Μερικα τραγουδια αξιζουν τερμα ενταση και απειρες επαναληψεις
Το ιδιο και μερικοι ανθρωποι
sheepfilms
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open

JBB: An Artblog!
Cosmic Funnies
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
dirt enthusiast

oozey mess
$LAYYYTER

No title available
Peter Solarz
NASA
TVSTRANGERTHINGS

Janaina Medeiros

izzy's playlists!
occasionally subtle

pixel skylines

Kiana Khansmith

blake kathryn
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
Show & Tell
seen from Armenia

seen from Germany

seen from Saudi Arabia
seen from Malaysia
seen from Germany

seen from Türkiye
seen from Malaysia

seen from United States
seen from Saudi Arabia
seen from United States

seen from United States

seen from Netherlands
seen from Malaysia

seen from United States
seen from T1
seen from India
seen from United States
seen from Türkiye

seen from Singapore
seen from United States
@httpschaotismos
Μερικα τραγουδια αξιζουν τερμα ενταση και απειρες επαναληψεις
Το ιδιο και μερικοι ανθρωποι
“Θα σου μιλήσω για βιβλία, για τέχνη και για μουσική,για τους φόβους και τα όνειρά μου”
Marseaux, Σκέψεις απ' το Τετράδιο της Πανδώρας Μ.
λένε πως κάποιες τυχαίες συναντήσεις είναι από την μοίρα σκηνοθετημένες.
Είμαι ο πιο γλυκός άνθρωπος μέχρι να μου φερθείς με ασέβεια. Τότε θα καταλάβεις γιατί ο κύκλος μου είναι τόσο μικρός.
Καμιά φορά ψάχνω το άρωμα που φορά στης τσιμεντούπολης την αποφορά..
Θέλω να κάνουμε έρωτα ολο το βράδυ
Και να κάνουμε διαλείμματα για φαγητό…
Και για μπύρα.
Και για τσιγάρο…
Και να ειμαστε αγκαλια…
Και μετα να ξανά κάνουμε έρωτα..
και μετα να μου χαιδευεις τα μαλλια
Και μετα να κάτσουμε αγκαλιά για ταινία
Και να πάρουμε και μια πίτσα
να σε πειράζω όταν τρως&να σε χαζεύω
να ακούμε τα αγαπημένα μας κομμάτια
Και να βγούμε στο μπαλκόνι να δούμε την θέα μιλώντας για άκυρα θέματα
Και να γελάω με τα αστεία σου και να με κοροϊδεύεις για το γέλιο μου
Και να ξέρω ότι στην πραγματικότητα το αγαπάς το γέλιο μου
Και να σου λέω πόσο σε αγαπάω
Και να ακούω ποσο μ'αγαπάς και συ
και να πάρουμε το αυτοκίνητο και να κάνουμε βόλτες
*cries in single*
dear music, thanks
Δεν μπορεί να παίξαμε με τα σχοινιά της μοίρας, και το επόμενο πρωί πάνω στη γη απλά να 'μασταν σώοι.
Stk x Marseaux x Solmeister- Χίλια μάτια
Φοβάμαι πως το κόλπο με τις ανάσες δεν πιανει πια.
Ανεβαίνει τα σκαλιά,το κουδούνι χτυπά,του ανοίγει μια κοπέλα με μάτια καστανα εκφραστικά,μα πρησμένα και δακρυσμένά
Της λέει..
@solmeister13 🎶 "τριαντάφυλλο"
Δεν έφυγες ποτέ από δω,
είσαι απλά σε όποιο δωμάτιο δεν είμαι.
Μου είπες «κάτι όμορφο γίνε»,
αλλά να γίνω εσύ δεν μπορώ…
-Solmeister
Τι είναι για εσένα ο έρωτας;
Αν θέλετε να μιλήσουμε για έρωτα αυθεντικό, αυτόν που αναζητούμε όλοι, αφήστε στην άκρη τα ροζ και τα γλυκανάλατα και πιάστε το κόκκινο της επανάστασης. Ο έρωτας απαιτεί, διεκδικεί και πεισμώνει. Σε ταΐζει παγωτό και σε σκεπάζει τα βράδια. Μοιράζεται από σκέψεις και ανησυχίες μέχρι το απεχθέστατο πλύσιμο των πιάτων. Μετατρέπει το «μου» σε «μας». Σε φιλάει ακόμα κι όταν κοιμάσαι και δε σ’ αφήνει λεπτό από την αγκαλιά του. Είναι εκεί για εσένα στιγμές που ακόμα εσύ ο ίδιος δεν αντέχεις να είσαι εκεί για τον ίδιο σου τον εαυτό. Και για αυτόν ακριβώς τον έρωτα αξίζει να αφεθείς, να ρίξεις τα τοίχοι σου, να αφήσεις στην άκρη τις λίστες, τα σημειωματάρια και την οργάνωση της ζωής σου. Αξίζει να βγεις εκτός προγράμματος, εκτός ελέγχου και εκτός εαυτού. Αξίζει να χάσεις, έστω για λίγο,την αυτοκυριαρχία και τα λογικά σου. Να ζήσεις στιγμές που τρέμει το μέσα σου, η καρδιά σου, η ανάσα σου και μόνο στην σκέψη του άλλου. Σε φέρνει αντιμέτωπο με όλες τις πιο όμορφες αλλά και τις πιο άσχημες και μισητές πλευρές του εαυτού σου και αυτό σε φοβίζει. Αν λοιπόν μετά απ’ όλα αυτά πιστεύεις πως μπορείς να τον τιθασεύσεις, να τον περιορίσεις, να τον φρενάρεις, είσαι πολύ γελασμένος. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να τον αφήσεις να σε παρασύρει και να το ζήσεις μέχρι εσχάτων. Όσοι το ζούνε ή το έχουν ζήσει έστω και μισή φορά στη ζωή τους καταλαβαίνουν τί εννοώ.
