shine brighter

be the light in a too often dim world ✨

[happinems]

Leaving this here with the hope I'll see this next year feeling a bit lighter.

Just when I thought everything was going so well this year, something unexpected came.

I had imagined the holiday season would bring me rest, but it turned out differently. The past weeks have been tough—mentally and emotionally. I don't feel rested; my heart is heavier than ever. This is our first Christmas and New Year spent without Papa. Growing up, we've spent these holidays as a family. I think that’s why this time feels so heavy— someone is missing during the celebration. Walang makulit, Pa! (˃̣̣̥⌓˂̣̣̥ )

But I hold onto the hope that by next Christmas and New Year, the weight will feel lighter.

For now, itulog ko na lang muna. I need to be recharged for what’s ahead. Laban ulit next year. Embrace na natin yung pagiging breadwinner.

Here’s to the hope of better days. ☆

[happinems]

TW: Death

I’ve been losing sleep this past week, haunted by the memories of the night the accident happened. It plays in my head—the phone call that shattered everything, the wailing of the ambulance, the frantic rush to the hospital, the sight of blood as I held his hand, the panic in the emergency room, the heavy silence as we waited for him to stabilize, up to the moment of resuscitation.

There are moments when I feel like I can keep it together, but then there are days when the weight of it all feels unbearable. Just like these days. Maybe the holiday season seems to magnify everything—the loss, the longing, the emptiness.

People who’ve lost a loved one told me that the pain doesn’t truly go away. Instead, you learn how to live with it.

[happinems]

I have been studying Nihongo then since last week ng October up to this week, may workshop kami dun sa Odoo implementation, which means may nagdi-discuss from the Middle East team.

Nitong nakahiga na ako para matulog, yung brain cells ko parang nagre-review pa rin ng Nihongo kaso ang funny na bigla bcoz nalilito na yung accent na naririnig ko in my head. Kung japanese o arabic accent na ba. Tapusin niyo na 'tong workshop na itoooo! Balik na tayo sa email at chat lang para 'di napi-pick up ng utak ko yung accent niyo. Ksksksk. Hahahahaha.

[happinems]

Last week, nag-order ako ng leggings from Lazada. Syempre ilang items lang kasi I want to check if okay ba yung tela. Isa sa struggle yun kapag online nabili eh. Nung dumating yung items, happy naman ako na makapal yung tela. Chineck rin ni Mama, and she said na okay nga kasi makapal. Then asked me magkano, saan ko binili, etc. I know gusto niya rin bumili dahil may few leggings siya na gusto na i-replace sa tagal. Pang-zumba niya naman everyday. I asked her ano gusto niya so I will order dun sa same shop since okay naman with her yung item.

Today, dumating na nga yung order. When I told her na kanya yung delivery, she immediately opened the parcel and sinukat– fits her well. Happy ang mama. She hugged me and sinayaw sayaw pa while telling me.. "Thank you anak ko." Happy Mama, happy me. (• ‿ •)

[happinems]

These photos belong here. Tumblr to real life friends since 2012. ✨️

Recreating our photo from the first meet-up (2013) to latest meet-up (2024). It's fun sharing life with you two. In case bisitahin niyo tumblr ko, may memories pa rin kayong babasahin from here. ♡

[happinems]

Bakit di mko inaacept sa LinkedIn?? HAHHA! Tampo nako.

Ito naaaaaa. Hahaha! Sorry naaaa, wag na magtampooo. Na-busy lang sobraaa. 🥺

[happinems]

Ginising ako this morning ng Lazada! Malay ko bang darating today, nakalagay kasi is tomorrow pa. Masakit ang tiyan ko nung gumising ako, hindi ko pa nailalabas yung kinain namin kagabi. 😅 Dahil hindi gumagana yung brain cells ko kahapon, tinake ko na lang talaga as a rest day. Hinintay ko na lang dumating ang hapon since we plan to celebrate my mom's bday, father's day, and 23rd month ng pamangkin ko. At grabe naman ang universe magpaulan ano, natanggap rin namin kahapon yung scholarship letter ng kapatid ko and... may merit incentive siya!! May ibabayad na raw siya sa utang niya sa akin. 🤣

[happinems]

Birthday kahapon ng isang ka-zumba ni Mama, ininvite siya pumunta doon. She declined kasi raw may alaga siya (yung pamangkin ko nga dahil naka-F2F classes si Ate this week). Umuwi ako agad after work. Pagdating ko, I told her.. "Sige na, Ma. Punta ka na dun. Ako na mag-alaga diyan." After maligo and magbihis, sabi niya.. "Thank you, Ate. Makaalis si Mama."

