Hayalperest Kitapçı

Hayalperest bir kızdan bol duygulu, en içten kitap yorumları. Daha fazlası için: goodreads.com/EmineNur Ana hesap: hayalperestbirkiz.tumblr.com

[hayalperestkitapci]

Yine ve yeniden merhabalar! Kitap yorumladık, dergi yorumladık derken bir bakmışım sıradışı bir defter almışım. Ondan da bahsetmesem olmazdı tabii ki.

Instagramda tek tük baktığım bookstagramlardan birinde dikkatimi çekti bu kitap görünümlü defter. Baktım ki her sayfasında bir cümle yazılıymış gerisi sana bırakılmış. Benim gibi yazmayı seven ama arada tıkanma geçirenler için inanılmaz güzel düşünülmüş.

Verilen cümleler bazen duygulandırıyor bazen eğlendiyor bazen de zihninizi çalıştırıyor. Bir de dışında ayrıyeten üzerine yazılar yazılı şeffaf bir kap var zaten defter de onun içinde geliyor lakin o üzerindeki yazıların saçmalığı biraz sinirimi bozdu. Sosyal medya dalgalarıyla edebiyat yapmaya çalışmayalım bence ne dersiniz? Başka da bir kusurunu görmedim hem her sayfada bulunan kenarlardaki tatlı çizimler de ayrıca güzel düşünülmüş bence.

Özellikle yazmayı sevenlere ve söylenecek çok sözü olup içinde saklayanlara çokça tavsiye edilir.

[hayalperestkitapci]

Bu sefer daha farklı bir şey yapıp kitap yorumlamak yerine bir dergiyi yorumlayayım dedim. İki ayrı tür olsa da ortak noktamız hep edebiyat. Öncelikle belirtmeliyim ki Kafkaokur benim ilk okuduğum Edebiyat dergisi yani henüz başka dergilerle kıyaslayacak bir durumda olduğumu söyleyeyemem ama kesinlikle bu konuda önümü açtı. Kendimce söz verdim ve her ay farklı bir edebiyat dergisi okuma kararı aldım. Hem ufkum genişlesin hem de fikir yönünden tatmin olayım istedim. Satın almak hiç aklımda yokken beni Kafkaokur'a çeken şey kesinlikle ayın konusu Küçük Prens oldu. Malesef Küçük Prens şu ara popüler kültürün parçası olmaya başladıysa da kendi orijinalliğini korumaya devam ediyor. Hala okurken kalbimi titreten ve büyük öğütler veren bir kitap benim için. O yüzden hem Küçük Prens özlemi gidermek hem de farklı düşünceler duymak adına aldım. Küçük Prens dergide yer verilen bütün deneme, şiir ve öykülerin konusu değildi elbette. O yüzden 2 farklı yazarın ele alması dışında başka bir şey okuyamadık ama bu beni rahatsız etmedi. Zira yazarlar ele alınabileceği kadarını almıştı zaten. Genel olarak içerik güzeldi ancak bir yazarımızın bir anda Küçük Prens üzerinden başladığı konuşmadan yeni ilişkisini yorumlaması pek hoşuma gitmedi. Yazarların özel hayatını çok yansıtmadan ya da bu kadar açıkça belirtmeden kendinden örnek vermesine karşı değiliz elbette ama bir anda o tarz bir hareket gerçekten tüm büyüyü bozdu. Malesef olay bununla bitmedi. Gerçekten öykü demeye bin şahit isteyecek türde yazılar vardı. Anı ve öykü türü birbirinden farklı değil midir? Ben mi yanlış biliyorum? Bir de kusuruma bakmayın ama öyküler ne kadar bir olayı anlatsa da bizlere genelde bir ders verir ya da öyle bir kurgu anlatılır ki içimize işler ve bazen satırlarda kendimizi buluruz. Bu iki noktaya dokunan öyküler gerçekten yok denecek kadar azdı. Hatta isim vermek gerekirse de gerçekten beğendiğim tek hikaye Gökhan Coşkun'un Şeker Hanım Teyze hikayesiydi. Bunlar tabii ki hep öznel düşünceler ama ben diğer öykülerden ne bir edebi tat aldım ne de bir ders çıkarabildim. Şiirlerin sayısı azdı ama gözlerim çok da aramadı. Okuduklarımız ya çok açık anlamlı ya da sadece şairin anlayacağı türden imgelerle örülmüştü. Ama neticede çok çok rahatsız olmadım. Üzülerek söylüyorum, ben ortalarına doğru gelene kadar bir daha dergiden almayı düşünmüyordum. Hikayelerdeki basitlik, şiirlerdeki soğukluk beni o kadar itti ki. Bir de üstüne ekşi sözlük'e bakma gafletinde bulundum. Gaflet demek doğru olmayabilir şöyle ki ekşi sözlük dedin mi artık neredeyse herkes oraya düşmandır çünkü haklı veya haksız eleştirilerle dolu boş bir yer haline gelmeye başladı ama her zaman için değil. Kafkaokur dergisinin yazılar arkasındaki gerçeklerini orası sayesinde öğrenmiş oldum. Yazar veya şairlerin söylemedikleri sadece sosyal medyada söylemiş gibi gösterilen bir çok sözün araştırılmadan yazar söylemiş gibi paylaşılması bir yana beni en çok soğutan eskiden bu dergide çalışan bir yazarın twitterda paylaştığı yazı oldu. Burada paylaşmak istemem lakin özeti şudur ki Kafkaokur bir Edebiyat dergisi olmaktan çıkıp popüler kültür öğesi haline getirilmiş sadece kazanılan paraya önem gösteren bir yer haline gelmiş. Malesef bunları destekler derecede üstün körü yapılan paylaşımlar ve yazılar da oldukça fazla. Ama Sezar'ın hakkını Sezar'a vermek lazım. Gerçekten çok beğendiğim 4 tane yazı oldu. Kaan Murat Yanık'ın deneme türündeki yazısı: Düş Yeniği Kübra M. Büyükkıyıcı'nın yazısı: Severim Seni Usulca Eray Yasin Işık'ın anlatısı: Kahverengi Gökhan Coşkun'un öyküsü: Şeker Hanım Teyze Bu yazdıklarımın ulaşması gereken yerlere ulaşacağını sanmıyorum ama yazdıklarımın hadsizlik olarak algılanmaması en büyük temennim. Basit bir okuyucu olarak görüşlerimi elimden geldiğince belirtmeye çalıştım. Eminim adını anmadığım çok iyi yazarlar ve şairler vardır. Onların umudundan ve yukarıda ismini saydıklarımın bende derin mana uyandırmasından ötürü dergiyi takip etmeye devam edeceğim. Başka bir yorumda görüşmek üzere...

[hayalperestkitapci]

-Tanıtım Bülteni-

Sen cennetin varlığından gurur duy, ben cehennemi istiyorum. Yağan kar şiddetini gitgide artırıyor, koyu renk saçlarıma tutunan kar tanelerinin sayısı çoğalıyordu. Konuşmadı, konuşmadım. Sessizlik... Aramızda her daim geçerli olan bir alfabeydi sessizlik. Ben de bu alfabeye bir kez daha boyun eğdim ve uzun, titreyen parmaklarımı avuçlarımın içine bastırdım. Elimi yanıma indirdiğimde avuçlarımda eriyen kar yere damladı... Rengi, kan rengiydi. Rengi, kaybın rengiydi. Rengi, bir cinayetin rengiydi.

