Πώς θα γίνει να παραιτηθώ από την δουλειά και να ακολουθώ τον νοβελ σε κάθε λαιβ του
One Nice Bug Per Day
Sade Olutola

Kiana Khansmith
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open

PR's Tumblrdome
𓃗

roma★
Sweet Seals For You, Always
The Stonewall Inn
hello vonnie
No title available
Misplaced Lens Cap

★

Jar Jar Binks Fan Club
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH

shark vs the universe
Keni
cherry valley forever
taylor price
KIROKAZE

seen from United Kingdom
seen from Australia
seen from United States

seen from United Kingdom
seen from United States

seen from Australia

seen from Germany
seen from India
seen from United States
seen from United Kingdom
seen from Brazil

seen from Australia
seen from Hong Kong SAR China

seen from United States
seen from Türkiye

seen from Chile
seen from Malaysia

seen from Canada
seen from United States
seen from United States
@ikafisoi
Πώς θα γίνει να παραιτηθώ από την δουλειά και να ακολουθώ τον νοβελ σε κάθε λαιβ του
if there is anything that life has taught me it's that a big heart needs big boundaries
i'll forever love the people who open up about their dark past, like how did you survive all of that and still end up becoming the most beautiful soul i've ever met
Απλώς σκέψου πως ο αρουραίος με τον οποίο έχεις φάει σκάλωμα, πιθανότατα παίρνει ακόμα τηλ την μάνα του, για να την ρωτήσει πώς να βάλει ένα πλυντήριο
Πόσο λυτρωτικό πράγμα το ξενέρωμα όμως ε
Και δε με νοιάζει αν δεν ήξερες τί να πεις, αν δεν είχες λόγια να με παρηγορήσεις, αν δεν ήξερες τί ακριβώς να κάνεις, έπρεπε να ήσουν εκεί. Γιατί εγώ είχα ξεχάσει μέχρι και πώς να αναπνέω. Και σε χρειαζόμουν δίπλα μου.
Amorgos, Aegean Sea, Greece.
Πόσο θα με κορόιδευες τώρα που επιτέλους πήρα το δίπλωμα, πόσο θα με δούλευες, πόσο θα με παρακαλούσες να σε πάω βόλτα, πόσο θα γελούσαμε γαμώτο, πού είσαι
Δε θα το ξεπεράσεις ποτέ τελείως, δε θα σου πω ψέμματα. Αλλά θα έρθει ένα πρωινό που δε θα είναι η πρώτη σου σκέψη με το που ξυπνήσεις, που το βάρος στο στήθος σου, θα είναι πιο υποφερτό και θα θέλεις να σηκωθείς από το κρεβάτι. Δε θα περάσει μέρα που να μη τους σκεφτείς, αλλά θα γελάσεις ξανά, στο υπόσχομαι. Θα βρεις ξανά την ομορφιά στον κόσμο, θα βρεις νέους φίλους, θα σε αγαπήσουν και θα τους αγαπήσεις αληθινά, απλώς θα εύχεσαι να ήταν και εκείνοι εδώ, να τους γνώριζαν. Θα τραγουδήσεις ξανά με την ψυχή σου, ίσως όμως παράλληλα και να κλαις, για όλα αυτά που χάνουν, γιατί έπρεπε να είναι εδώ. Η ζωή θα συνεχιστεί, αλλά τα σημάδια θα είναι εκεί, πάντα. Δε γίνεται αλλιώς. Και απ’ την άλλη εάν έφευγαν, θα σήμαινε ότι δεν ήταν και ποτέ αληθινό.
Με περνούσε τρία χρόνια,
ήταν για μένα σαν μεγάλος μου αδερφός. Οταν βρισκόμασταν πάντα γελούσαμε, με πείραζε, λέγαμε ατάκες από ταινίες παλιές που μόνο εμείς καταλαβαίναμε και ξεκαρδιζόταν, αχ αυτό το γέλιο του.. Φέτος έφτασα στην ηλικία που ήταν όταν έφυγε και δεν με χωρούσε ο τόπος. Σηκώθηκα και έφυγα, πέρασα την μέρα των γενεθλίων μου μόνη, μακριά από τους δικούς μου, μακριά και από την παραμικρή πιθανότητα κάποιου πάρτι. Τί να γιορτάσω; Αφού εκείνος δεν είναι εδώ και η κάθε γιορτή έχει χάσει πια το νόημα της.
Με περνούσε τρία χρόνια, μα τώρα πια εγώ είμαι μεγαλύτερη του
και είναι ασήκωτο.
by Elina Magalimova
Άνθρωποι ξεπερνάνε αρρώστιες ανίατες, κόσμος ξυπνάει από κώματα, μικρά ή μεγάλα θαύματα συμβαίνουν καθημερινά και χαίρομαι πολύ για όλα αυτά, αλήθεια. Αλλά γιατί δεν μπορούσε και αυτός να είναι ένα από αυτά; Γιατί εκείνη η γαμημένη νύχτα, να μην ήταν απλώς μια τρομακτική ιστορία; Γιατί δεν σου συνέβη και σένα ένα θαύμα; Γιατί δεν μπορέσαμε να κάνουμε τίποτα για να σε σώσουμε; Γιατί δεν σε προλάβαμε; Γιατί μας έφυγες μέσα απ τα χέρια γαμώτο
“Make yourself a priority. At the end of the day, you’re your longest commitment.”
— Unknown
attachment can convince you that one person is your entire universe