This morning bago siya umalis para mag-zumba, sabi niya.. "Alis na ako." then niyakap ako.. "Thank you kahapon Ate, nakalabas ako."

Itong mga kasama ko sa bahay, magha-hug lang bago umalis, dami pa sinasabi. Hahaha! Char. Little things to remind me that I am appreciated and loved. Since ako ang last na umaalis sa bahay every morning, nagpapaalam sila lahat sa akin. I love these morning hugs!! ♡

[happinems]

Yung tipong magp-payroll na tapos may pa-assignment yung prof mo. Sabi mo next week pa, ma'am? Hmp hahahaha.

[mumcocuk]

[happinems]

Yung pagbabackread na nga lang minsan pampalipas ko, mababawasan pa. Hahaha. Superrrrrrr busy naman na kasi. Yung focus ko parang divided by 8. 🤦‍♀️

[happinems]

Sep. 08, 2022

Sinipag naman ako mag-declutter. So far, yung personal email ko ang nalinis ko. The important emails na need maiwan were properly labeled na, tapos yung inbox ko less than 10 na lang ang laman. Sa gmail, five. Sa yahoo mail, two. Kapag may new emails at hindi ako super busy, chinecheck ko na agad. Para di na naka-stuck sa inbox yung thousands of emails, pampabigat lang eh.

Mamaya, plan ko na maglaba at magtupi ng ibang damit. Kasama na dun syempre ang mag-ayos ng mga drawer. Nung nakaraan ko pa plan ito kaso parang ang daming ganap ng brain cells ko? 'Di ko na-kondisyon agad.

Sa work, gusto ko mairita dahil dun para sa ISO. Nag-gap analysis tapos iniwan ako mag-isa ng boss ko. Ako lahat tih? Ako na nga gagawa ng paperworks tapos solo ko pa pati yung meeting? May iba pa akong workload huhuhu. Wag niyo ko bigyan maraming stress, nao-overwhelm po ako. I feel weak rn.

Ang nasa isip ko lang ngayon if paano ko i-unload yung bigat sa ulo ko. Gusto ko mag-relax dahil starting this weekend, I'll be busy na. As in marami akong aasikasuhin. Pakiramdam ko, parang nasa next level adulting ako. Hahaha. Napa-deep breathes ako kasi bigla akong nakaramdam ng pagkahingal. Then pagcheck ko sa bpm ko, ranging siya from 126-133. Ba't naman ganon? Ang bigat sa pakiramdam. Napakwento tuloy ako bigla para makabawas stress levels.

[happinems]

Ang dami kong gusto ichika tapos tamad na tamad ako magtype. Hahaha. Tamang pa-like like lang ako at basa ng mga ganap niyo sa life. 😅

[lovelettersweforget]

nakita ko to sa wall ni tito Patzki. sa panahon at bilihin ngayon di na rin pwede i-asa sa love will keep us alive palagi. di kayo pakakainin ng pagmamahal lalo sa taas ng bilihin. ako na nagsasabi na nagpakasal for love.

isa pang red flag kasi magjowa palang sila inaasa na sa kanya dahil siya ang nakakaluwag eh what if pag mag-asawa na. kung anong relasyon niyo nun pa na magjowa kayo that’s what you’ll marry into x 10 pa. kung nun palang inaasa na sa kanya yung dates what more pag mag-asawa na. malamang si ate girl di pa rin titigil magbigay sa family niya dahil siya ang inaasahan.

isa pa di ba dapat give and take naman. di lang si koya yung magbibigay lalo kung future niyo ang pag-uusapan. dapat magjowa palang kayo pinag-uusapan niyo na dynamics niyo sa pera at kung anong relationship ng isa’t isa sa pera.