-YORUM-

★ ★ ★ ★ 

Ve sonunda YABANCI'yı en son haliyle bitirmiş bulunmaktayım. Benim için bir ilk yaşandı ve bir kitabı tekrardan en başından bir kez daha okudum. Elbette çok sevdiğim kitapları tekrar tekrar elime alıp kurcaladığım olmuştur ama baştan sona yeniden okumak farklı ve kesinlikle düşündürücü bir deneyimdi. İlk okuduğum zaman sadece kurguya odaklanmış bir halde ilerlemişim ama şimdi tam anlamıyla eksiği, artısı neyse görmüş oldum. Şimdi sırayla eksilerden başlayalım. Yabancı'nın baştan kabul edilmesi gereken bir durumu var. Kurgunun malesef ayakları tam olarak yere sağlam basmıyor. Öznur düzenleme yaparken bunlara dikkat eder diye düşünmüştüm ki elbet düzelttiği kısımlar olmuştur ama Ediz'in Doğa'yı ne zaman kaçırdığı, Ediz'in bir mesleği var mı yoksa hala okuyor mu karmaşası hala sürüyor. Bir yerde "Biz avukatlar..." diye başlayan cümleleri varken diğer yandan Doğa'nın "Ediz kaydını dondurdu her şey bittiğinde yeniden başlayacak" gibi bir cümlesi oldu. Yani bazı şeyler hala sallantıda gibi gözüküyor. Bir de tarih karmaşası yaşadım örneğin Doğa 18 yaşında lise son sınıf öğrencisi, okula ilk başladığında millet denizde yüzüyordu sonra havalar soğumaya başladı kitap en son 8 Kasım tarihinde sona erdi. Benim bildiğim senenin başında son sınıf öğrencileri 17 yaşında olur daha sonra Ocak ayından sonra doğum günü yaklaşan herkes yeni yeni 18 yaşına girer tabii Doğa bir sene geç okula gönderilmiş olabilir ama yine de bu benim aklımın bir köşesini kurcaladı. Bir de sıkça şahit olduğumuz Ediz ve Doğa arasında geçen kadın-erkek çatışması durumu var. Misal Ediz "Kadın dediğin yemek yapar, sen ne biçim kızsın, senin kocan olacak olan adama acıyorum" şeklinde bir yaklaşımı var. Pekala Ediz bir anneyle büyümediği için ve kadınları dışarıdan görüp duyduğu kadarıyla bildiğinden böyle belirli kalıplara sokmasını az çok anlayabiliyorum ama hikayede başka bir erkek karakter olan Kutay'dan örnek verecek olursak o da Doğa ile film izlemeden önce "Siz kızlar The Notebook falan izlemek istersiniz" tarzında bir lafı oldu yani bir şekilde kitaptaki erkek karakterlerin kadınlar hakkında belli kalıptaki düşünceleri beni bir yerden sonra sıktı zaten bir avuç karakterle muhatabız en azından biri de bu kalıpların dışına çıkmalıydı diye düşünüyorum. Ama şunu da eklemek lazım Doğa hep bir şekilde bu kalıplara bir baş kaldırıyı temsil eder gibiydi, örneğin Ediz'in kadınlardan ne tür bir beklentisi varsa hepsinin tam tersi şekilde davrandı aynı şekilde o The Notebook muhabbetinde gidip bir aksiyon filmi açtırması da en azından bu tarz yaklaşımların bir destekçisi olmadığını gösteriyor. Ve birçoğumuzun yakındığı yan karakterleri yeterince tanıyamama sorunu var. Ben bunu sorun edemiyorum malesef ki şöyle açıklayayım; çoğumuzun ortak kanısı olay sürekli Ediz'in etrafında seyreder bir halde ama biz koskoca 600 sayfalık kitabı bitirdiğimizde gerçekten de Ediz'i en başında tanıdığımızdan daha fazla ne kadar tanıyoruz ki? Bazen inanın konu Ediz ise bir adım ileri iki adım geri gidiyor gibiyiz, çoğu zaman ilerlemek yerine geri geri gidiyoruz, sürekli bir çizginin etrafında dolaşıyoruz ama ne içine tam olarak girebildik ne de tam olarak uzaklaşabildik. Peki ben bu durumda daha baş karakteri doğru düzgün tanıyamamış ve çoğu yerde deliye dönmüşken yan karakterleri ne kadar dikkate alabilirim? Belki bu benim kafa yapımla alakalıdır ama eğer olsaydı ki tam Ediz ile ilgili bir şeylere ulaşacakken şu şöyle biri bu böyle biri diye gereksiz araya girişler olsaydı başlatma şimdi ondan bundan diye sinirlenebilirdim. O yüzden yan karakterlerin birer süs eşyası gibi durması bana çok batmıyor. Bir de bariz olan sonradan eklendiği belli olan cümleler var. Öznur Yabancı'yı 15-16 yaşlarında yazıp 18-19'lu yaşlarında yeniden düzenlemeye gitti. Elbette her insan değişir sonuçta kim senelere karşı koyabilmiş ama bunlar cidden bazı yerlerde çok göze batacak türdendi. Mesela "Sen cennetin varlığıyla gurur duy, ben cehennemi istiyorum" cümlesinin geçtiği yer cidden benim gözüme çok battı o cümlenin wattpad zamanında yazıldığını sanmıyorum ki yazılmış olsa bile çok alakasız durmuş gibi geldi bana aynı şekilde bazı yerlerde cümleler bir anda kayıp farklı bir evrene geçiş yapar gibi bir anda havayı değiştiren cinstendi bakın belki de dünyanın en saçma olayını duymak üzeresiniz ama söylüyorum bazı yerlerde kitabı okuyan iç sesim bile değişti(burayı yazarken bir miktar gülmüş olabilirim). Ama bu eklenen cümleler kötü mü demek? Hayır hatta tam tersine ah keşke hep böyle devam etse dedirtecek türdendi o yüzden çok rahatsız olmadım ama göze battığını da inkar edemem ki canım... Son olarak beni delirten kısma gelelim: EDİZ'İ ANLAYAMAMA SENDROMU. Bundan sanırım kitabı okuyanların büyük bir çoğunluğu olarak muzdaripiz. Doğa'nın bakış açısından okumak gerçekten bir yerden sonra çile gibi cidden bazı olaylara at gözlüğüyle bakıyor özellikle de Ediz'e karşı olan çoğu şeyde. Misal "Ediz garip garip baktı, Ediz garip garip durdu" dediği zamanlar gerçekten gözümün önünde doğru düzgün hiçbir şey canlanmıyor. Doğa birçok duyguyu daha henüz tadamamış ya da anlayamamış bir karakter örneğin o garip bakışlar bir kıskançlığı ya da şehveti taşıyor olabilir ama biz Doğa'nın ağzından okuduğumuz için o anlayamıyorsa bizim için de öğrenmek gibi bir seçenek olmuyor. Bir de olaylarda sürekli sürüklenir bir halde, olayların özünden uzak bir şekilde yaşıyoruz, elbet her şeyin bir gizem içinde olması merak uyandırıcı ama bu kadar da dış kapının mandalı pozisyonunda olmak gerçekten hiç hoş değil. Şu ana kadar yazdıklarımda belki de gram iyi bir şey yazmıyor gibi gözükse de şu an hayatımda yaptığım en uzun kitap yorumunu yaparken her şeyin sebebi bu kitaba ve yazarına haddinden fazla değer veriyor olmam. Öznur'un bende yeri her zaman ayrıdır kendim için ne istiyorsam onun için belki de daha fazlasını istiyorum ve gerçekten bunu tüm samimiyetle söylüyorum. Şu ana kadar hep olumsuz konuştuysam sebebi bunları Öznur'un okuyup bir şekilde gözden kaçırdığı hatalarını görmesini ve hak ettiği o zirveye hakkıyla kavuşmasını istememdir. Son olarak söyleyeceğim şey YABANCI asıl şimdi başlıyor . Hatay'da olanlar, Kolej muhabbetleri, kıskandırma çabaları vs bu tarz şeyler artık geçmişte kaldı birinci kitapta olan BOMBOŞ bölümünden itibaren işte gerçek YABANCI benim için an itibariyle başlamıştır. İkinci kitabı büyük bir aşk ve şevk ile beklemedeyiz.

