığdırmak, ah ne büyük işkence
***
Ressam, neden siyah beyaz tüm resimlerin,
Boyan mı yoksa mutluluğun mu yok senin?
Flowers in her hand (details)
Bu ülkeyi sevebilirim belki, sanata değer verirse...
Ne hiçlik ama...
Boğazımdaki elleri hissediyorum.
Nefesimi kesen ellerde, huzuru görüyorum.
Vücudum hissizleşiyor,
Önemsiz bir yığın misali yığılıyorum.
Celladımın gözlerinde görüyorum kendimi.
Bitkin düşmüş ruhumun bir yansıması gibi,
Bomboş bakıyor gözlerim.
Boşluğun içindeki bir kabulleniş parlıyor.
Yaramı saran benliğimle,
Ölümü kucaklıyorum belki de.
Ölümün sardığı benliğimle,
Sonsuzluğu görüyorum belki de...
continuous line drawings are my fav! excerpt from my art journal ft a blurry instax pic of a flower :’)
Dalgaların çarptığı bir uçurumun önündeyim.
Ölmemek için direnen bir hastanın,
Çığlıkları dolduruyor kulaklarımı.
Direnme diye fısıldıyorum, duymayacak, biliyorum.
Varlığı unutulmuş çiçekleri koparıyorum.
Eski günler kendini anımsatıyor,
Özlemiyorum bile artık onları.
Siliyorum tüm geçmişi, bu dolu hafızadan.
Denize atıyorum çiçekleri, teker teker
Kendimi boşluğa bıraktığımı düşlüyorum,
Mavilerde yok oluşum canlanıyor gözümde.
Acizsin diye bağırıyor kafamın içindeki bu ses.
Sus diye yalvarıyorum son bir kez daha,
Bilinmeyene fırlatıyorum bu aciz bedeni.
Karanlıktan korkmuyorum artık,
Ama lütfen ışıkları kapatma...