[happinems]

Agree with Faye na hindi pwedeng love lang at dapat pinag-uusapan rin ang financial aspect.

From me, na may family na sinusuportahan, gets ko si ate girl. Pero nagkulang siya to save for herself and for her future. Ang hirap ng paycheck to paycheck.

If you want to support your family, dapat nga mas mag-isip ka ng way to save kasi paano na sila kapag wala ka? This is the reason why kumuha ako ng (1) insurance para if ever may mangyari sa akin (wag naman sana maaga), eh may ma-provide ako for my family kung hindi pa nagpe-pension yung parents ko that time. (2) Death care/life plan. We can never tell kailan tayo kukunin, ayaw ko rin maging problema ng family ko yan kapag mangyari yon. (3) Investments. Dahil if ever you'll live longer, need mo ng pang-sustain sa needs mo. Struggle mo ngayon na pagkasyahin yung kita mo pero magiging magaan naman sa future mo.

Skl, baka may bet lang rin ng idea: sa may parents na jobless, maybe may work dati yung parents then hindi na nag-work ulit. Check their SSS contributions baka pwede pa kayo mag-voluntary para magka-pension rin siya. Ganito ginawa namin sa SSS ng mom ko, nag-voluntary kami. Abot naman yung required months ng contributions bago siya mag-60 so pasok pa magka-pension. Option lang naman pero at least, meron silang pension ng tatay ko kapag nasa retirement age na sila. :)

[happinems]

Kahapon pa ako hindi mapakali sa table ko dito sa office. Feeling ko, I can't work well. So todaaaay, pagdating ko, una kong ginawa ay maglinis ng table. My therapy!! Ayan, nasa mood na ako to work. Hehe. Akin na lahat ng inquiries niyo, sagutin ko isa-isa yan. Hehe.

Maglinis talaga ang nakakapagpabago ng mood ko. Sabi na eh, hindi talaga ako pang-timekeeping. Pang-housekeeping yata dapat. Hahahaha.

[happinems]

Mas masarap talaga magtype sa keyboard kapag maganda kuko eh. Hahaha. Nagpa-nail polish talaga ako last week para sa wedding nung Saturday. Sabi ko gel na lang para aabot rin sa wedding this coming Saturday. Hahaha.

Kapag regular polish kasi, di tumatagal lalo na kapag nagha-handwash ng labahin. Hahaha. Tapos ang sipag pa maghugas ng kamay at mag-alcohol. 😅

Pero si ate girl naman na naglinis sa akin last week, sabi ko bawasan niya pa yung haba eh. 'Di na raw pwede kasi gel nga raw. Pero bakit dun sa isa kong pinagpapalinisan kaya naman nila yung gel sa mas maikli. Ayon, parang malapit na ako maging uncomfy kasi hindi na ako sanay sa mahabang kuko. Hahaha.

[happinems]

Buo pa yung nail polish ko pero nag-iisip na ako mag-cut ng nails kasi yung hinliliit ko tumutusok na sa palm ko kapag nagsusulat ako. Hahahaha. The struggle. 🤦‍♀️

[happinems]

Last Wednesday, sabi niya.. "may dinner tayong pupuntahan, kaya pa ba ng kuko mo?" Natawa ako in my mind kasi he remembered when I told him na aabot pa sa maraming ganap yung kuko ko, prepared lagi. That dinner wasn't part of the plans hahaha. Ang kulit lang, inuna pa talaga tanungin kung kaya pa ng kuko ko kaysa itanong if sasama ba ako. Automatic na ba yorn? Hahaha.

[lifeof-gra]

hi, tumblr friends! i’ll be revealing my identity chz… i just need some assistance from u guys. my mom needs help.

📍You can donate:

1. GCash: 09563617368 (Graciella Marell P. Corpuz)

2. BPI: 0129 3777 55 (Graciella Marell P. Corpuz)

3. Gofundme: https://gofund.me/ef3b6844

[drowningriiiiick-deactivated202]

Lodi ko to si mama. Maraming salamat sa mga tutulong 🙇🏻‍♂️