[hayalperestkitapci]

-Tanıtım Bülteni-

On yedi yaşındaki Layla'nın tek istediği normal olmak: okulda göze batmamak, âşık olduğu nefeskesici Zayne'le sıradan bir çift gibi gezip tozmak… Ama Zayne, Layla'yı küçük ız kardeşi gibi görüyor ve Layla normal olmaktan çok uzak. Yarı iblis yarı Muhafız Layla kimsenin sahip olmadığı yetenekler taşıyor; onun öpücüğü, ruhu olan her şeyi öldürecek kadar güçlü. Bir gün Layla, Roth'la tanışıyor: kışkırtıcı dövmeleri olan ve Layla'nın sırrını bildiğini iddia eden bir iblis o. Layla, ondan uzak durması gerektiğini bilse de tehlikeli öpücüğün cazibesi yüzünden Roth'a kayıtsız kalamıyor. Roth'a güvenmek hem aşkını hem de onu yetiştiren Muhafız ailesini kaybetmesine neden olabilir. Ama Roth'tan öğrendiği iblislere dair sırlar, her şeyi değiştirecek gibi… Artık Layla için hiçbir şey göründüğü gibi değil…

-YORUM-

★ ★ ★ ★ ★

Kitaptan önce yayınevine dair söyleyeceğim bir kaç şey var. DEX'e neler oluyor? Eskiden neredeyse DEX'in tüm kitaplarını alıp okumak isteyen, düzenli olarak DEX'i takip eden biriydim çünkü eskiden bu değeri hak eden bir yayıneviydi. Ama şimdi geldiği durum beni cidden korkutuyor. Özellikle bu kitap üzerinden konuşmak gerekirse sırasıyla ilk önce bu sayfaların hali nedir? Daha önce bu kadar ince sayfalı bir kitap okuduğumu hatırlamıyorum haliyle kağıtların inceliğinden ötürü arkadaki ve öndeki yazılar koca bir karmaşa içerisine girdi ve ben bir sayfayı okuyabilmek için 10 dakika uğraştım. Sonrasında klasik konumuz olan kitap kapağı meselesi var evet kabul DEX zaten başından beri kalın kapaklar kullanmıyor bu kitapda da resmen her an elimde kalacak diye aşırı bir özenle okudum. Sonra orijinal kapak kullanmama olayı var tamam bakın bunu da geçiyorum ama bunca şeye rağmen kitabın fiyatı nasıl 25 TL olabilir? Anlayamıyorum ve anlamlandıramıyorum. Eskiden okuruyla iç içe olan o yayınevi gitti yerine Pegasus gibi para kazanmaya odaklı bir yayınevi mi geldi? Büyük bir hayal kırıklığı yaşadım. Bunca şeye rağmen yine de kitaptan puanımı kırmıyorum çünkü kitabı cidden çok beğendim ve zaten konu Jen iken başka türlüsünü düşünemiyorum. Kitap ile söyleyebileceğim o kadar çok şey vardı ki konuyu DEX ile açtığım için biraz hevesim kaçtı diyebilirim. Neyse bari bir kaç duygumu bol spoilerla kusayım da sonra içimde kalmasın. 

- S P O I L E R -

Jen sen ne yaptın? Kitapta son 10 sayfada o kadar gözyaşı döktüm ki resmen artık sayfalar bulanıklaştı okuyamadım. Çünkü ben o lanet olası Roth'u çok ama çok sevmiştim ve Jen bana resmen orta parmak göstererek Roth mu demiştin canım al sana Roth dedi. Tamam Roth tamamen gitmedi bir umut var falan filan ama yok işte ben o ikinci kitabın kapağında Zayne'yi gördüm ya sonra o yorumlarda ilk kitapta Team Roth olup ikinci kitapla Team Zayne'ye dönen insanları gördüm ya işte o an bütün dünyam yıkıldı. Yine bir Melez Sözleşmeleri travması mı yaşayacağım? Yine Seth olayına mı dönecek? Ben hep böyle ağlayacak mıyım? Artık bunca şeyin üstüne güçlü kalamam.

Dahası Bambi var evet Bambi resmen alıcı noktaydı benim için. Yılanlardan deli gibi korkarım ve hala korkuyorum ama Bambi öyle mi Roth'dan bir parça o ve çok şapşal bir yılan, çok sevilesi bir yılan evet kulağa garip geliyor ama öyle işte. En son Bambi'nin artık Layla'da durması baya bir kalbimi titretti yine duygular üzerime üzerime geliyor ama bu sefer ağlamak yok.

Kitaba aşırı kendimi mi kaptırdım? Evet. Çünkü Roth benim gerçekte karşılaşmak istediğim biri özellikle Yılana Bambi ejderhaya Ponpon isimlerini, yavru kedilere korkunç isimler koymasıyla sıradışılığını kanıtladı mesela yavru kedilerinden bir tanesinin adı Thor'du. :D Arada görünmez olup Layla'yı izlemesi, onun kendini bulma arayışı. Bunu demişken en son Layla'ya söylediği lafı unutmamak lazım.

"Seni bulduğum anda kendimi yitirdim."

Evet gözlerimin dolmasını yine engelleyemedim.

İşte böyle beni duygudan duyguya fırlatan bir kitaptı. Olumsuz yönleri var mıdır? Vardır elbet ama fangirl duygum bunlardan çok ama çok daha ağır basıyor. Jen'e duyduğum hayranlık ve sevgi sonra Roth'un kalbimi kazanması...

Kendime gelmem biraz uzun sürecek sanırım.

[hayalperestkitapci]

-Tanıtım Bülteni-

Bone'da bir ev… Evde bir kız… Kızda bir gizem… Margo diğer kızlara benzemiyor. Bone denilen izbe bir mahallede, lanetli bir evde onunla iki yılı aşkın bir süredir konuşmayan lanetli annesiyle yaşıyor. Günlerini kendini görünmez hissederek geçiriyor. Ancak tekerlekli sandalyedeki komşusu Judah Grant'le arkadaşlık etmeye başlayınca işler değişiyor. Mahalleden tanıdıkları yedi yaşındaki Neveah Anthony kaybolunca Judah bu olayı çözmede Margo'ya yardımcı oluyor. Margo'nun öğrendikleri onu değiştirip hayata karşı yeni bir bakış açısı geliştirmesine sebep oluyor. Çocuk istismarcıları ve tecavüzcüleri bir bir hedef alarak kötü insanları bulup onları cezalandırmaya karar veriyor. Ancak kötüleri avlamak tehlikeli bir iş ve Margo kendi ruhu dâhil her şeyi kaybetme riskiyle karşı karşıya…

-YORUM-

★ ★ ★ ★ ★

Karar verilmiştir: TARRYN FISHER RUH HASTASI MANYAĞIN TEKİDİR. Üzücü sonuç: Kendisini hâlâ umutsuzca ve delicesine çok seviyorum. Kitabın yarısında cinnet geçirip "Tarryn Fisher artık benim için bitmiştir" deme noktasına gelmiştim. Açıkçası kitabın sonsözüne kadar bu durum pek değişmedi ama sonsöz ile birlikte kesin kanım kendisi normal bir insan değildir ve onun da kabul ettiği gibi bir sosyopat yanı vardır. Açıkçası onu da bu yüzden sevdiğime net karar verdim. Kitabın yarısında beni beynimden vurulmuşa döndüren kısmı onun soğukkanlı bir biçimde yazdığını düşünüp deli olmuştum ama o da bundan etkilenmiş zaten etkilenmese direk kendisinin uygun bir hastaneye kapatılması konusunda imza toplardım. Ve kitapta öyle bir yerde Siyah Damar'a selamı çakıyor ki orada ALLAH CEZANI VERMESİN LANET KADIN SEN NAPIYORSUN moduna girmiş olsam da hayatımda önemli bir yeri olan bu kitabını bir şekilde işin içine dahil edişiyle beni yine kendisine hasta etmiştir. Sözün özü bu kitap benim için daha çok bir Tarryn Fisher hesaplaşmasıdır. Hep ağzımda " Tarryn candır birtanedir " lafları dolanır dururdu ama aşkım bu kitapla büyük bir teste tabii tutuldu ve sonucunda artık kendisine ölene kadar bağlıyım beni alıp bir eve kapatabilir, üzerimde deneyler uygulayabilir. Kendisi ve benim adıma ortak bir ship ismi düşünmeye başladım bile.

[hayalperestkitapci]

-Tanıtım Bülteni-

Münzevi yazar Senna Richards otuz üçüncü yaş gününün sabahına uyandığında her şey değişmiştir. Kendisini elektrikli tel örgülerin ardındaki bir kafese tıkılmış ve karların ortasındaki bir eve kilitlenmiş olarak bulan Senna'nın, neden kaçırıldığını öğrenmek için kendisine bırakılan ipuçlarını takip etmekten başka şansı yoktur. Özgürlüğünü geri istiyorsa, dönüp geçmişine bakmak zorundadır. Fakat geçmişi aslında hâlâ hayattadır... Ve onu kaçıran kişi de bulunacak gibi değildir. Kurtuluşu pamuk ipliğine bağlı olan Senna, kısa zaman içinde tüm bunların bir oyun olduğunun fark edecektir. Hem de çok tehlikeli bir oyun. Ve sadece gerçek onu serbest bırakabilir.

