p r a g m a n t i c @happyproblematic-blog - Tumblr Blog

Posts

Sabihin mo kung saang parte ako magsisimula, Ibulong mo, iparamdam mo, kasi nakikinig ako. Nakinig, nakikinig, Simpleng mga salitang sayo ko’y ibinigay Simpleng mga salitang unti-unti nang nawala Mula sayo, mula sa akin at mula sayong muli Simpleng mga salitang nagsasabi na hindi ako magsasawa Paulit ulit kong ibibigay kahit matapos ang kasalukuyan

Sabihin mo kung bakit ka nabingi Mula sa tatlong salitang aking laging binibigkas Mula sa malakas na pagtibok ng puso ko na sayo laging kumakatok Mula sa mga tanong na pilit kong hinihingan ng sagot mula sayo Sabihin mo kung saan ako nagkulang Kahit masakit, kahit magiging mahapdi Ipaintindi mo Handa akong bumalik para sayo Sabihin mo lang kung saang parte ulit magsisimula. Saang parte ko maibabalik ang dating pagtingin?

#happyproblematic #spoken

Pahingi pong Milo for me to beat energy energy gap

#happyproblematic

Sa isang pagtawag, ako ay sumagot Sa isang iyak, ako ay lumambot Sa isang yakap, ako ay nagpahablot Sa isang halik, ako ay namaluktot.

Pare-parehas na tanong, paulit-ulit na sagot Natatanging sagot sa napakagulo kong pagtatanong Hindi ko alam bakit, hindi ko alam kung paano Paano humantong sa isang sitwasyong pilit mong ginugulo Paano nagkaroon ng tayo kung wala naman ang ‘ikaw’ sa ‘ikaw at ako’ Paano lalayo kung ikaw mismo ang bigla na lang manunuyo

Sakaling ikaw ay magtanong, alam mong iisa lang ang ibibigay ko na sagot Sagot na marahil ay ayaw mong marinig, malaman at maintindihan Dahil sa napakaraming mong rason na pilit kong tinatampok Sa isip kong lagi na lang dito ay nag-aamok.

Ngunit, ako nga ba ang talagang may tanong Ako nga ba ang talagang nawawala sa tino O marahil ikaw.....ikaw na tanging makasasagot Sa pinagmulan at puno’t dulo ng lahat ng ito?

Masyado nang humahaba, masyado nang nagtatagal Saan ako lulugar sa disposisyon nating dalawa Ang lugar na kung saan ang ikaw at ako ay walang kasiguraduhan Isang tanong mula sa napakaraming tandang-pananong Isang tanong na lang, isa na lang....sana’y sagutin mo, “Handa ka bang lumaya sa pagkakagapos ng puso mo, at hayaang ako ang humilom nito?”

#happyproblematic #spoken

Hanggang kaibigan lang ba talaga?

Bago mo basahin ‘to, gusto ko lang sabihin na ito ay tapos na. Past is past. Gusto ko lang i-share sa inyong lahat :)

Pagkakaibigan - dito naman nagsisimula ang lahat eh. Sa simula, isang normal na kaibigan lang siya. Walang kakaiba, Walang masyadong mutual sa pagitan ng dalawa. Pero sa paglipas ng panahon, hindi mo naman masasabi kung ganyan pa rin ang estado ninyo. Darating sa punto na magkakaroon kayo ng sobrang pagkakaintindihan. Ito yung tipong kahit isang tingin lang niya sa’yo, alam mo na gusto niyang sabihin. Magiging madalas kayong magkausap. Magkakatuwaan, magkakatuksuhan, magkakasakitan, magtatawanan, magkakainisan tapos babalik ulit sa maayos na pakikitungo sa isa’t isa. Pinoprotektahan mo na siya. Sobrang atensyon binibigay mo sa kanya. Halos lahat kinukwento n’yo na kahit mga buhay crush n’yo. Kulang na lang pati bilang ng paghinga mo, kinuwento mo na. Hindi mo namamalayan, nahuhulog ka na pala sa kanya; minamahal mo na siya.

Mahirap malaman kung totoo na ba ang nararamdaman mo. Hindi mo alam kung normal lang ba yun kasi halos bestfriends na kayo. Sinasabi mo sa sarili mo na baka nasanay lang kayo sa ganung klase ng turingan. Tulala at nanghuhula ka kung parehas ba kayo ng nararamdaman. Naiinggit ka kapag may iba siyang kausap. Naiinis at nagtatampo ka sa kanya kapag may kasama siyang iba. Gusto mo na siyang pagsabihan na lumayo sa iba para ikaw lang ang kasama niya. Nagseselos ka na rin pala. Pero syempre, hindi mo pa rin pwedeng pagbawalan yung tao. May kalayaan naman ‘yung tao eh. Hindi porket ikaw lang halos lagi niyang kausap, ikaw na lang lagi. Sa totoo lang, wala ka namang karapatan sa kanya eh. Hindi kayo. Walang kayo. Hindi mo siya pagmamay-ari. Ang hirap mapunta sa ganitong posisyon dahil hindi mo alam kung paano ka ba lulugar sa kanya; sa utak at sa puso niya. Wala kang pinanghahawakan sa inyong dalawa kasi ni tunay niyang nararamdaman sa’yo, hindi mo alam.

