2013 - 2025

here lies the life we once shared

[sonderreverie]

8/15/25 💐

i have a lot of stories to tell you about but i wanna start with this one. paulit-ulit na ko sa kanila na sobrang special nitong araw na ‘to sakin but let me try to put it into better words.

for the past three years, i’ve struggled a lot with finding a community. marami-rami na rin akong napuntahan saka mga nasubukan na salihan dito but so far, nothing has really made me feel like i’m with my people. i often write about all of it: the loneliness, the wanting to belong, the need of community. and each time, these same names and faces ang palaging nag-ru-root sa akin. i had never met them before (except sa virtual journaling sesh namin a few months ago) but it has always felt like we’ve known each other like old friends.

kaya nung nag-aayos ako ng itinerary, sabi ko talaga gusto ko silang ma-meet. i never joined meetups nung uso yung mga yun haha but this time ako na nag-initiate. i felt like it would be a missed opportunity to not meet these ladies. it was a Friday (tapos payday Friday pa nun kaya sobrang traffic kahit saan) kaya na-appreciate ko yung effort na mag-leave sa mga trabaho at maglaan ng oras na magpunta sila sa Taguig.

truth is, when i went home, i was welcomed with all of my friends who’ve known me and have been in my life for years and years. i needed that and it healed me in so many ways. but meeting Ate Faye, Ate Mel, Cath, Mika, Cami, Ella, and Kim felt like a different kind of coming home. just when i thought that i didn’t know how to be authentically and completely myself around new people anymore (i haven’t really been, at least in the past three years), these girls embraced my quirks and craziness. sa mga tawanan palang namin alam mo nang magkaka-wavelength kami, moreso sa mga lalim ng thoughts at pinagdadaanan sa life. mahirap for me maging vulnerable pero sa kanila it felt okay, it felt right. kahit nakaka-distract yung ilaw ng bubong sa SM Aura. 😂 sobrang fomo ko rin nung hindi ako nakaabot sa overnight nila hahaha nagdabog na lang ako, char. but i would have loved to spend the night hearing more about their stories and making them laugh. we all needed that relief.

@lovelettersweforget @m3lisssss4 @inkedbydawn @katoptrisse @aerystotle @logsofephemera @kimhortons THANK YOU AND UNTIL NEXT TIME!!!!! 🥹🥹🥹🥰🩷

[lovelettersweforget]

i’m thinking of leaving this blog by next year. pag nangyayari na yung dinedread kong mga bagay. this blog is now 12 years old. kasabay ko rin ginawa to bago ako mag-i love you sa kanya kaya i think mas magaan if iiwan ko na lang. i won’t deactivate it though. dami ko pang isosort na pictures from google photos na di ko alam kung idedelete ko o hindi. di ko alam kung pano i-archive at kung san ililipat. thinking about these things is exhausting. alam ko namang di pa dapat kaso umaariba na naman yung sakit ko ng pagwoworry sa mga bagay na kinakatakot ko. double whammy tuloy pag andyan na dalawang beses ako nastress.

[lovelettersweforget]

anyway, ngayon na lang ganun din yun eh. good bye!! follow ko na lang kayo sa bago. ✌🏻

[scorpionlafemme]

[lovelettersweforget]

i’m thinking of leaving this blog by next year. pag nangyayari na yung dinedread kong mga bagay. this blog is now 12 years old. kasabay ko rin ginawa to bago ako mag-i love you sa kanya kaya i think mas magaan if iiwan ko na lang. i won’t deactivate it though. dami ko pang isosort na pictures from google photos na di ko alam kung idedelete ko o hindi. di ko alam kung pano i-archive at kung san ililipat. thinking about these things is exhausting. alam ko namang di pa dapat kaso umaariba na naman yung sakit ko ng pagwoworry sa mga bagay na kinakatakot ko. double whammy tuloy pag andyan na dalawang beses ako nastress.

[scorpionlafemme]

[scorpionlafemme]

[lovelettersweforget]

recent apps for the great lock in. 👌🏻

[scorpionlafemme]

[thepeacefulgarden]

[scorpionlafemme]

[lovelettersweforget]

narealize ko lang habang tumatanda ka mas maaappreciate mo pala yung effort ng mga tao to actually keep you in their lives no? kaya naaappreciate ko yung mga taong may time maki-update sa buhay ko at magbuild ng relationship with me. lalo yung sinasamahan ako sa difficult season ng buhay ko deliberately habang sila rin merong mga bagay na ninanavigate. ganito pala pag adult. di nawawalan ng isipin. pera, trabaho, gawain sa bahay, pamilya, negosyo, pagkain, relasyon. naiisip ko tuloy ganito ba pag adult? di nawawalan ng mental load?

kaya energy is expensive talaga eh. nahihiwagaan ako sa mga NPC na ang daming time ibigay yun sa iba lalo sa mga taong wala namang pake sa kanila. daming energy ang mauubos mo palang sa sarili mo. for self improvement, hobbies, at self care tas relasyon pa sa ibang tao.

tas balik tayo sa friendships. narealize ko nung locked in ako sa career ko, sa powerlifting, sa family life at struggles may mga kaibigan akong di ko napaglaanan ng oras. lalo yung mga umuwi from abroad o yung mga nasa qc nitong lumipat na kami. ngayon nga lang ako naggogo outside my comfort zone at paglaanan sila ng oras, resources at effort. dati pag inaya ako in the middle of a work week automatic no agad dahil oras, pagod at pera ang iisipin. ngayon mas naaappreciate ko yung mga friendships na nagpupour sa cup ko. sila rin kasama ko para magnavigate nitong season ng life ko.