-YORUM-

★ ★ ★ ★ ★ 

Bu kitap için hem milyonlarca şey söylemek istiyorum hem de tek kelime konuşmak istemiyorum. Ama duygularımdan az da olsa bahsetmeye ihtiyacım var.

Öncelikle yazarın hayranı olmam ben de büyük bir beklenti yapmıştı muhtemelen diğer kitaplarında olduğu gibi kırık bir kalp ile beni bırakacak diye düşündüm. Aynen düşündüğüm gibi oldu. Hatta baya bildiğiniz koydu geçti. Kitap boyunca yüzüm gülmedi resmen. Baş karakter o kadar depresif biri ki tüm gün sizi asık bir suratla ortalarda dolaştırabilir. Ona verilen değerin farkında değil hayatı siyah beyaz görüyor, kötü şeyler yaşamış ve inanın içinizden ona acımak bile gelmiyor.

Ama kurgu için diyebileceğim hiçbir şey yok. Bu kadar mı güzel olur? Kitap başlar başlamaz aldı kucakladı beni. Uzun zamandır boş kitaplar okuduğumu fark ettim. Bu kitap resmen beynimden buharlar çıkardı. Moralimi çok bozdu ama çok da düşündürdü, bazı sözleri tekrar tekrar okudum. Normalde kitaplarda yazan sözleri işaretlemeyen ben o sözlere kayıtsız kalamadı. Elime geçen ilk kağıt parçasını o sayfanın arasına sıkıştırdım çünkü ileride açıp okumak isteyeceğim satırlardı.

Tavsiye ediyorum ama bir beklentiye girerek okunmasını tavsiye etmiyorum sadece alın, okuyun ve düşünün.

[hayalperestkitapci]

-Tanıtım Bülteni-

Muhteşem bir hayatım vardı. Âşıktım, mutluydum ve istediğim her şeye sahiptim. Sonra bir gün, her şey değişti. Bir adama satıldım! Sevgilisi Brax Cliffingstone, yıldönümlerini kutlamak için Tess Snow'u Meksika'ya götürene kadar ikisinin de geleceğe dair umutları vardı. Altın rengi kumsalların, denizin ve güneşin tadını çıkaracak, birbirlerine yeniden âşık olacaklardı. Ancak gördükleri güzel rüyanın kâbusa dönmesi uzun sürmedi. Dünyanın gölgelerinden habersiz Tess, kaçırılmış, hırpalanmış ve satılmıştı. Yeniden aydınlığa kavuşmanın bedeli ise Şeytan'la yapacağı anlaşmada, yalnızca bedenini değil ruhunu da ortaya koyması demekti. Zindanımın derinliklerinde yankılanan bir fısıltı, "Gözlerindeki karanlığı görüyorum," diyordu. "O karanlık beni besliyor, o karanlık beni çağırıyor." Ve karanlığın tadı kanıma karıştı. Acı, artık kalbimin en tanıdık yolcusuydu. "Şimdiye kadar yaptığınız tüm 'en iyi kitap' listelerini unutun ve bu kitabı en başa altın harflerle kazıyın. Yılın değil, yüzyılın en iyi kitabı." -Lip Smackin Good Books-

-YORUM-

★ ★ ★ ★ 

Aylar sonra sonunda yarım bırakmadan bitirebildiğim ve kitap özlemime bir nebze iyi gelen bir kitapla karşı karşıyayım. Kitabın çevirisini çok uzun bir zamandır bekliyordum ve bir de uzunca bir süre kitaplardan uzak kalmak zorundaydım ama bir yerden sonra baktım dayanamıyorum koşa koşa kitapçıya gidip resmen kitabı saldırırcasına aldım. Cidden abartmıyorum. :D

Kitabın içeriği hakkında az çok bilgim vardı ve bu tarz sert hikayeleri severek okurum ama bu tür konulardan hayatımın romanı çıkmayacağını bildiğimden düşük bir beklenti, rahat bir kafayla okudum ve sonucundan yeterince tatmin oldum. Tek sıkıntım okuduğum her kitapta karakterlerle empati kurmaya özen gösteririm ama bu kitapta gerçekten ne kadar uğraşırsam uğraşayım o bağlantıyı kuramadım, bir yerden sonra cidden sadece bir izleyiciydim. Buna rağmen kitabı elimden bırakamadım bunda en çok etkisi olan konunun sıra dışılığı ve kitabın aşırı derecede akıcı olmasıydı.

[hayalperestkitapci]

-Tanıtım Bülteni-

Gelecekte bile, hikâye "bir varmış bir yokmuş" dİye başlıyor... İnsanlarla androidlerin yan yana dolaştığı Yeni Pekin'e hoş geldiniz. Her ne kadar birlikte yaşamayı başarsalar da türlerin dostluğu sanıldığı kadar kolay değil. Ölümcül bir veba insan nüfusunu tehdit ediyor. Ay İnsanları, Dünya'yı uzaydan izleyerek doğru zamanı kolluyor. Kimse Dünya'nın kaderinin tek bir kıza bağlı olduğunun farkında bile değil… Becerikli bir mekanik ustası olan Cinder, herkesten saklasa da aslında bir sayborg. Üvey annesinin hakaretleri yetmezmiş gibi şimdi bir de üvey kardeşinin hastalanmasından sorumlu tutuluyor. Yakışıklı Prens Kai'in hayatına girmesiyle birlikte, Cinder birden kendini gezegenler arası bir anlaşmazlığın ortasında buluveriyor. Sorumluluk ve özgürlük, sadakat ve ihanet arasında kalan Cinder, Dünya'nın geleceğini koruma altına almak için önce kendi geçmişinin sırlarını açığa çıkarmak zorunda... Yeniden kurgulanmış bu masalda Külkedisi ile tekrar tanışmaya ne dersiniz? Marissa Meyer, Washington'ın Tacoma kasabasında doğup büyüdü. Henüz küçük bir çocukken kitaplara âşık olan Marissa, ergenlik yıllarından beri gençlik edebiyatı üzerine çalışıyor. Peri masallarına da büyük bir sevgi besleyen Marissa, gençlik günlerinden beri bu masalları yeniden kurguluyor ve bu tutkusundan da vazgeçecek gibi görünmüyor.

-YORUM-

★ ★ ★ ★ 

Yine okumaya geç kaldığım bir seri ve yine okuyamadığım için pişmanlıkla doluyum. Öncelikle kitabın kurgusuna tabii ki laf yok, ciddi bir hayal gücünün ürünü olduğu çok belli. Oluşturulan dünya tam anlamıyla gerçeklik hissi taşıyor. Kitabın akıcılığı da oldukça iyi gerçi benim şu ara tutulduğum kitap okuyamama sendromumdan nasibini alsa da son 100 sayfayı okumadım, bildiğiniz kana kana içtim. O kısımlarda cidden insan elinden kitabı bırakamıyor ki benim gibi şu ara okuma sıkıntısı yaşayan birini bile etkiledi. Bir puan kırma sebebim her şeyin bilindik ve tahmin edilebilir bir şekilde ilerlemesi. Evet heyecanlanıyorsunuz ama beklentinizin çok da dışına çıkan bir seyirde ilerlemiyor. Tatmin etmesine ediyor ama kendi adıma konuşmam gerekirse beni dumur eden kitaplar, daha çok etkiliyor ve uzun bir süre aklımdan çıkmıyor. Cinder kalıcılık bakımından bende bu etkiyi yapamayacak gibi gözüküyor ama bakalım elimde Scarlet ve Cress duruyor, Cinder'ın sonundan dolayı hemen elime Scarlet'ı aldım, belki serinin diğer kitapları bu fikrimi değiştirir.