Gusto mong nang ipagsigawan sa kanya at sa lahat na nagseselos ka. Nasasaktan ka. Nawawarak ka pa ng buong-buo. Madalas kasi, natatakot tayong sa kakalabasan ng pag-amin natin. Baka kasi lumayo siya o magulat siya o kaya naman, mag-iba na pakikitungo niya sa’yo. Kaya naman ikaw, iiwas ka rin naman. Hahayaan siya kung saan siya masaya. Iiyak na lang tuwing gabi. Eh pero syempre, paano naman kung siya, iniintay lang na umamin ka? Ayaw na umiwas ka? Paano kung ikaw pala ang kasiyahan niya at umiiyak din sa gabi dahil naguguluhan na rin sa tunay na estado n’yong dalawa?

Oh, di ba? Masyadong magulo. Mahirap talaga ang Unlabeled Relationship. Hindi mo alam kung saan ka lulugar; kung anong papairalin mo, kung ano ang paniniwalaan mo at kung ano ang ipaglalaban mo. Masyadong komplikado,

#happyproblematic #realitydosage

Kahit naman anong gawin natin, magmamahal at magmamahal pa rin naman tayo sa huli eh. Maaaring dumating sa punto na sabihin na lang natin na pagod na tayong magmahal, sawang sawa na masaktan at hirap na hirap nang magtake ng risk. Pero kahit kasi ganun, darating pa rin tayo sa puntong, magmamahal tayo ulit eh. Makakatagpo tayo ng isang tao mararamdaman natin na espesyal tayo, protektado at syempre, hindi nag-iisa. Sabihin na nating nasaktan at nabigo ka dati, pero isipin na lang natin na ito na yung purpose nun; para kapag nagmahal na tayong muli, mas magiging matatag at malakas tayo.

#happyproblematic #realitydosage

How to make inarte kahit nakainom at magdamag walang tulog?

#happyproblematic

Kailan ba nagiging mali ang pagmamahal?

Ang pagmamahal kasi dapat balanse sa lahat. Wala dapat nakakalamang o napapag-iwanan. Kapag nagmamahal ka, tandaan mo na hindi porket puso ang bumubuhay rito, ay ito na lang lagi paiiralin. Mali yun. Madalas, gagamitan mo rin ng utak, ng pag-iisip.

"Eh kasi mahal ko siya, kaya kahit masaktan ako, okay lang."

"Eh kasi mahal ko siya, kaya ibibigay ko na lang."

Teka, ano ba talaga ang pagmamahal? Give and give and give na lang? Aba naman. Hindi yun ganun. Kung sarili mo na, diginidad at moralidad mo na ang kapalit, isip-isip din. Hindi ka nagmamahal. Ang tawag dyan, MARTYR NA, TANGA PA. Alam mo naman pala na ikasisira ng sarili mo yan, binigay mo pa.

Pero syempre, dapat bumalanse rin ang utak.

"Kapag minahal ko ba siya, mamahalin niya rin ako?"

"Kahit na mahal ko siya, hindi naman gaganda buhay ko sa kaniya kaya huwag na lang."

Ay? Anyare? Puro utak na lang? Puro ganiyan na lang? Akala ko ba nagmamahal ka? Hindi yan ganiyan. Ang pagmamahal ay kasiyahan. Kasiyahan, kabuuan at kakuntentuhan mo sa buhay bilang isang taong nagmamahal. Huwag yung puro: Paano kung...Kapag ba...Dapat lang... Aba, mag-TAKE RISK ka naman. Kung mahal mo ang isang tao, gagawin mo ang parehas na ikasasaya at ikasisiya n'yong dalawa bilang partner sa buhay.

#happyproblematic #realitydosage

I AM BACK, TUMBLR PEOPLE

Dahil dyan, tatanggalin ko na ang xxx sa username ko :)

WHAT HAS HAPPENED HERE? IT’S BEEN *UNKNOWN* MONTHS AGO SINCE I LAST OPENED MY ACCOUNT.

Bulok.

#itong tumblr ko ano ba naman hahaha pati mga kausap ko dati naglaho