[lovelettersweforget]

minsan naiisip ko rin yang research as a hobby kaso ayoko na masyadong stressin sarili ko.🤣 may trauma ako sa research subject ko kasi kups professor ko don eh. pero kasama kami sa top research study nung college kahit ako lang mag-isa nagbuhat nung group ko. hobby ko rin yang pagbubuhat ng ibang tao talaga kahit di pa ko powerlifter eh. chareng. anyway, kanina kasi bigla akong naging curious kung kelan nagsimula ang class divide dahil sa nakita ko yung shampoo at conditioners namin yung pangmalakihan na nabibili ngayon. dati oks na kami sa tingi-tingi. tas napunta yung thought ko sa exclusivity ng brand ng snr at lander's. meron kasing tiktok ng standup na di niya daw magets kung bakit need ng membership for a grocery. tas naisip ko isa lang naman sagot niyan. gusto nila magkaron ng separation from working class and lower class. yun din ang ginagawa ng mga high end gym clubs like kerry sports saka yang nauusong pickle ball ngayon at pilates. may certain income bracket silang target na demographics.

naalala ko rin kasi to napanood ko sa isang episode ng searching for italy ni stanley tucci. merong isang food na hinack ng mga working class from elites tas yun na ang street food nila ngayon. so ibig sabihin class divide goes way way back. sabi from ancient egypt ayon sa quick google search kaso tinatamad na ko magsearch for RRL. wahaha! ganito ako mag-exercise ng aking brain sa umaga kaya dami kong tot dumps dito pag wala akong masyadong ginagawa. ganito rin magfunction ang aking brain.

[lovelettersweforget]

- ˕ •マ 5 hours na naman tulog ko dahil sa gutom. ito problema sa pagtaas ng NEAT kasi ang gastos kumain ah. lalo pag may health concerns. yung pagkain ko di na pwedeng filling lang. dapat may fiber at protein bago magcarbs. kaya laking mental load ng pagkain for me. di na pwedeng nung bata ako basta bumili ka lang sa tindahan ng chips at coke oks ka na eh. yun yung sinasabi kong mental load sa isipin sa pagkain. kasi dinelegate ko kay leo yung aspeto na yun para makapaglock in ako sa pag-generate ng income. ngayong hiwalay na kami to some extent ako na ang nag-iisip ng sustenance ko wahaha.🥲 kahapon buti naalala ko yung meals na fave ng mama ko from kenny rogers. yung may salad na at chicken saka rice. sakto after ng gym don ako nagdinner. sana may mahanap pa kong restos na ganon sa sm dasma.

- ˕ •マ kaya helpful din yung sinabi ni mel about freezing foods. tingin ko pupush ko pa rin pag-upgrade ng ref namin kasi maliit lang freezer namin. medyo mahirap magstock ng pagkain pag may meats na need i-freeze.

- ˕ •マ iniisip ko pa rin yung self worth at pagiging nasa third world country. palpable kasi yun pag nakikipagwork ka sa nasa first world dami nilang ayaw gawin na willing tayong gawin for money lalo admin task palang. eh executive assistant din ako netong client kong to. gets ko yung mga bagay na dinedelegate niya na ayaw niya na isipin. either sakin niya bibigay o sa husband niya. parang ako kay leo.😆 pag tumatanda talaga andaming isipin ano? di pwedeng no thoughts lang, just vibes lang lagi.

- ˕ •マ speaking of executive assistance, kahit sa family calendar netong client ko kasali na rin ako. pa-joke ko sa isip isip ko pag di niyo pa ko pinapunta ng ostrelya neto ah. charet.

- ˕ •マ anyway, dahil sa erratic ang life ko ngayon erratic din ang sleep schedule ko. parang daming pauga. 🫨 kundi ako mapupuyat sa excitement, mapupuyat ako sa kakaiyak, o gutom. teahh anuna.

[lovelettersweforget]

ganun pala talaga yun pag dysregulated ka. hirap ka bumalik sa baseline. ganda nung binigay niyang example. madalas pag ako to nasspoil na yung event o di naman kaya after non ako masstress.

hirap ako i-proceed tong libro na to kasi feeling ko nag-aaral ako ng neuro uli nung una. pero ang helpful pala talaga. ito yung binigay na assignment ng therapist ko para gawin yung tinuturo niya about my anxious episodes. saka nakita ko to today:

ito yung sinasabi na work of therapy tingin ko. yung pagfollow through sa assignment at learning mo at actually i-apply sa relationships mo yun.

[kosmogrl]

EVERYBODY GET A BIT MORE SELFISH NOW

[kosmogrl]

SOMETIMES YOU JUST HAVE TO DO WHAT YOU WANT

[lovelettersweforget]

azza chismosa ng blogs ng iba hindi ko maibaba. 😂

[lovelettersweforget]

kanina tumutugtog na yung mga christmas songs sa sm dasma tas ang sabi ko lang pasko naaaa. 😁🙂😕☹️

hay pano ko kaya pasasayahin sarili ko nitong pasko.