[hayalperestkitapci]

-Tanıtım Bülteni-

Ben iyi bir adam değilim. Değilim işte. Biliyorum. İçimde, dünyada en ufak ışık zerresi bile bırakmayacak kadar karanlık var. Ama zarar veremeyeceğim biri var, söndürmeye cesaret edemediğim tek bir ışık… Karissa. Benim bir canavar olduğumu düşünüyor ve belki de öyleyim. Onu her dokunuşumla ürkütüyor, ruhuna işkence ediyorum. Ama ben tek değilim. Dünya canavarlarla dolu ve en tehlikelileri ben değilim. Onların yanına bile yaklaşmıyorum. Tanrı bana yardım etsin ki onu seviyorum. Seviyorum işte. Ve Tanrı, onu benden almaya çalışan herkese de yardım etsin.

-YORUM-

★ ★ ★ ★ ★

Öncelikle serinin ilk kitabı Gözlerindeki Canavar’ı okumadıysanız bu yorum sizin için spoiler olabilir.

Rahatlıkla söylüyorum bu kitap benim nazarımda gerçekten tam puanı hak etti. Bunu özellikle belirtiyorum çünkü hatırladığım kadarıyla ilk kitaba da tam puan vermiştim ama onu verirken cidden rahat rahat o puanı vermeye elim gitmedi. Öncelikle ilk kitabı çooook ÇOOOOOOK büyük bir beklentiyle okumuştum. Kitap kötü değildi ama bahsedilen kadar inanılmaz, olağanüstü değildi. Sadece güzeldi ve konu işlenişi olarak da farklı bir tarzı vardı. Ama bu ikinci kitap gerçekten çok farklı bir evrendeydi benim için. Bir kere baştan bende beklentiyi bırakın tam tersi kötü olacağı düşüncesi vardı. Bunun en büyük sebebi o çok beğenenlerin bile bu kitaba burun kıvırmasıydı. Diğer gerekçem bu tarz yazılan kitapların çoğu ikinci kitapta batıyor, sadece parasal amaç taşımaya başlıyordu. Ve diğer kırmızı noktalı sebep bu kitabın bir erkeğin ağzından anlatılıyor oluşu. Hem de Naz kadar güçlü bir karakter tarafından. Yani bana göre bu kitap ya batacaktı ya batacaktı. Sonra beni bir güzel ters köşe yaptı öyle bir yaptı ki ben artık tüm kitapların Naz'ın ağzından yazılıyor olması için yalvaracak hale geldim. Karissa'yı yazan da Naz'ı yazan da aynı ama yok arkadaşım yok yazar resmen Naz'ın ağzından edebiyatı öttürmüş bu arada belirtelim ki çevirmen de cidden iyi iş çıkarmış o edebi lezzeti hissetirdi bize. Olaylar artık nasıl gelişebilir diye başta düşünürken Naz'ın o abartı düşündüğüm canavar tasvirinin hiç de abartı olmadığını öğrendik. Cidden bir deli, bir canavar, ruh hastası ve KESİNLİKLE normal değil. Ama bu onu cidden çok güzel bir yere getirdi. Gözümde olması gereken yere geldi ve o içi boş karakteri muhteşem doldurdu. Daha böyle uzun uzun methiyeler dizebilirim. Kısacası gerçekten bayıldım. En iyi öğrendiğim şey ise kesinlikle bir kitap beklentiyle okunmamalı iyi veya kötü bir şekilde önyargı oldu mu işin tadı kaçıyor misal bu yorumdan sonra okuyacak olan adamın elbet bir ön beklentisi olur "yahu nasıl da övdü bu kitabı acaba dedikleri gibi mi" diye illa ki düşünür ama bu kesinlikle ve kesinlikle yanlış olanmış insanın elinde değil elbette ama cidden iyisiyle de kötüsüyle de önyargı berbat ötesi bir şey o güzel şeyin bile tadı bir anda kaçabiliyor. O yüzden ilk kitabı bir kez daha tarafsız olarak okumayı düşünüyorum ama dediğim gibi Karissa'nın ağzından yazım Naz'a kıyasla gerçekten iyi değil yani aklım almıyor aynı yazarın bu kadar farklı yazıyor oluşuna ama cidden gerçek bu. Sözün özü beklentisiz olarak farklı bir şeyler okumak isteyenler ve karanlık olaylara karşı istemem kalsın demeyenler için harika bir fırsat. Edit: Şimdi kontrol ettim ilk kitaba tam puan vermemişim, 4 puan vermişim kendimi dürüst davrandığım için tebrik ediyorum :D Edit2: Fail vermişim çaktırmayın...

[hayalperestkitapci]

-Tanıtım Bülteni-

Zengin, yakışıklı ve kendini beğenmiş Drew Evans ile güzel, zeki ve hırslı Katherine Brooks buluştuğunda işlerin karmakarışık hale gelmesi şaşılacak bir şey değildir. Drew Evans'ın işi, milyon dolarlık anlaşmalar yapmak ve New York'un en güzel kadınlarını tek bir gülümsemeyle baştan çıkartmaktır. Peki, öyleyse neden yedi gündür evden dışarı çıkmıyor? Neden mahvolmuş, sefil bir halde ve depresyonda? Ona sorduğunuzda size sebebinin grip olduğunu söyleyecektir fakat hepimiz bunun doğru olmadığını biliyoruz. Katherine Brooks, Drew'un babasının yatırım bankacılığı firmasında işe başladığı anda gösterişli playboyun hayatındaki her alanın bir karmaşaya sürüklenmesine sebep olmuştur. Profesyonel alandaki yarışları Drew'un cesaretini kırıyor, Katherine'e karşı hissettiği çekim dikkatini dağıtıyor ve onu yatağa atma girişimlerindeki başarısızlığı ise tamamen sinirlerini bozuyordur. Nasıl oluyordu da kadının biri çıkıyor ve ağzı iyi laf yapan çapkın bir adamı mahvolmuş, umutsuz biri haline getirebiliyordu? Hayatta asla sahip olmak istemediği tek şeyi gerçekleştirerek. 'Karmakarışık' dünyada en çok kullanılan kitap sitesi Goodreads'de yapılan oylamalar sonucu 2014'ün en iyi çıkış yapan kitabı seçilmiştir.

-YORUM-

★ ★ ★ ★ ★

İşte ben böyle karakterlerin olduğu kitaplar okumak istiyorum. Bakın isterseniz müthiş, harika ötesi kurgular kurun ama o kurgulara kişiliksiz, zemini olmayan ve boş karakterler koyduğunuzda o kitaplar benim gözümde gerçekten bir hiçe dönüşüyor. Bu kitabın mükemmel ve eşsiz bir hikayesi yok ama çok sağlam karakterleri var. Onları tanıyorsunuz, daha sonra onları kendiniz kadar iyi biliyorsunuz ve inanın okurken hiç sıkılmıyorsunuz. Bana bunlarla gelin ve şu an doğru dürüst bir kitap değerlendirmesi bile yapmıyor olabilirim çünkü bu karakter konuları denince aklıma herkesin aşık olduğu kurguları olan kitaplar ve içi boş karakterleri geliyor, sinirden yazamıyorum. Neyse kitaba dönelim. Cinsellik var mı? Evet ama dozunda. Kitabın türü genel olarak nedir? Romantik Komedi. Öncelikle kitap erkeğin ağzından ve inanın bir kadının kaleminden çıktığını anlayamazsınız. Bazı yerlerde bize erkek ortamlarından o kadar net bir gözle bahsediyor ki bu kadın bu kadar şeyi acaba sadece tahmin mi ediyor yoksa gözlemledi mi diye ciddi düşünüyorum. Sonuç olarak türünün en iyilerinden, ayrıca okumadan önce büyük beklentiyle başladım ve hayal kırıklığına uğramadım. Siz büyük bir şey beklemeyin ama sonucundan tatmin olursunuz diye düşünüyorum.