Αν όχι, σας το εύχομαι. Αν το ζήσατε αλλά δεν κατέληξε όπως θέλατε, ξέρω πως θα πονάει για παντά κάποιες στιγμές. Αλλά έτσι είναι η ζωή.
Ενός λεπτού κραυγή…
Για εκείνους που μάτωναν τα γόνατα τους στην προπόνηση, αλλά δεν γίναν ποδοσφαιριστές.
Για εκείνες που υπέφεραν πάνω στις πουέντ, αλλά δεν γίναν μπαλαρίνες.
Για τους έφηβους που δώσαν την ψυχή τους, αλλά δεν την πήραν πίσω.
Για τα παιδιά από την γειτονία που χάσανε τον παιδικό τους φίλο, αλλά τα βράδια κλαίνε ακόμα για αυτόν.
Για τους συμμάθητες με τις κουκούλες που τους σκίσαν το τετράδιο, αλλά δεν σταμάτησαν ποτέ να γράφουν.
Για τη γυναίκα που κράτησε στην κοιλιά της ένα μωρό, αλλά δεν το αγκάλιασε ποτέ.
Για αυτούς που διαβάσαν για τις πανελλήνιες, αλλά δεν πέρασαν.
Για αυτούς που ξενυχτήσαν για ένα μήνυμα, αλλά δεν το πήραν.
Για αυτούς που ψάχναν μες το πλήθος ένα βλέμμα, αλλά δεν το βρήκαν ποτέ.
Για αυτούς που πίναν μπουκάλια με κρασιά για να μην θυμούνται, αλλά δεν ξέχασαν τίποτα.
Για αυτούς που ονειρέυτηκαν, αλλά δεν τα κατάφεραν.
Για τον ποιητή που ξενύχτησε γράφοντας, αλλά κανείς δεν διάβασε τις σκέψεις του.
Για αυτούς που μετά από όλα αυτά, ακόμη προσπαθούν.
Ναι αλλα.. τελικα τα απωθημένα τα ξεπερνάς??
Δυστυχώς όχι. Τα απωθημένα δεν τα ξεπερνάς. Η μητέρα μου εχθές έκλεισε 25 χρόνια παντρεμένη αλλά ακόμη θυμάται εκείνον τον άντρα που είχε γνωρίσει στις διακοπές με τις φίλες της σε εκείνο το νησί. Η κολλητή μου ακόμη θυμάται εκείνο το άκυρο που είχε φάει από το Γιωργάκη στο Γυμνάσιο, και εκείνος ο φίλος μου που με φλερτάρει σε κάθε κοινή έξοδο καίγεται που δεν του ριχνω δεύτερη ματιά. Η κοπέλα που βλέπεις στο μετρό και λες ότι σίγουρα θα έχει σχέση ίσως κλαίει τα βράδια για κάποιον που δεν τον ενδιαφέρει η ύπαρξη της, το αγόρι που βλέπεις να περιμένει καθε μερα στο ίδιο καφέ ίσως περιμένει εκείνη που ποτέ δεν ήρθε ή ποτέ δεν θα γυρίσει. Το ζευγάρι ηλικιωμένων που βλέπεις να ψωνίζει στο σούπερ μάρκετ τις Τετάρτες μπορεί να είναι καταδικασμένοι σε έναν γάμο που δεν ήθελαν ποτέ και οι μεγάλοι τους έρωτες να βρίσκονται κάπου μακριά. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν θα γνωρίσουν ή δεν γνώρισαν την ευτυχία όλοι αυτοί που ανέφερα.
Η μαμά μου είναι η πιο ευτυχισμένη γυναίκα δίπλα στον μπαμπά μου, όχι γιατί είναι ο μπαμπάς μου, αλλά γιατί την αγαπάει και της δείχνει ακόμη πόσο ερωτευμένος είναι.
Η κολλητή μου παιδευεται ακόμη με τους Γιωργάκηδες αλλά σε λίγο καιρό θα γνωρίσει τον βρετανό που της βρήκα στα χαρτιά και αυτός ο φίλος μου θα βρει το κορίτσι που θα λιώνει για εκείνον.
Η κοπέλα από τη στάση του μετρό κάποιο βράδυ θα κλαίει από ευτυχία στην αγκαλιά του αγοριού της και εκείνος θα την κρατάει σφιχτά. Το αγόρι θα πάει σε εκείνο το καφέ ένα πρωί κι ίσως καταλάβει ότι η σερβιτόρα που του πάει τον καφέ λιώνει έναν χρόνο για εκείνον.
Το ζευγάρι αυτό έμαθε μαζί τον έρωτα, την αγάπη, τη ρουτίνα, το πόνο, τη θλίψη, τη ζωή ολόκληρη. Έχουν υπάρξει ευτυχισμένοι και πολύ αγαπημένοι.
Γιατί αγαπιούνται οι άνθρωποι ρε παιδάκια και ερωτεύονται και παθιαζονται και μισούν και πληγώνονται και πληγώνουν και ζουν και ξανά από την αρχή. Οι άνθρωποι αγαπιούνται πολύ, συχνά ξεχνούν πόσο αγαπήθηκαν, μα οι άνθρωποι ποτέ δεν ξεχνούν πόσο δεν αγαπήθηκαν.
Μερικους οταν σας ρωτανε "που μενεις;" η σωστη απαντηση ειναι στα λογια
Έριξα όλους τους προστευτευτικους μου τοίχους για σένα
Και συ φρόντισες να μου θυμησεις γιατί τους είχα χτίσει τόσο ψηλούς.