bir şehrim yerle bir @ikisehirarasindayim - Tumblr Blog

“Ama bakışlar... İşte onlar anlatılmalı; çünkü orada her zaman insanın en güzel veya en talihsiz hikâyeleri başlar.“

yanılmayı cok istedigim ama adım kadar emin oldugum meseleler var

Kendi evim olduğu zaman müthiş bir kütüphanem olmazsa mutsuz olurum.

Birdenbire büyümesi, gülüşü artık yaprak kıpırdatmayan bir çocuğun...

Ve bir gün adam ve kadın birbirlerini sevdiklerini söylemeden iki yabancı olacaklar..

İnsanların çoğu yargılar, çünkü düşünmek zordur.

Çabuk gözden çıkarıyor gibi gözüküyorum ama gözden çıkarmamak için verdiğim çabayı bir ben bilirim.

"Seni öldürmüş ama mezarına çiçek bıraksa affedecek gibisin.."

Kalbim bu aralar can sıkmaya çok hevesli sanki..

Konuşmuyor, anlatmıyor diye hissetmiyor sanmayın. Kimisi içine atar çığlıklarını.

Bir insanı herhangi biri kırabilir.

Ama bir tek en çok sevdiği acıtabilirmiş.

Çok acıttığında anladım.

Yok şimdi o hallerin artık eski yerinde,

Silmiş bir bilinmez el güzel nakışlarını.

Alıp götürmüş yıllar beraberinde,

Yağmur taneleri gibi duru bakışlarını.

Kimi öpücükle uyanır, kimi düşüncesiyle. Öpülen değilse bile, düşünen kıymet bulmalı.

İnsanın sevdiğinin yanında başkasını görmesi haksızlık değil mi?

"Vurdum dibe kadar, halimden yalnız uyuyanlar anlar..."

Ben utangaç bir kalbi taşırım geceden.

Ben sana aşık olduğumu

Ölsem söyleyemem.

"Ve bazıları daima bazılarının arkasından bakan olur."

bir şehrim yerle bir