[hayalperestkitapci]

-Tanıtım Bülteni-

Hayatım bir gecede sonsuza dek değişti. Beau benim ilk aşkımdı. Sonra her şey altüst oldu. Artık hiçbir şey eskisi gibi değil. Ona nedenini söyleyebilsem keşke. Ama söyleyemem. Hiç kimseye söyleyemem. Ona ne kadar ihtiyacım olduğunun farkında bile değilmişim. Ta ki gidişiyle yapayalnız kalana kadar. Sonra Asher Hunt çıkageldi. Büyüleyici bakışları ve muzip gülümsemesiyle... Herkes ondan uzak durmamı söylüyordu. Oysa onun tek yaptığı beni esir alan acılarımı dindirmekti. Ben, kaderimin o yağmurlu gecede mühürlendiğini sanıyordum ama Asher bana bunun sadece yeni bir başlangıç olduğunu gösterdi. Beni kurtardı. Bana yeniden umut verdi. Ama şimdi hayatım bir sır yüzünden bir kez daha altüst olmak üzere…

-YORUM-

★ ★ ★ 

3 ve 4 arasında gidip geldim ama dedim ki 4 versem o puanı verdiğim kitaplara büyük haksızlık olacaktı. Öncelikle şunu diyeyim: Ciğerlerimiz patlayana kadar ağladığımız her kitap güzel olmak zorunda değil. Ben bunu bu kitapla çok net fark ettim. Son 100 sayfada ağlamaktan gözlerimi açamayacak hale geldim ve resmen yıkıldım. Bir kere yazar insanların damarına damarına basmayı çok iyi biliyor kendisine bu konuda kocaman bir alkış ve ikinci olumlu yönü de kitap kesinlikle çok akıcı ve her bölümde az veya çok bir olay oluyor yani siz o bölümü okurken mutlaka bir şeyler bekliyorsunuz ve yazar bunu güzellikle karşılıyor. Ama her şey böyle güllük gülistanlık değil. Kate karakteri tek kelimeyle re-za-let. Sayıp söveceğim kısımlar spoilera giriyor onlara girmeden şunu söyleyebilirim ki bu kızın karakterinde doğru düzgün bir alt yapı yok. Sadece üzerine belli yükler konan ve bunlar güzelce taşıyan bir kukla. Ne hissettiğini ve ne yaptığını bildiğini de sanmıyorum ayrıca herkesin onun etrafında deli divane dönmesi gerçekçi değildi cidden kızda ne gördüler de sevdiler anlamadım çünkü kızı diğerlerinden ayırt edebilecek bence hiçbir özellik yoktu. Bakın kitap cidden çok üzücü, çok kalp kırıcı ve Allah kimseye vermesin derdirten dertlerle dolu ama ne diyebilirim ki bunlar cidden klişenin babası oldu artık yazarlar bu malzemeleri sırf popülerite ve bol miktar gözyaşı için çok rahat kullanıyor ve bu da artık çok göze batıyor. Asher karakteri kalbimde bir yara ama keşke Kate'den bağımsız onu tanıyabilseydik ve aynı şekilde Beau da sevilesi bir karakterdi ama her ikisi de sırf Kate için dört dönen tiplerdi o noktalarda gerçekçilik ayarını bazen çok kaçırdılar ya da millet aşkı böyle yaşıyor ben de aşktan bir halt anlamayan bir öküzüm. Karar veremedim. Ve son kararım bir daha bu tarz kitaplar okumak istemiyorum ya cidden ağlamaktan mahvoldum tamam çok olumsuz şey saymış olabilirim ama duyguyu çok iyi vermişler ve bahsedilen konu bende derin bir yara olduğu için böyle hıçkıra hıçkıra, kağıtta gözyaşı izi bıraka bıraka ağladım. Hayat yeterince kötü bir yerken tek kaçış noktam olan kitaplardan da bu darbeyi yemek beni derinden sarstı. Gidip Julia Quinn ve Lisa Kleypas'ın kitaplarına sarılmak istiyorum. Yaşasın mutlu ve güzel insanlar...

[hayalperestkitapci]

-Tanıtım Bülteni-

Ölmek, İşin Kolay Kısmı. Esas Berbat Olan, Hayata Yeniden Dönmek. MacKayla Lane yıllarca Karanlık Fae'ye karşı savaştı. Ancak savaşma sırası artık cesur Dani "Mega" O'Malley'de. Dani şimdiye kadar hep kendi kurallarıyla oynadı. Ne var ki devir değişti ve Dani'nin en büyük kuralı, hayatta kalmak için ne gerekiyorsa yapmak! Ender görülen yeteneklere ve gücü tartışılmaz Işık Kılıcı'na sahip olan Dani, kendini Unseelie'lere karşı koruyabilecek az sayıda insandan biri. Yine de beklenmedik bir şekilde buza hapsolan insanlarla çevrili bu yeni dünyada kendini koruyabilecek mi? Dublin'in en baştan çıkarıcı gece kulübü buzlarla örtülünce, Dani'nin kaderi, kulübün ölümsüz sahibi Ryodan'ın insafına kalacak. Dani bir yandan kurşunlardan, sivri dişlerden ve yumruklardan kaçarken bir yandan da korkunç pazarlıkların ortasına düşüp sevgili Dublin'ini kurtarmak için çaresiz iş birlikleri yapmak zorunda. Yoksa tüm şehri buz gibi bir son bekliyor. "Mükemmel bir hikâye. Zeki, cesur ve dokunaklı bir başarı." -Kirkus Reviews-

-YORUM-

★ ★ ★ ★ ★ Ateş serisinin 6.kitabıdır. Seriyi okumayanların yorumu okumamaları onlar için daha iyi olur. Ve en sevdiğim serinin bir kitabının daha sonuna geldim. Diğer kitabı da seneye okuyabilirim sanırım bu gidişle ya da bir mucizeyle benim ingilizcem düzelir ve bu yayınevlerine mahkum hayatıma son veririm. Neyse neyse neyse şimdi buna atarlanamayacağım çünkü bolca fangirllük dolu bir yorum yazmak üzereyim. Not: Daha çok karakterler üzerinden gidiyorum çünkü hangi olayı anlatsam spoiler gibi geliyor şahsen ben arka kapakta yazan tanıtımı bile okumadığım için okuyacak olanlar tadına tam varsın diye olayları kısaca özet geçmeyeceğim gerçi bir kitabı yorumlarken doğrusu bu diyorlar ama tarzım değil yani o yüzden bana kızmayın. Dani, Dani ve DANI. Kendisine önceki kitaplardan kalma bir gıcıklığım vardı, belki de okuduğum en sinir bozucu karakterlerden biriydi, gerçi bu kitapta da tamamen değişti diyemeyiz, ama burada çok daha farklı bir Dani'yi görebildik. Evet hala egoist, hala kendini bir şey sanan sinir bozucu bir havası var, okurken sevmek ve sevmemek arasında çok gittim geldim ama sonuç: Dani'nin çocukluğuyla ilgili öğrendiklerimiz ve onun kırılma anlarını görmek ister istemez insanı yumuşatıyor. Her ne kadar egoist olmasına sinir olsam da ego kasmasındaki bazı haklı nedenlerini görebiliyorum çünkü bazı zamanlar cidden gücün dibine vuruyor yani aslında bu kitapla Dani hakkındaki olumsuz düşünceleri yavaştan yavaştan silebiliyoruz evet insanın inanası gelmiyor ama cidden öyle. RYODAN. RYODAN. R Y O D A N. BENİ HASTA EDEN ŞAHSİYET Böyle bedenen ve ruhen etkileyen, sanki kitap karakteri değil de gerçekte her an evimi basıp tutup kolumdan götürecek hissiyatı veren, kısacası aklımı başımdan alan bu şekilde bu zamana kadar 2 karakter okumuştum ve bu kitapla Ryodan hiç düşünmediğim bir şekilde bu gruba girdi. Diğer iki erkekten birinin Barrons olduğunu düşündüğümüzde çok da şaşırmamam lazımdı ancak Ryodan'ı, hatırladığım kadarıyla Rüya Ateş'inden beri, az çok tanıyorduk gerçi bu kitapta hakkında pek bir şey öğrenemedik ama burada daha çok o sıradışı hareketlerine, bazen sinir bozucu bazen hasta edici bir çok özelliğine tanık olduk tabii ki kalbimde bir Barrons olması için daha çok yolu var ama her şeye rağmen sonuç olarak: Kitap Ryodan ve Dani'den ibaret değil tabii. Önceki kitaplardan tanıdığımız İskoç Christian var. Açıkçası kendisine azıcık sempatim varsa da artık yok. Dani'yi kafasına takan o deli divane aşık halleri biraz sinirlerimi bozdu yani adamın zamanında Mac'e de yürüdüğünü biliyoruz şimdi Dani'ye hayatımın kadını muamelesi yapması ne kadar inandırıcı? Bir de unutmadan önceki kitaptan biliyorsunuz Mac ve Dani davalıydı, garibim Dani kitap boyunca nerede Mac'i görse kaçıyor şahsen bir tane de olsa sahnelerini okumak isterdim çünkü Gökkuşağı kızımı ÇOOOOOK özledim ama sadece uzaktan görmekle kaldık (malesef). Başta onsuz tadı olmaz diyordum ama zamanla Dani'yi sevdikçe okumak sorun olmadı yine de her şeye rağmen Mac'in yeri her zaman ayrıdır. Dani'nin kankası Dancer'ı tanıyoruz çocuk bir süper dahi Ryodan bile bunu kabullenmişti en son düşünün RYODAN BİLE. Bir de Jo var Dani'nin sidhe kahini arkadaşlarından. Dani'yi Ryodan'dan kurtarayım derken kendi yem oluyor ve işin sonucunda Ryodan'ın kulübünde çalışmaya başlıyor ve üstüne Ryodan'la (çok afedersiniz) resmen fuckbuddy oluyorlar. Okurken ÇILDIRDIM. Bir de iş sevgili gibi saçma boyutlara kaymaya başlayınca sinirden kitabı fırlatacaktım. Böyle gerizekalı saftirikleri okumaya tahammül edemiyorum. Ama her şeye rağmen,kitapta arada beynimden dumanlar çıkmasına rağmen, kitaba BA YIL DIM. Hatta Dani'yi o kadar benimsemişim ki serinin diğer kitaplarında da onun büyüyüp gelişmesini ve bool booool Ryodan'la olan sahnelerini okumaya deli gibi heyecanlanmıştım sonra öğrendim ki bir sonraki kitap sadece Dani'nin ağzından anlatılmıyormuş Karen bir parmak balı ağzımıza çalıp gidecek diye düşünüyorum gerçi önümüzdeki kitapta Mac'ten de sahneleri okuyabileceğiz ama ben cidden Dani'yi sevmiştim ya... Vee son olarak birkaç Dani Ryodan fanart şu köşeye bırakıp gidiyorum. ÖZLENECEKSİNİZ BEBEKLERİM. (Cidden Dani büyüyünce tam kızıl bir Scarlett olabilir) Kaynak: imsocoolitphysicallyhurts.tumblr.com

