YALNIZCA ŞUNU BELİRTMEK İSTERİM, nasıl olur da bu kadar insan, bu kadar köy, bu kadar şehir, bu kadar ulus, ona kendilerinin verdiği güçten başka bir güce sahip olmayan, sadece ona katlanmaya razı oldukları ölçüde kendilerine zarar verebilecek olan, ona karşı olmak yerine ona tahammül etmeyi tercih etmedikleri sürece, onlara katiyen hiçbir zarar veremeyecek olan bir tek TİRAN yüzünden acı çeker bazen. Şüphesiz çarpıcı bir durum! Ama bu o kadar yaygın bir durum ki, boyunlarına boyunduruk geçirilmiş, kendilerinden daha az sayıda bir yığın tarafından zaptedilmiş, ama, açıkça görülecektir ki, gücünden korkmayanlarına gerek olmayan bir insanın adıyla sevinip büyülenen, ona sefalet içinde hizmet eden milyon insanın görüntüsü, insanı daha çok kederlendirip daha az hayrete düşürüyor; kendilerine yönelttiği zalimlik ve acımasızlık yüzünden meziyetlerine hayran olamayacakları tek kişinin o olduğu apaçıkken. insanlığın zayıf bir özelliği, şiddete çoğu kez itaat etmek durumunda olmamızdır; taviz vermek durumunda olmamız, biz kendimizin her zaman için daha güçlü olan olamaması. Bu nedenle, bir ulus, savaşın akibetinde tek bir hizibe hizmet etmeye zorlandığında; nasıl olur da itaat eder diye hayrete düşmemeli insan, bu durumdan keder duymalı sadece, ya da, bu kötülük üzerine sabırla kafa yorup,umut içinde daha mutlu bir geleceğin yolunu gözlemeli, hayret etmek ya da müteessir olmak yerine. Nasıl tuhaf bir durumdur bu? Bunu nasıl adlandırabiliriz? Nedir bu talihsizliğin doğası? nasıl bir ahlaksızlıktır bu, ya da, nasıl bir rezalet? Sayısız insanın sadece itaat etmekle kalmayıp, köleliğe sürüldüğünü görmek mi diyelim? yönetilmek değil de zulmedilmek mi? Bu sefillerin ne paraları var , ne akrabaları, ne karıları, ne çocukları, ne de kendilerine ait olduğunu söyleyebilecekleri bir hayatları. Bir ordu tarafından değil, bir barbar sürüsü tarafından değil, onun namına kanlarını döküp hayatlarını feda etmek zorunda oldukları bir TEK ADAM tarafından, bir Herkül ya da Samson değil, bir tek küçük adam tarafından yağmalanıyor, ahlaksızlığa ve zulme maruz kalıyorlar... Böyle bir lidere boyun eğmeye korkaklık diyebilir miyiz? Ona hizmet edenlerin korkak ya da cesaretsiz olduğunu söyleyebilir miyiz? Kendini bir tek kişiden korumayanlar iki, üç, bilemedin dört kişi olsaydı eğer, bunun, şaşırtıcı olmakla beraber, anlaşılabilir bir durum olduğunu söyleyebilirdik. Böylesi bir durumda, insan cesaretsizlikten şüphelenmekte haklı olabilir. Ama yüz ya da bin kişiyse bir tek adamın kaprislerini sineye çeken, cesaretten değil de, ona karşı ayaklanma isteğinden mahrum olduklarını ve böyle bir davranışın korkaklıktan çok kayıtsızlığa işaret ettiğini mi söylemeliyiz? Yüz kişi değil, bin kişi değil ama yüz eyalet, bin şehir, milyon insan, kendisinden gördükleri en iyi muamele serflik ve kölelik eziyeti olan bir tek adama saldırmayı reddettiğinde buna ne diyebiliriz? Korkaklık mı bu? Her ahlaksızlığın insanın daha ötesine geçemeyeceği bazı sınırları vardır elbette. İki kişi, belki de on kişi, bir kişiden korkabilir; ama bin insan, milyon insan, bin şehir kendisini bir insanın tahakkümünden koruyamıyorsa, buna korkaklık denemez, çünkü korkaklık bu kadar derinlere gömülmez. Bir kaleye tırmanan, bir orduya saldıran, bir krallığı fetheden bir bireyin gayreti cesaretten daha öte bir kavramla açıklanabilir. Ama bu nasıl rezil bir ahlaksızlıktır ki, kendisine korkaklık denmesini bile hak etmez, onu anlatmaya yetecek kadar kötü bir ifade bulunamaz, bizzat doğa bile onu tanımaz ve dilimiz adlandırmayı reddeder.
vaporwave
germansingergirl
romaincrisis
tangentwithtanner
janainaart
gummygunk
turnnoffyourmind