Παράξενος τρόπος για να αρχίσεις ένα κείμενο αλλά αυτές είναι σκέψεις που περιτριγυρίζουν το μυαλό μου καιρό και νιώθω ότι πρέπει να βγουν παρά έξω.
Πες μου λοιπόν εαυτέ μου γιατί θέλεις τόσο πολύ να αγαπηθείς;
Τι σε κάνει να θες τόσο πολύ να νιώσεις αυτό το συναίσθημα;
Τι σε έκανε να πιστεύεις ότι δεν θα το νιώσεις ποτέ;
Γιατί πιστεύεις ότι είσαι ανίκανη να αγαπηθείς;
Τι νομίζεις ότι κάνεις λάθος και φεύγουν όλοι;
Μήπως πιστεύουν ότι έχεις τόση αγάπη μέσα σου που δεν χρειάζεσαι την δική τους; Η μήπως δεν είναι αρκετή η δικιά τους αγάπη γιατί ούτε οι ίδιοι ξέρουν να αγαπούν;
Τι πιστεύεις από όλα αυτά;
Τι θες να είναι αλήθεια και τι ψέμα;
Πώς θες να αγαπηθείς;
Τι είναι αγάπη για σένα εαυτέ μου;
Πώς την νιώθεις εσύ την αγάπη; Με ποιον τρόπο;
Με ένα λουλούδι; Με ένα σ' αγαπώ κάθε μέρα; Με ένα φιλί στο μέτωπο; Με ένα καλημέρα & ένα καληνύχτα; Με ένα "ότι χρειαστείς είμαι εδώ μην διστάσεις";
Η με όλα αυτά μαζί; Δεν νομίζεις ότι είναι πολλά; Μήπως πιστεύεις ότι είναι λίγα; Η μήπως πιστεύεις ότι αυτά τα μικρά καθημερινά πράγματα ορίζουν την αγάπη;
Μήπως η αγάπη είναι υποκειμενική τελικά;
Μήπως το να αγαπάς και να αγαπιέσαι είναι κατι τόσο εύκολο που εμείς οι άνθρωποι το δημιουργήσαμε σαν ένα άπιαστο όνειρο;
Πότε θα πάρουμε αυτές τις απαντήσεις; Πότε θα αισθανθούμε ελεύθεροι και ασυγκράτητοι για να διεκδικήσουμε όλα αυτά που ποθούμε;
Γιατί φοβόμαστε να νιώσουμε; Γιατί φοβόμαστε να πληγωθούμε τόσο πολύ;
Γιατί πιέζουμε τους εαυτούς μας να νιώσουν,να πουν,να δημιουργήσουν,να εκφραστούν; Ενώ θα έπρεπε να βγαίνουν αυθόρμητα χωρίς φόβο και σκέψη; Γιατί πρέπει να τα αναλύουμε όλα τόσο πολύ; Γιατί τόσα γιατί;
Και λοιπόν τι έγινε αν νιώσω,πω, δημιουργήσω, εκφραστώ και αποτύχω; Τελείωσαν όλα για εμένα η μόλις ξεκίνησαν;
Νομίζω πρέπει να αφήσουμε πλέον πίσω μας φόβους, σκέψεις και τα γιατί, απλά να χτίσουμε την ζωή μας έτσι όπως πραγματικά θέλει ο καθένας μας. Με μουσική, χορό, αγάπες, ποτά, ξενύχτια, τσιγάρα, κλάμα τα πάντα.
Αρκετά ασχοληθηκαμε με το τι θα πει ο ένας και τι θα πει ο άλλος, καιρός να σταματήσουμε να καταπιέζουμε το ποιοί πραγματικά είμαστε και να αρχίσουμε να νιώθουμε οι εαυτοί μας γιατί πραγματικά μάγκες αύριο μπορεί να μην ζούμε, οπότε ας ζήσουμε ότι προλαβαίνουμε χωρίς να κρίνουμε το πώς θα ζήσει ο άλλος την ζωή του και πως θα δημιουργήσει την ευτυχία του.
Οπότε...
Καλή αξέχαστη ζωή με αυθόρμητες στιγμές, χαμόγελα και χωρίς φόβο.
Και ίσως έτσι είμαστε ένα βήμα πιο κοντά στο να αλλάξουμε τον κόσμο προς το καλύτερο!