[hayalperestkitapci]

-Tanıtım Bülteni-

Gareth St. Clair ciddi bir çıkmazdadır. Ondan nefret eden babası St. Clair mülkünü ve mirasını mahvetme yolunda ilerlemektedir. Gareth'ın elindeki tek şey geçmişin sır perdesini kaldırabilecek ve geleceğin anahtarı olan eski bir aile günlüğüdür. Sorun şudur ki günlük İtalyanca kaleme alınmıştır ve genç adam bu dilde tek bir kelime dahi bilmemektedir. Sosyete bir konuda hemfikirdir: Hyacinth Bridgerton kimselere benzememektedir. İnanılmaz derecede zeki ve açıksözlüdür. Fakat ona dair bir şey - çekici ve eziyet verici - Gareth'ı nedense etkisi altına alır. Her yıl düzenlenen Smythe-Smith Müzikali'nde ikilinin yolları kesişir. Hyacinth İtalyancası mükemmel olmasa da ona günlüğü çevirmeyi teklif eder. Fakat gizemli satırları incelerken peşine düştükleri tüm soruların cevabını birbirlerinde bulurlar. Artık hiçbir şey kusursuz tek bir öpücük kadar saf değildir... "Günümüzün Jane Austen'ı." Jill Barnett "Tam anlamıyla kusursuz bir hikâyeci." Publishers Weekly

-YORUM-

★ ★ ★ ★ ★ 

 Az önce bir Julia Quinn kitabı daha ellerimden kayıp gitti. Cidden bitmemesi için elimden geleni yaptım 2 gün boyunca uzattım durdum, ama nafile. Eğer bu aileyi okuyorsanız onların bir parçası olursunuz. Ailenin tatlılığı bir yana yazarımızın bizi konuya tatlı tatlı dahil edişi, her bölümün başında beni gülümseten o girişleri ve sayılamayacak kadar bolca neden. O yüzden aileden birini daha göndermenin üzüntüsünü yaşıyorum. 

Kitabın artıları bir yana eksilerini düşünüyorum ve muhtemelen okuduğum sırada rahatsız eden yerler olmuştur ama şuan gram aklıma gelmiyor. Daha doğrusu bu seri ile ilgili kötü hiçbir şey söylemek içimden gelmiyor o yüzden açık ve net bir şekilde taraflı bir fangirl yazısı okuyorsunuz. :D Bu kitapta ailemizin en küçük kızı Hyacinth'i okuduk seriyi bilenler onun ne kadar çatlak bir kız olduğunu bilir o yüzden başta telaşlıydım çünkü bütün erkekler onu harcı değil. Ama sonra sevgili Gareth geldi ve o kadar içime sinen bir birliktelik oldu ki anlatamam. Gareth Lady D.nin torunu ve Lady D. ile Hyacinth arasındaki o çok güzel arkadaşlık haliyle yollarını kesiştiriyor. Hyacinth az çok bildiği İtalyancasıyla Gareth'ın büyükannesinin günlüğünü çeviriyor ve sonra oldukça ailevi sırlar ve gizemli bir mücevher olayı ortaya çıkıyor böylece çiftimiz kendilerince maceralara atılırken elbette birbirlerini tanıma şansı buluyor ve sonrasını biliyorsunuz. Belirtmek istiyorum; Lady D. hakkında uzunca bir hayranlık yazısı yazmayı düşünmüştüm ama cidden okuyup görmeniz çok daha hoş olur o yüzden içimdeki Lady D. aşığını şimdilik susturuyorum. :D Başta da söylediğim gibi bu seriyi çok seviyorum her ne kadar kitaplar gittikçe kötüleşiyor düşüncesi ortada dönüyor olsa da ben her seferinde farklı bir tat alıyorum. Ayrıca yazarı cidden ama cidden çok seviyorum sosyal alemde kendisini sıkça takip etmem de bir neden olabilir ama o kadar tatlı ve sevilesi biri ki onun kitaplarında objektif düşünmek benim için neredeyse imkansız. :D

[hayalperestkitapci]

-Tanıtım Bülteni-

Bazen duvarlar o kadar incedir ki tutku aradan sızıverir. "Ah, tanrım." Tak. "Ah, aaahhh." Tak tak. Neler oluy... "Oh, aahh, çok iyi!" Caroline, San Francisco'daki yeni dairesinde ilk uykusundan işteböyle uyandı. Çapkın komşusunun adeta küçük bir haremi vardı. Her gece başka bir kadınla, Caroline'ın yatak başındaki tabloyu kafasına düşürecek kadar hızla duvarları gümbürdetiyordu. Hatta Caroline'ın kedisi Clive bile bu seslere kayıtsız kalamamış, düz duvara tırmanmaya başlamıştı. Artık uyku haramdı. Kapı deliğinde nöbet tutmasına rağmen bu gizemli adamın neye benzediğini bir türlü göremiyor, meraktan ve sinirden çıldırıyordu. En sonunda, bir gece, bu tantanaya daha fazla dayanamayıp hışımla adamın kapısını çaldı. İlk görüşte aşk, hiç bu kadar eğlenceli, komik ve tutkulu yazılmamıştı…

-YORUM-

★ ★ ★ ★

Bir kedi istiyorum. Kesinlikle bir kedim olsun istiyorum. Normalde kedilerle aram cidden kötüdür, daima bana kötü kötü baktıklarını hatta düşmanlık beslediklerini düşünmüşümdür ama bundan sonra her kedi gördüğümde aklıma Clive gelecek. Kitapta çiftin üzerine yoğunlaşmaktan çok bir kedinin üzerine yoğunlaştığımın farkındayım ama o sadece bir kedi değil. O CLIVE! Hem de aşk acısı çekiyor! Çok ama çok tatlı bir aşk hikayesiydi. Kapak ve tanıtım yazısı kesinlikle çok yanıltıcı. Beklediğimden çok farklı çıktı ama sevdim. Özellikle bazı yerlerde utanmasam yerlere yatıp kahkahayla gülecektim. Yazarın farklı bir anlatımı vardı. Hele sonda sevgili Clive ağzından kısa bir bölüm vardı keşke daha uzun olsa dedim çünkü Clive'a bayılıyorum kitabın başındaki Miss Pisi ile olanlar aklıma geldikçe beni öldürüyor. Benim için tek sorun bazı yerlerinde azıcık birazcık sıkıldım çünkü kitap durdu bir türlü ilerleyemedi. Onun dışında sağlam karakterleri ve mizahıyla çok güzel bir kitaptı. Clive'ı saymıyorum bile!

