De Gewone Moeder

Als moeder van een jongetje van 1,5 maak je genoeg dingen mee. The struggles, the fun, the mom life

[ilovdg]

Het moederleven

Voordat ik moeder werd, werkte ik 40 uur in de week, dronk ik in de weekende vaak een glaasje teveel en ging ik doordeweeks nooit eerder dan 23.00 uur naar bed.

Nu ga ik alweer 1 jaar en 9 maanden door het leven als moeder die 27 uur in de week werkt, zelden (zeg maar nooit) in het weekend een glaasje teveel drinkt en doordeweeks voor 22.00 uur in bed ligt.

Nu ik het opschrijf vraag ik mij nog meer af waarom ik dan altijd zo kapot moe ben. Want je zou denken je werkt minder, gaat vroeger slapen en in de weekenden houd je, je rustig. Toch heb ik antwoorden op deze vragen.

1. Dagen zijn langer en intensiever

Vanaf het moment van wakker worden, wat vaak niet vanuit jezelf gaat en vaker te vroeg dan te laat is, ben je “druk”. Je moet namelijk iemand verzorgen en vermaken. Natuurlijk pak je tijdens de dutjes je moment, maar er is ook een huishouden.

2. De was is oneindig

Heb je net je wasmand leeg, dan staat er al een nieuwe klaar. Waar ik eerder 2 wasjes in het weekend draaide, is dat nu het dubbele of meer. Laten we het dan maar niet hebben over het strijken...

3. Avondspits

Na het werken is het eigenlijk altijd meteen weer volle bak. Als ik niet hoef te koken dan voer ik mezelf en me kind in een rap tempo, want voor je het weet is het douche- en bedtijd. Rond een uurtje of 8 ben je eigenlijk rijp voor je eigen bed, maar je kiest toch voor die me time.

4. Ritme

Rust, regelmaat en reinheid, die key tot het moederschap. Maar als je je daar te veel mee bezighoudt, vooral met een kind die elke dag een andere regelmaat heeft, dan is het doodvermoeiend. Want je denkt hij moet dan en dan naar bed, en dan en dan eten en ga zo maar door. Let it go en volg je moedergevoel.

Dit lijkt nu een klaagzang, maar dat is het niet. Het moederschap lijkt soms makkelijk, maar je moet er echt een weg in vinden. Mijn leven is anders, maar zeker niet slechter. Want elke ochtend als ik (ongewenst te vroeg) wakker word en dat koppie zie is dat gewoon onbetaalbaar.

[ilovdg]

Slaaprituelen

Daar zit ik dan op de kamer van mijn zoon, te wachten tot hij diep genoeg slaapt zodat ik de trap af kan. Hij slaapt, tenminste dat denk ik nu, want als ik die ene stap zet kan het zo maar zijn dat hij ineens wakker wordt. Ik vraag me vaak genoeg af hoe dat kan, want als ik eenmaal in bed ligt ben ik vrij snel, ver weg in dromenland.

Ik hoor een motor starten. Ik zag hem al staan met het dichtdoen van de gordijnen. Ik zet mij schap, gaat hij wakker worden of niet, nee hij slaapt door! Dit zijn tekenen dat ik naar beneden kan. Maar toch, die trap heeft een werking op mijn kind. Een bizarre werking, een werking alsof die trap schreeuwt “WAKKER WORDEN, WAKKER WORDEN!”.

Dus ik wacht nog even. Misschien denk je nu, als power moeder, je moet naar beneden gaan en je zoon zelf in slaap leren te komen. Gewoon de trap afgaan op een normale manier, want hij moet aan die geluiden wennen. Well dan zou ik je vertellen, nee dat doe ik niet. Ik heb namelijk geen zin in gekrijs uren lang en dat mijn avond voornamelijk bestaat uit 10 keer naar boven lopen. Nee ik wacht gewoon tot dat hij diep genoeg slaapt en ik de rest van mijn avond voor mezelf heb. Die berg was op zolder zie ik niet, want daar hoef ik nu niet te zijn.

Ik waag het er op, loop op mijn tenen de kamer uit en sta bij de trap. Ik bedenk me hoe ik het beste naar beneden kan, want ja de trap kraakt nu eenmaal bij elke trede. Ik houd me vast aan de reling, zet een teen op een trede en met me andere voet sla ik een trede over en zet mijn voet neer. Beide kraakte, niet hard maar het kraakte. Ik hoor geen geluiden uit de kamer van mijn kind. Ik ga de trap verder af op de zelfde manier en haal het helemaal tot aan beneden. En mijn kind, die slaapt als een roos verder. De avond is voor mij! Tenminste daar gaan we van uit, want je weet het nooit met een kind.