[hayalperestkitapci]

-Tanıtım Bülteni-

“Elimden gelse hâli hazırda kenetlenmiş ellerimizden güç alıp onu bu evden kaçırırdım. Denizi görebileceğimiz bir yere giderdik belki... Hiç konuşmazdık. Dudaklarımız değil, dokunuşlarımız konuşurdu bizim yerimize... Başımı onun geniş omzuna yaslayıp burnumu boynuna gömerdim. Onun o tatlı kokusunu doya doya içime çekip gözlerimi yumardım. İnanıyorum ki birlikte olsak her şey daha güzel olacaktı. Belki daha kolay...” Ailesi, kızkardeşinin tedavisi için Amerika'ya gittikten sonra Balkanlı Ailesi'nin evinde yaşamaya başlayan İde'nin hayatı, bir gün rüyasında evin oğlu Aslan'ı görmesiyle tamamen değişir. Herkese ve her şeye karşı soğuk ve ilgisiz görünen Aslan Balkanlı'ya yavaş yavaş âşık olmaya başlayan İde, tutulmaya başladığı adamın buzlarını eritebilecek mi? Yaralı bir aşkın hayaletiyle boğuşan Aslan ise onu seven bir kadının varlığını kabul edebilecek mi?

-YORUM-

★ ★ 

 Yumruğumu havaya kaldırıp "ÖZGÜRLÜK!" diye bağırmak istiyorum. Bir kaç gündür bu kitabı bitirememekle lanetlenmiş ve başrol karakterin sinirlerimi bozmasıyla günlerim geçmişti. 

Öncelikle başrol karakterimiz İde ile başlayacak olursak kendisi normalde hayatımda görüp anında ters yöne saptığım kız tiplerinden biri. Evrenin erkeğinin etrafında döndüğünü düşünen, neredeyse her durumda çeşmeleri açan ama ben güçlüyüm havalarına giren bir kızımız.

 Diğer karakterimiz ise Aslan Balkanlı. Doğrusu kendisini sevmiştim cidden ayakları yere basan bir tipti sonra biraz Bay Grey ile bir benzerlikler gördüm daha sonra wattpadde hikayenin kendi sayfasına gittim ve yazarın Aslan için düşündüğü oyuncunun Jamie Dornan olduğunu gördüm. 

Kitap için o kadar umutlu ve heyecanlıydım ki yaşadığım üzüntü, şok ve ardından gelen sinir bozukluğu tarif edilemezdi. Sonrasında kitap bildiğiniz benim için siyah beyazdı, artık bitsin diye kelimeleri yuta yuta okuyordum çünkü cidden inat etmiştim. Neyse ki sonunda inat etmeme değecek bir bölüm geldi zaten bir fazladan puanı da sırf orası için verdim.

[hayalperestkitapci]

-Tanıtım Bülteni-

Kitapları dünyada 10 milyonun üstünde satılan ve 33 dile çevrilen Fransa’nın en çok satan yazarı Musso’dan soluk soluğa okuyacağınız sıra dışı bir roman… “Fırtınalı bir gecenin ortasında, sırılsıklam ve çırılçıplak, terasımda belirdi. - Nerden çıktınız siz? - Düştüm. - Nereden düştünüz? - Kitabınızdan düştüm. Hikâyenizden düştüm yani!” İlham perisini kaybeden ünlü yazar Tom Boyd’un hayatına aniden, romanlarının kahramanı Billie girer. Billie güzeldir, umutsuzdur ve eğer Tom yazmayı bırakırsa ölecektir. Yaşamın yalnızca bir romana bağlı olmasına dair canlı ve etkileyici bir serüven. Basından “Son derece başarılı bir olay örgüsü ve öngörülemeyen bir final.” Le Figaro Littéraire “Sıradışı bir hayal gücüyle Musso son sayfaya kadar heyecanı koruyor.” Direct soir “Elinizden bırakamayacağınız büyüleyici, lezzetli ve sıradışı bir roman.” France Dimanche

-YORUM-

★ ★ ★ ★ ★

Çok ama çok tatlı bir aşk hikayesiydi. Kitabın sonlarına doğru aşırı bir ruh karmaşasına girdim ama en sonunda aynen böyleydim.

Bu arada kapak tek kelimeyle MUHTEŞEM. Orijinal kapaktan daha güzel bir kapak normalde duyulmuş şey değildir ama bu kapağa cidden bayıldım bazen işin ayarını tutturabiliyoruz bu sevindirici bir durum. Yazarın bu kitabından sonra diğer kitaplarına kesinlikle bir şans vermeye karar verdim bu kitabı o kadar sevdim ki konuyu mu anlatsam duygularımı mı döksem bilemedim ve son olarak ikisini de doğru düzgün yapamadan duygular denizinde boğulmaya karar verdim.

[hayalperestkitapci]

-Tanıtım Bülteni-

Gerçek, Efsane'ye dönüşecek Bir zamanlar Amerika Birleşik Devletleri'nin batı kıyısı olarak bilinen yerde şimdi Cumhuriyet adında, komşularıyla sürekli savaşan bir ülke vardır. Cumhuriyet'in seçkin sınıfından gelen on beş yaşındaki üstün yetenekli June, askerî bir dehaya sahiptir. İtaatkâr, hırslı ve kendini ülkesine adamış bu genç kız onun uğruna her şeyi yapmaya hazırdır. Fakir bir aileden gelen on beş yaşındaki Day ise ülkenin en çok aranan suçlusu ve bir devlet düşmanıdır. Kendisi gibi asker olan ağabeyi Metias öldürülünce June, Day'in peşine düşer. İnandıkları şeyler uğruna savaşan bu iki gencin kesi?en yolları, onları Cumhuriyet'in karanlık sırlarına götürecektir. "Efsane, söylendiği kadar iyi olmakla kalmıyor, bunu kesinlikle hak ediyor." -The New York Times- "Bir 'efsane' doğuyor." -USA Today- "Bilimkurgu ve aksiyonun heyecanlı bir karışımı... Bu kitap Açlık Oyunları hayranlarına okumaya değer bir şey verecek." -Voya- "Hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığı, kıyamet sonrası dünyada geçen romantik bir gerilim… Efsane'yi elinizden düşüremeyecek ve kesinlikle unutamayacaksınız." -Kami Garcia- "Farklı karakterleri, yüksek tansiyonu ve siyasi entrikalarla dolu ilgi çekici distopik bir dünya. Eğer Açlık Oyunları'nı beğendiyseniz bu kitaba bayılacaksınız." -Sarah Rees Brennan-

-YORUM-

★ ★ ★ ★

Doğrusu başlarında biraz sıkılmıştım ama asıl olaylar kitabın ortasından sonra başlıyormuş zaten ondan sonra da elimden bırakamadım. Beklentim çok yüksek değildi keşke başları bu kadar boş ve anlatımı bu kadar donuk olmasa diye düşündüm onun dışında olay örgüsü gerçekten iyiydi ayrıca ayağı yere sağlam basan karakterler vardı şu ara çok sık rastlamadığımız. Baş karakterler yani June ve Day'in 15 yaşında olmaları aklıma sığdıramadığım tarafıydı. Day 15 yaşında ve boyu 1.78 ayrıca kendisinde biraz çapkınlık potansiyeli de gördüm. :D Evet bu kısımları aklım gerçekten almadı muhtemelen hiç almayacak şu zamanın hormonlu gençleri bile bir Day değil. Ve June anlatılana göre güzel bir kız ama erkekleri ezip geçen manyaklık derecesinde çevikliği ve gücü var hem güzellik hem de bu derece güç de aklıma sığdıramadıklarımdan. Sanırım hayal gücüm artık durmuş. :D